೯೪. ಸಭಾಗಾಪತ್ತಿಪಟಿಕಮ್ಮವಿಧಿ

೧೭೧. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ತದಹುಪೋಸಥೇ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ ಹೋತಿ. ಅಥ ಖೋ ತೇಸಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಭಗವತಾ ಪಞ್ಞತ್ತಂ ‘ನ ಸಭಾಗಾ ಆಪತ್ತಿ ದೇಸೇತಬ್ಬಾ, ನ ಸಭಾಗಾ ಆಪತ್ತಿ ಪಟಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬಾ’ತಿ. ಅಯಞ್ಚ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ. ಕಥಂ ನು ಖೋ ಅಮ್ಹೇಹಿ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ.

ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ತದಹುಪೋಸಥೇ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ ಹೋತಿ. ತೇಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಏಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಸಾಮನ್ತಾ ಆವಾಸಾ ಸಜ್ಜುಕಂ ಪಾಹೇತಬ್ಬೋ – ಗಚ್ಛಾವುಸೋ, ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛ; ಮಯಂ ತೇ ಸನ್ತಿಕೇ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿಸ್ಸಾಮಾತಿ. ಏವಞ್ಚೇತಂ ಲಭೇಥ, ಇಚ್ಚೇತಂ ಕುಸಲಂ. ನೋ ಚೇ ಲಭೇಥ, ಬ್ಯತ್ತೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ಪಟಿಬಲೇನ ಸಙ್ಘೋ ಞಾಪೇತಬ್ಬೋ –

‘‘ಸುಣಾತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಅಯಂ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ. ಯದಾ ಅಞ್ಞಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಸುದ್ಧಂ ಅನಾಪತ್ತಿಕಂ ಪಸ್ಸಿಸ್ಸತಿ, ತದಾ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಉಪೋಸಥೋ ಕಾತಬ್ಬೋ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸಿತಬ್ಬಂ, ನ ತ್ವೇವ ತಪ್ಪಚ್ಚಯಾ ಉಪೋಸಥಸ್ಸ ಅನ್ತರಾಯೋ ಕಾತಬ್ಬೋ.

ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ತದಹುಪೋಸಥೇ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಾಯ ಆಪತ್ತಿಯಾ ವೇಮತಿಕೋ ಹೋತಿ. ಬ್ಯತ್ತೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ಪಟಿಬಲೇನ ಸಙ್ಘೋ ಞಾಪೇತಬ್ಬೋ –

‘‘ಸುಣಾತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಅಯಂ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಾಯ ಆಪತ್ತಿಯಾ ವೇಮತಿಕೋ. ಯದಾ ನಿಬ್ಬೇಮತಿಕೋ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ತದಾ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಉಪೋಸಥೋ ಕಾತಬ್ಬೋ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸಿತಬ್ಬಂ; ನ ತ್ವೇವ ತಪ್ಪಚ್ಚಯಾ ಉಪೋಸಥಸ್ಸ ಅನ್ತರಾಯೋ ಕಾತಬ್ಬೋ.

ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ವಸ್ಸೂಪಗತೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ ಹೋತಿ. ತೇಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಏಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಸಾಮನ್ತಾ ಆವಾಸಾ ಸಜ್ಜುಕಂ ಪಾಹೇತಬ್ಬೋ – ಗಚ್ಛಾವುಸೋ, ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛ; ಮಯಂ ತೇ ಸನ್ತಿಕೇ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿಸ್ಸಾಮಾತಿ. ಏವಞ್ಚೇತಂ ಲಭೇಥ, ಇಚ್ಚೇತಂ ಕುಸಲಂ. ನೋ ಚೇ ಲಭೇಥ, ಏಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಸತ್ತಾಹಕಾಲಿಕಂ ಪಾಹೇತಬ್ಬೋ – ಗಚ್ಛಾವುಸೋ, ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛ; ಮಯಂ ತೇ ಸನ್ತಿಕೇ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿಸ್ಸಾಮಾತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ನ ಜಾನಾತಿ ತಸ್ಸಾ ಆಪತ್ತಿಯಾ ನಾಮಗೋತ್ತಂ. ತತ್ಥ ಅಞ್ಞೋ ಭಿಕ್ಖು ಆಗಚ್ಛತಿ ಬಹುಸ್ಸುತೋ ಆಗತಾಗಮೋ ಧಮ್ಮಧರೋ ವಿನಯಧರೋ ಮಾತಿಕಾಧರೋ ಪಣ್ಡಿತೋ ಬ್ಯತ್ತೋ ಮೇಧಾವೀ ಲಜ್ಜೀ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಕೋ ಸಿಕ್ಖಾಕಾಮೋ. ತಮೇನಂ ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಯೇನ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಯೋ ನು ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಏವಞ್ಚೇವಞ್ಚ ಕರೋತಿ, ಕಿಂ ನಾಮ ಸೋ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ? ಸೋ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಯೋ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಏವಞ್ಚೇವಞ್ಚ ಕರೋತಿ, ಇಮಂ ನಾಮ ಸೋ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ. ಇಮಂ ನಾಮ ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ, ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ; ಪಟಿಕರೋಹಿ ತಂ ಆಪತ್ತಿ’’ನ್ತಿ. ಸೋ ಏವಮಾಹ – ‘‘ನ ಖೋ ಅಹಂ, ಆವುಸೋ, ಏಕೋವ ಇಮಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ; ಅಯಂ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಇಮಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ’’ತಿ. ಸೋ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಕಿಂ ತೇ, ಆವುಸೋ, ಕರಿಸ್ಸತಿ ಪರೋ ಆಪನ್ನೋ ವಾ ಅನಾಪನ್ನೋ ವಾ. ಇಙ್ಘ, ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ, ಸಕಾಯ ಆಪತ್ತಿಯಾ ವುಟ್ಠಾಹೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ವಚನೇನ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿತ್ವಾ ಯೇನ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಯೋ ಕಿರ, ಆವುಸೋ, ಏವಞ್ಚೇವಞ್ಚ ಕರೋತಿ, ಇಮಂ ನಾಮ ಸೋ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ. ಇಮಂ ನಾಮ ತುಮ್ಹೇ, ಆವುಸೋ, ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನಾ; ಪಟಿಕರೋಥ ತಂ ಆಪತ್ತಿ’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ನ ಇಚ್ಛಿಂಸು ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ವಚನೇನ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕಾತುಂ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ.

ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಸಭಾಗಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ನ ಜಾನಾತಿ ತಸ್ಸಾ ಆಪತ್ತಿಯಾ ನಾಮಗೋತ್ತಂ. ತತ್ಥ ಅಞ್ಞೋ ಭಿಕ್ಖು ಆಗಚ್ಛತಿ ಬಹುಸ್ಸುತೋ ಆಗತಾಗಮೋ ಧಮ್ಮಧರೋ ವಿನಯಧರೋ ಮಾತಿಕಾಧರೋ ಪಣ್ಡಿತೋ ಬ್ಯತ್ತೋ ಮೇಧಾವೀ ಲಜ್ಜೀ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಕೋ ಸಿಕ್ಖಾಕಾಮೋ. ತಮೇನಂ ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಯೇನ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಏವಂ ವದೇತಿ – ‘‘ಯೋ ನು ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಏವಞ್ಚೇವಞ್ಚ ಕರೋತಿ, ಕಿಂ ನಾಮ ಸೋ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ? ಸೋ ಏವಂ ವದೇತಿ – ‘‘ಯೋ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಏವಞ್ಚೇವಞ್ಚ ಕರೋತಿ, ಇಮಂ ನಾಮ ಸೋ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ. ಇಮಂ ನಾಮ ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ, ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ; ಪಟಿಕರೋಹಿ ತಂ ಆಪತ್ತಿ’’ನ್ತಿ. ಸೋ ಏವಂ ವದೇತಿ – ‘‘ನ ಖೋ ಅಹಂ, ಆವುಸೋ, ಏಕೋವ ಇಮಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ. ಅಯಂ ಸಬ್ಬೋ ಸಙ್ಘೋ ಇಮಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ’’ತಿ. ಸೋ ಏವಂ ವದೇತಿ – ‘‘ಕಿಂ ತೇ, ಆವುಸೋ, ಕರಿಸ್ಸತಿ ಪರೋ ಆಪನ್ನೋ ವಾ ಅನಾಪನ್ನೋ ವಾ. ಇಙ್ಘ, ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ, ಸಕಾಯ ಆಪತ್ತಿಯಾ ವುಟ್ಠಾಹೀ’’ತಿ. ಸೋ ಚೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ವಚನೇನ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರಿತ್ವಾ ಯೇನ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಏವಂ ವದೇತಿ – ‘‘ಯೋ ಕಿರ, ಆವುಸೋ, ಏವಞ್ಚೇವಞ್ಚ ಕರೋತಿ ಇಮಂ ನಾಮ ಸೋ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ, ಇಮಂ ನಾಮ ತುಮ್ಹೇ ಆವುಸೋ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನಾ, ಪಟಿಕರೋಥ ತಂ ಆಪತ್ತಿ’’ನ್ತಿ. ತೇ ಚೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂ ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ವಚನೇನ ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಕರೇಯ್ಯುಂ, ಇಚ್ಚೇತಂ ಕುಸಲಂ. ನೋ ಚೇ ಪಟಿಕರೇಯ್ಯುಂ, ನ ತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂ ತೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ಅಕಾಮಾ ವಚನೀಯಾತಿ.

ಚೋದನಾವತ್ಥುಭಾಣವಾರೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ ದುತಿಯೋ.