೭೨. ಉಪೋಸಥಾಗಾರಕಥಾ

೧೪೧. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಿಕ್ಖೂ ಅನುಪರಿವೇಣಿಯಂ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸನ್ತಿ ಅಸಙ್ಕೇತೇನ. ಆಗನ್ತುಕಾ ಭಿಕ್ಖೂ ನ ಜಾನನ್ತಿ – ‘‘ಕತ್ಥ ವಾ ಅಜ್ಜುಪೋಸಥೋ ಕರೀಯಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಪರಿವೇಣಿಯಂ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸಿತಬ್ಬಂ ಅಸಙ್ಕೇತೇನ. ಯೋ ಉದ್ದಿಸೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಉಪೋಸಥಾಗಾರಂ ಸಮ್ಮನ್ನಿತ್ವಾ ಉಪೋಸಥಂ ಕಾತುಂ, ಯಂ ಸಙ್ಘೋ ಆಕಙ್ಖತಿ ವಿಹಾರಂ ವಾ ಅಡ್ಢಯೋಗಂ ವಾ ಪಾಸಾದಂ ವಾ ಹಮ್ಮಿಯಂ ವಾ ಗುಹಂ ವಾ. ಏವಞ್ಚ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮ್ಮನ್ನಿತಬ್ಬಂ. ಬ್ಯತ್ತೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ಪಟಿಬಲೇನ ಸಙ್ಘೋ ಞಾಪೇತಬ್ಬೋ –

‘‘ಸುಣಾತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಯದಿ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಪತ್ತಕಲ್ಲಂ, ಸಙ್ಘೋ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಂ ವಿಹಾರಂ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಂ ಸಮ್ಮನ್ನೇಯ್ಯ. ಏಸಾ ಞತ್ತಿ.

‘‘ಸುಣಾತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಸಙ್ಘೋ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಂ ವಿಹಾರಂ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಂ ಸಮ್ಮನ್ನತಿ. ಯಸ್ಸಾಯಸ್ಮತೋ ಖಮತಿ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಸ್ಸ ವಿಹಾರಸ್ಸ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಸ್ಸ ಸಮ್ಮುತಿ, ಸೋ ತುಣ್ಹಸ್ಸ; ಯಸ್ಸ ನಕ್ಖಮತಿ, ಸೋ ಭಾಸೇಯ್ಯ. ಸಮ್ಮತೋ ಸಙ್ಘೇನ ಇತ್ಥನ್ನಾಮೋ ವಿಹಾರೋ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಂ. ಖಮತಿ ಸಙ್ಘಸ್ಸ, ತಸ್ಮಾ ತುಣ್ಹೀ, ಏವಮೇತಂ ಧಾರಯಾಮೀ’’ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ದ್ವೇ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಾನಿ ಸಮ್ಮತಾನಿ ಹೋನ್ತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಉಭಯತ್ಥ ಸನ್ನಿಪತನ್ತಿ – ‘‘ಇಧ ಉಪೋಸಥೋ ಕರೀಯಿಸ್ಸತಿ, ಇಧ ಉಪೋಸಥೋ ಕರೀಯಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ದ್ವೇ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಾನಿ ಸಮ್ಮನ್ನಿತಬ್ಬಾನಿ. ಯೋ ಸಮ್ಮನ್ನೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಂ ಸಮೂಹನಿತ್ವಾ [ಸಮುಹನಿತ್ವಾ (ಕ.)] ಏಕತ್ಥ ಉಪೋಸಥಂ ಕಾತುಂ. ಏವಞ್ಚ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮೂಹನ್ತಬ್ಬಂ. ಬ್ಯತ್ತೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ಪಟಿಬಲೇನ ಸಙ್ಘೋ ಞಾಪೇತಬ್ಬೋ –

‘‘ಸುಣಾತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಯದಿ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಪತ್ತಕಲ್ಲಂ, ಸಙ್ಘೋ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಂ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಂ ಸಮೂಹನೇಯ್ಯ [ಸಮುಹನೇಯ್ಯ (ಕ.)]. ಏಸಾ ಞತ್ತಿ.

‘‘ಸುಣಾತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಸಙ್ಘೋ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಂ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಂ ಸಮೂಹನತಿ. ಯಸ್ಸಾಯಸ್ಮತೋ ಖಮತಿ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಸ್ಸ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಸ್ಸ ಸಮುಗ್ಘಾತೋ, ಸೋ ತುಣ್ಹಸ್ಸ; ಯಸ್ಸ ನಕ್ಖಮತಿ, ಸೋ ಭಾಸೇಯ್ಯ. ಸಮೂಹತಂ ಸಙ್ಘೇನ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಂ ಉಪೋಸಥಾಗಾರಂ. ಖಮತಿ ಸಙ್ಘಸ್ಸ, ತಸ್ಮಾ ತುಣ್ಹೀ, ಏವಮೇತಂ ಧಾರಯಾಮೀ’’ತಿ.