೪೮. ಥೇಯ್ಯಸಂವಾಸಕವತ್ಥು

೧೧೦. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರೋ ಪುರಾಣಕುಲಪುತ್ತೋ ಖೀಣಕೋಲಞ್ಞೋ ಸುಖುಮಾಲೋ ಹೋತಿ. ಅಥ ಖೋ ತಸ್ಸ ಪುರಾಣಕುಲಪುತ್ತಸ್ಸ ಖೀಣಕೋಲಞ್ಞಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಅಹಂ ಖೋ ಸುಖುಮಾಲೋ, ನ ಪಟಿಬಲೋ ಅನಧಿಗತಂ ವಾ ಭೋಗಂ ಅಧಿಗನ್ತುಂ, ಅಧಿಗತಂ ವಾ ಭೋಗಂ ಫಾತಿಂ ಕಾತುಂ. ಕೇನ ನು ಖೋ ಅಹಂ ಉಪಾಯೇನ ಸುಖಞ್ಚ ಜೀವೇಯ್ಯಂ, ನ ಚ ಕಿಲಮೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ? ಅಥ ಖೋ ತಸ್ಸ ಪುರಾಣಕುಲಪುತ್ತಸ್ಸ ಖೀಣಕೋಲಞ್ಞಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಇಮೇ ಖೋ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ಸುಖಸೀಲಾ ಸುಖಸಮಾಚಾರಾ, ಸುಭೋಜನಾನಿ ಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ನಿವಾತೇಸು ಸಯನೇಸು ಸಯನ್ತಿ. ಯಂನೂನಾಹಂ ಸಾಮಂ ಪತ್ತಚೀವರಂ ಪಟಿಯಾದೇತ್ವಾ ಕೇಸಮಸ್ಸುಂ ಓಹಾರೇತ್ವಾ ಕಾಸಾಯಾನಿ ವತ್ಥಾನಿ ಅಚ್ಛಾದೇತ್ವಾ ಆರಾಮಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂವಸೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಪುರಾಣಕುಲಪುತ್ತೋ ಖೀಣಕೋಲಞ್ಞೋ ಸಾಮಂ ಪತ್ತಚೀವರಂ ಪಟಿಯಾದೇತ್ವಾ ಕೇಸಮಸ್ಸುಂ ಓಹಾರೇತ್ವಾ ಕಾಸಾಯಾನಿ ವತ್ಥಾನಿ ಅಚ್ಛಾದೇತ್ವಾ ಆರಾಮಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಅಭಿವಾದೇತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಕತಿವಸ್ಸೋಸಿ ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ’’ತಿ? ಕಿಂ ಏತಂ, ಆವುಸೋ, ಕತಿವಸ್ಸೋ ನಾಮಾತಿ? ಕೋ ಪನ ತೇ, ಆವುಸೋ, ಉಪಜ್ಝಾಯೋತಿ? ಕಿಂ ಏತಂ, ಆವುಸೋ, ಉಪಜ್ಝಾಯೋ ನಾಮಾತಿ? ಭಿಕ್ಖೂ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಉಪಾಲಿಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಇಙ್ಘಾವುಸೋ ಉಪಾಲಿ, ಇಮಂ ಪಬ್ಬಜಿತಂ ಅನುಯುಞ್ಜಾಹೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಪುರಾಣಕುಲಪುತ್ತೋ ಖೀಣಕೋಲಞ್ಞೋ ಆಯಸ್ಮತಾ ಉಪಾಲಿನಾ ಅನುಯುಞ್ಜಿಯಮಾನೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ಆಯಸ್ಮಾ ಉಪಾಲಿ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಥೇಯ್ಯಸಂವಾಸಕೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಪಸಮ್ಪನ್ನೋ ನ ಉಪಸಮ್ಪಾದೇತಬ್ಬೋ, ಉಪಸಮ್ಪನ್ನೋ ನಾಸೇತಬ್ಬೋತಿ. ತಿತ್ಥಿಯಪಕ್ಕನ್ತಕೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಪಸಮ್ಪನ್ನೋ ನ ಉಪಸಮ್ಪಾದೇತಬ್ಬೋ, ಉಪಸಮ್ಪನ್ನೋ ನಾಸೇತಬ್ಬೋತಿ.