೩೭. ಅಹಿವಾತಕರೋಗವತ್ಥು

೧೦೦. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರಂ ಕುಲಂ ಅಹಿವಾತಕರೋಗೇನ ಕಾಲಙ್ಕತಂ ಹೋತಿ. ತಸ್ಸ ಪಿತಾಪುತ್ತಕಾ ಸೇಸಾ ಹೋನ್ತಿ. ತೇ ಭಿಕ್ಖೂಸು ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಏಕತೋವ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ದಾರಕೋ ಪಿತುನೋ ಭಿಕ್ಖಾಯ ದಿನ್ನಾಯ ಉಪಧಾವಿತ್ವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಮಯ್ಹಮ್ಪಿ, ತಾತ, ದೇಹಿ; ಮಯ್ಹಮ್ಪಿ, ತಾತ, ದೇಹೀ’’ತಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ – ‘‘ಅಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೋ ಇಮೇ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ. ಅಯಮ್ಪಿ ದಾರಕೋ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಜಾತೋ’’ತಿ. ಅಸ್ಸೋಸುಂ ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂ ತೇಸಂ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಾನಂ ಖಿಯ್ಯನ್ತಾನಂ ವಿಪಾಚೇನ್ತಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಊನಪನ್ನರಸವಸ್ಸೋ ದಾರಕೋ ಪಬ್ಬಾಜೇತಬ್ಬೋ. ಯೋ ಪಬ್ಬಾಜೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಉಪಟ್ಠಾಕಕುಲಂ ಸದ್ಧಂ ಪಸನ್ನಂ ಅಹಿವಾತಕರೋಗೇನ ಕಾಲಙ್ಕತಂ ಹೋತಿ, ದ್ವೇ ಚ ದಾರಕಾ ಸೇಸಾ ಹೋನ್ತಿ. ತೇ ಪೋರಾಣಕೇನ ಆಚಿಣ್ಣಕಪ್ಪೇನ ಭಿಕ್ಖೂ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ ಉಪಧಾವನ್ತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಅಪಸಾದೇನ್ತಿ. ತೇ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಅಪಸಾದಿಯಮಾನಾ ರೋದನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಭಗವತಾ ಪಞ್ಞತ್ತಂ ‘ನ ಊನಪನ್ನರಸವಸ್ಸೋ ದಾರಕೋ ಪಬ್ಬಾಜೇತಬ್ಬೋ’ತಿ. ಇಮೇ ಚ ದಾರಕಾ ಊನಪನ್ನರಸವಸ್ಸಾ. ಕೇನ ನು ಖೋ ಉಪಾಯೇನ ಇಮೇ ದಾರಕಾ ನ ವಿನಸ್ಸೇಯ್ಯು’’ನ್ತಿ? ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ಉಸ್ಸಹನ್ತಿ ಪನ ತೇ, ಆನನ್ದ, ದಾರಕಾ ಕಾಕೇ ಉಡ್ಡಾಪೇತುನ್ತಿ? ಉಸ್ಸಹನ್ತಿ, ಭಗವಾತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಊನಪನ್ನರಸವಸ್ಸಂ ದಾರಕಂ ಕಾಕುಡ್ಡೇಪಕಂ ಪಬ್ಬಾಜೇತು’’ನ್ತಿ.

ಅಹಿವಾತಕರೋಗವತ್ಥು ನಿಟ್ಠಿತಂ.