೩೦. ಲಿಖಿತಕಚೋರವತ್ಥು

೯೩. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರೋ ಪುರಿಸೋ ಚೋರಿಕಂ ಕತ್ವಾ ಪಲಾಯಿತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂಸು ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಚ ರಞ್ಞೋ ಅನ್ತೇಪುರೇ ಲಿಖಿತೋ ಹೋತಿ – ಯತ್ಥ ಪಸ್ಸತಿ, ತತ್ಥ ಹನ್ತಬ್ಬೋತಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಅಯಂ ಸೋ ಲಿಖಿತಕೋ ಚೋರೋ. ಹನ್ದ, ನಂ ಹನಾಮಾ’’ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಮಾಯ್ಯೋ, ಏವಂ ಅವಚುತ್ಥ. ಅನುಞ್ಞಾತಂ ರಞ್ಞಾ ಮಾಗಧೇನ ಸೇನಿಯೇನ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರೇನ ‘‘ಯೇ ಸಮಣೇಸು ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯೇಸು ಪಬ್ಬಜನ್ತಿ, ನ ತೇ ಲಬ್ಭಾ ಕಿಞ್ಚಿ ಕಾತುಂ, ಸ್ವಾಕ್ಖಾತೋ ಧಮ್ಮೋ, ಚರನ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಸಮ್ಮಾ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಅನ್ತಕಿರಿಯಾಯಾ’’ತಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ – ‘‘ಅಭಯೂವರಾ ಇಮೇ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ, ನಯಿಮೇ ಲಬ್ಭಾ ಕಿಞ್ಚಿ ಕಾತುಂ. ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ಲಿಖಿತಕಂ ಚೋರಂ ಪಬ್ಬಾಜೇಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಿಖಿತಕೋ ಚೋರೋ ಪಬ್ಬಾಜೇತಬ್ಬೋ. ಯೋ ಪಬ್ಬಾಜೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾತಿ.

ಲಿಖಿತಕಚೋರವತ್ಥು ನಿಟ್ಠಿತಂ.