೫೨. ಅರಹನ್ತಘಾತಕವತ್ಥು

೧೧೪. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಸಾಕೇತಾ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಅದ್ಧಾನಮಗ್ಗಪ್ಪಟಿಪನ್ನಾ ಹೋನ್ತಿ. ಅನ್ತರಾಮಗ್ಗೇ ಚೋರಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಏಕಚ್ಚೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅಚ್ಛಿನ್ದಿಂಸು, ಏಕಚ್ಚೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಹನಿಂಸು. ಸಾವತ್ಥಿಯಾ ರಾಜಭಟಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಏಕಚ್ಚೇ ಚೋರೇ ಅಗ್ಗಹೇಸುಂ, ಏಕಚ್ಚೇ ಚೋರಾ ಪಲಾಯಿಂಸು. ಯೇ ತೇ ಪಲಾಯಿಂಸು ತೇ ಭಿಕ್ಖೂಸು ಪಬ್ಬಜಿಂಸು, ಯೇ ತೇ ಗಹಿತಾ ತೇ ವಧಾಯ ಓನಿಯ್ಯನ್ತಿ. ಅದ್ದಸಂಸು ಖೋ ತೇ ಪಲಾಯಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ತೇ ಚೋರೇ ವಧಾಯ ಓನಿಯ್ಯಮಾನೇ, ದಿಸ್ವಾನ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಸಾಧು ಖೋ ಮಯಂ ಪಲಾಯಿಮ್ಹಾ, ಸಚಾ ಚ [ಸಚೇ ಚ, ಸಚಜ್ಜ (ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ಪಾಠನ್ತರಾ)] ಮಯಂ ಗಯ್ಹೇಯ್ಯಾಮ [ಗಣ್ಹೇಯ್ಯಾಮ (ಕ.)], ಮಯಮ್ಪಿ ಏವಮೇವ ಹಞ್ಞೇಯ್ಯಾಮಾ’’ತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಕಿಂ ಪನ ತುಮ್ಹೇ, ಆವುಸೋ, ಅಕತ್ಥಾ’’ತಿ? ಅಥ ಖೋ ತೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅರಹನ್ತೋ ಏತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂ. ಅರಹನ್ತಘಾತಕೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಪಸಮ್ಪನ್ನೋ ನ ಉಪಸಮ್ಪಾದೇತಬ್ಬೋ, ಉಪಸಮ್ಪನ್ನೋ ನಾಸೇತಬ್ಬೋತಿ.