10. Dasakaniddesavaṇṇanā
209. Dasakaniddese – idhāti kāmāvacarabhūmiyaṃ. Kāmāvacarabhūmiyañhi sattakkhattuparamādīnaṃ kāmāvacarabhūmiyaññeva niṭṭhā hoti. Kāmāvacarattabhāveneva arahattappatti ca anupādisesanibbānappatti ca hotīti attho.
Idha vihāyāti idha kāmāvacare attabhāve vihāya suddhāvāsattabhāve ṭhitānaṃ niṭṭhā hotīti attho. Antarāparinibbāyiādayo hi idha anāgāmiphalaṃ patvā ito cutā suddhāvāsesu uppajjitvā tena attabhāvena arahattañceva anupādisesanibbānadhātuñca pāpuṇanti. Tena vuttaṃ – ‘‘imesaṃ pañcannaṃ idha vihāya niṭṭhā’’ti.
Dasakaniddesavaṇṇanā.
Nigamanakathā
Ettāvatā ca –
Yaṃ ve puggalapaññattiṃ, loke appaṭipuggalo;
Nātisaṅkhepato satthā, desesi tidasālaye.
Tassā aṭṭhakathañceva, dīpabhāsāya saṅkhataṃ;
Āgamaṭṭhakathāyo ca, ogāhetvā asesato.
Suvibhatto asaṃkiṇṇo, yo yo attho yahiṃ yahiṃ;
Tato tato taṃ gahetvā, pahāya ativitthāraṃ.
Visuddhimagge yaṃ vuttaṃ, taṃ anādāya saṅkhatā;
Nātisaṅkhepavitthāra-nayenaṭṭhakathā ayaṃ.
Taṃ etaṃ sattamattehi, bhāṇavārehi tantiyā;
Ciraṭṭhitatthaṃ dhammassa, saṅkharontena yaṃ mayā.
Sampattaṃ kusalaṃ tena, saddhammaṃ sukhumaṃ sivaṃ;
Olokentu visuddhena, pāṇayo dhammacakkhunāti.
Puggalapaññatti-aṭṭhakathā niṭṭhitā.
Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa