6. Bāhiyattheraapadānaṃ
178. ‘‘Ito satasahassamhi, kappe uppajji nāyako;
Mahappabho tilokaggo, nāmena padumuttaro.
179. ‘‘Khippābhiññassa bhikkhussa, guṇaṃ kittayato mune;
Sutvā udaggacittohaṃ, kāraṃ katvā mahesino.
180. ‘‘Datvā sattāhikaṃ dānaṃ, sasissassa mune ahaṃ;
Abhivādiya sambuddhaṃ, taṃ ṭhānaṃ patthayiṃ tadā.
181. ‘‘Tato maṃ byākari buddho, ‘etaṃ passatha brāhmaṇaṃ;
Patitaṃ pādamūle me, cariyaṃ paccavekkhaṇaṃ [pasannanayanānanaṃ (sī.), pīnasampannavekkhaṇaṃ (syā.), pīṇaṃsaṃ paccavekkhaṇaṃ (pī.)].
182. ‘‘‘Hemayaññopacitaṅgaṃ, avadātatanuttacaṃ;
Palambabimbatamboṭṭhaṃ, setatiṇhasamaṃ dijaṃ.
183. ‘‘‘Guṇathāmabahutaraṃ, samuggatatanūruhaṃ;
Guṇoghāyatanībhūtaṃ, pītisamphullitānanaṃ.
184. ‘‘‘Eso patthayate ṭhānaṃ, khippābhiññassa bhikkhuno;
Anāgate mahāvīro, gotamo nāma hessati.
185. ‘‘‘Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito;
Bāhiyo nāma nāmena, hessati satthu sāvako’.
186. ‘‘Tadā hi tuṭṭho vuṭṭhāya, yāvajīvaṃ mahāmune;
Kāraṃ katvā cuto saggaṃ, agaṃ sabhavanaṃ yathā.
187. ‘‘Devabhūto manusso vā, sukhito tassa kammuno;
Vāhasā saṃsaritvāna, sampattimanubhomahaṃ.
188. ‘‘Puna kassapavīrassa, atthamentamhi [atthaṅgatamhi (syā.)] sāsane;
Āruyha selasikharaṃ, yuñjitvā jinasāsanaṃ.
189. ‘‘Visuddhasīlo sappañño, jinasāsanakārako;
Tato cutā pañca janā, devalokaṃ agamhase.
190. ‘‘Tatohaṃ bāhiyo jāto, bhārukacche puruttame;
Tato nāvāya pakkhando [pakkhanto (sī.), pakkanto (pī.)], sāgaraṃ appasiddhiyaṃ [atthasiddhiyaṃ (ka.)].
191. ‘‘Tato nāvā abhijjittha, gantvāna katipāhakaṃ;
Tadā bhīsanake ghore, patito makarākare.
192. ‘‘Tadāhaṃ vāyamitvāna, santaritvā mahodadhiṃ;
Suppādapaṭṭanavaraṃ [suppārapaṭṭanavaraṃ (sī. pī.)], sampatto mandavedhito [mandamedhiko (sī.), mandavedito (syā.), maddaverataṃ (ka.)].
193. ‘‘Dārucīraṃ nivāsetvā, gāmaṃ piṇḍāya pāvisiṃ;
Tadāha so jano tuṭṭho, arahāyamidhāgato.
194. ‘‘Imaṃ annena pānena, vatthena sayanena ca;
Bhesajjena ca sakkatvā, hessāma sukhitā mayaṃ.
195. ‘‘Paccayānaṃ tadā lābhī, tehi sakkatapūjito;
Arahāhanti saṅkappaṃ, uppādesiṃ ayoniso.
196. ‘‘Tato me cittamaññāya, codayī pubbadevatā;
‘Na tvaṃ upāyamaggaññū, kuto tvaṃ arahā bhave’.
197. ‘‘Codito tāya saṃviggo, tadāhaṃ paripucchi taṃ;
‘Ke vā ete kuhiṃ loke, arahanto naruttamā.
198. ‘‘‘Sāvatthiyaṃ kosalamandire jino, pahūtapañño varabhūrimedhaso;
So sakyaputto arahā anāsavo, deseti dhammaṃ arahattapattiyā.
199. ‘‘‘Tadassa sutvā vacanaṃ supīṇito [pīṇitvā (ka.)], nidhiṃva laddhā kapaṇoti vimhito;
Udaggacitto arahattamuttamaṃ, sudassanaṃ daṭṭhumanantagocaraṃ.
