8. Mānapariññāsuttaṃ
8. Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ –
‘‘Mānaṃ, bhikkhave, anabhijānaṃ aparijānaṃ tattha cittaṃ avirājayaṃ appajahaṃ abhabbo dukkhakkhayāya. Mānañca kho, bhikkhave, abhijānaṃ parijānaṃ tattha cittaṃ virājayaṃ pajahaṃ bhabbo dukkhakkhayāyā’’ti. Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati –
‘‘Mānupetā ayaṃ pajā, mānaganthā bhave ratā;
Mānaṃ aparijānantā, āgantāro punabbhavaṃ.
‘‘Ye ca mānaṃ pahantvāna, vimuttā mānasaṅkhaye;
Te mānaganthābhibhuno, sabbadukkhamupaccagu’’nti [sabbadukkhaṃ upaccagunti (pī.), sabbaṃ dukkhaṃ upaccagunti (aṭṭhakathā)].
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. Aṭṭhamaṃ.