200. ‘‘‘Tadā tato nikkhamitvāna satthuno [nikkhamituna satthuvaraṃ (sī.)], sadā jinaṃ passāmi vimalānanaṃ [parājinaṃ passāmi kamalānanaṃ (ka.)];
Upecca rammaṃ vijitavhayaṃ vanaṃ, dije apucchiṃ kuhiṃ lokanandano.
201. ‘‘‘Tato avocuṃ naradevavandito, puraṃ paviṭṭho asanesanāya so;
Sasova [paccehi (sī. syā.)] khippaṃ munidassanussuko, upecca vandāhi tamaggapuggalaṃ’.
202. ‘‘Tatohaṃ tuvaṭaṃ gantvā, sāvatthiṃ puramuttamaṃ;
Vicarantaṃ tamaddakkhiṃ, piṇḍatthaṃ apihāgidhaṃ.
203. ‘‘Pattapāṇiṃ alolakkhaṃ, pācayantaṃ pītākaraṃ [bhājayantaṃ viyāmataṃ (sī.), jotayantaṃ idhāmataṃ (syā.), bhājayantaṃ idaṃmataṃ (pī.)];
Sirīnilayasaṅkāsaṃ, ravidittiharānanaṃ.
204. ‘‘Taṃ samecca nipaccāhaṃ, idaṃ vacanamabraviṃ;
‘Kupathe vippanaṭṭhassa, saraṇaṃ hohi gotama.
205. ‘‘‘Pāṇasantāraṇatthāya, piṇḍāya vicarāmahaṃ;
Na te dhammakathākālo, iccāha munisattamo’.
206. ‘‘Tadā punappunaṃ buddhaṃ, āyāciṃ dhammalālaso;
Yo me dhammamadesesi, gambhīraṃ suññataṃ padaṃ.
207. ‘‘Tassa dhammaṃ suṇitvāna, pāpuṇiṃ āsavakkhayaṃ;
Parikkhīṇāyuko santo, aho satthānukampako.
208. ‘‘Kilesā jhāpitā mayhaṃ…pe… viharāmi anāsavo.
209. ‘‘Svāgataṃ vata me āsi…pe… kataṃ buddhassa sāsanaṃ.
210. ‘‘Paṭisambhidā catasso…pe… kataṃ buddhassa sāsanaṃ.
211. ‘‘Evaṃ thero viyākāsi, bāhiyo dārucīriyo;
Saṅkārakūṭe patito, bhūtāviṭṭhāya gāviyā.
212. ‘‘Attano pubbacariyaṃ, kittayitvā mahāmati;
Parinibbāyi so thero [vīro (sī.), dhīro (syā.)], sāvatthiyaṃ puruttame.
213. ‘‘Nagarā nikkhamanto taṃ, disvāna isisattamo;
Dārucīradharaṃ dhīraṃ, bāhiyaṃ bāhitāgamaṃ.
214. ‘‘Bhūmiyaṃ patitaṃ dantaṃ, indaketūva pātitaṃ;
Gatāyuṃ sukkhakilesaṃ [gatāyu saṃgataklesaṃ (sī. pī.), tadāyu saṅkatālesaṃ (ka.)], jinasāsanakārakaṃ.
215. ‘‘Tato āmantayī satthā, sāvake sāsane rate;
‘Gaṇhatha netvā [hutvā (syā. pī. ka.)] jhāpetha, tanuṃ sabrahmacārino.
216. ‘‘‘Thūpaṃ karotha pūjetha, nibbuto so mahāmati;
Khippābhiññānamesaggo, sāvako me vacokaro.
217. ‘‘‘Sahassamapi ce gāthā, anatthapadasañhitā;
Ekaṃ gāthāpadaṃ seyyo, yaṃ sutvā upasammati.
218. ‘‘‘Yattha āpo ca pathavī, tejo vāyo na gādhati;
Na tattha sukkā jotanti, ādicco na pakāsati.
219. ‘‘‘Na tattha candimā bhāti, tamo tattha na vijjati;
Yadā ca attanā vedi, munimonena brāhmaṇo.
220. ‘‘‘Atha rūpā arūpā ca, sukhadukkhā vimuccati’;
Iccevaṃ abhaṇī nātho, tilokasaraṇo muni’’.
Itthaṃ sudaṃ āyasmā bāhiyo thero imā gāthāyo
Abhāsitthāti.
Bāhiyattherassāpadānaṃ chaṭṭhaṃ.