೧. ಲಸುಣವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ
೭೯೩-೭೯೭. ಪಾಚಿತ್ತಿಯೇಸು ಲಸುಣವಗ್ಗಸ್ಸ ಪಠಮೇ ಜಾತಿಂ ಸರತೀತಿ ಜಾತಿಸ್ಸರೋ. ಸಭಾವೇನೇವಾತಿ ಸೂಪಸಮ್ಪಾಕಾದಿಂ ವಿನಾವ. ಬದರಸಾಳವಂ ನಾಮ ಬದರಫಲಾನಿ ಸುಕ್ಖಾಪೇತ್ವಾ ಚುಣ್ಣೇತ್ವಾ ಕತ್ತಬ್ಬಾ ಖಾದನೀಯವಿಕತಿ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವ. ಆಮಕಲಸುಣಞ್ಚೇವ ಅಜ್ಝೋಹರಣಞ್ಚಾತಿ ಇಮಾನಿ ಪನೇತ್ಥ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ.
೭೯೮-೮೦೨. ದುತಿಯತತಿಯಚತುತ್ಥಾನಿ ಉತ್ತಾನತ್ಥಾನೇವ.
೮೧೨. ಪಞ್ಚಮೇ ದ್ವಿನ್ನಂ ಪಬ್ಬಾನಂ ಉಪರೀತಿ ಏತ್ಥ ದ್ವಿನ್ನಂ ಅಙ್ಗುಲೀನಂ ಸಹ ಪವೇಸನೇ ಏಕೇಕಾಯ ಅಙ್ಗುಲಿಯಾ ಏಕೇಕಂ ಪಬ್ಬಂ ಕತ್ವಾ ದ್ವಿನ್ನಂ ಪಬ್ಬಾನಂ ಉಪರಿ. ಏಕಙ್ಗುಲಿಪವೇಸನೇ ದ್ವಿನ್ನಂ ಪಬ್ಬಾನಂ ಉಪರಿ ನ ವಟ್ಟತೀತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ಮಹಾಪಚ್ಚರಿಯಮ್ಪಿ ಅಯಮೇವ ನಯೋ ದಸ್ಸಿತೋ. ಉದಕಸುದ್ಧಿಪಚ್ಚಯೇನ ಪನ ಸತಿಪಿ ಫಸ್ಸಸಾದಿಯನೇ ಯಥಾವುತ್ತಪರಿಚ್ಛೇದೇ ಅನಾಪತ್ತಿ.
೮೧೫-೮೧೭. ಛಟ್ಠೇ ಆಸುಮ್ಭಿತ್ವಾತಿ ಪಾತೇತ್ವಾ. ದಧಿಮತ್ಥೂತಿ ದಧಿಮಣ್ಡಂ ದಧಿಮ್ಹಿ ಪಸನ್ನೋದಕಂ. ಭುಞ್ಜನ್ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಹತ್ಥಪಾಸೇ ಠಾನಂ, ಪಾನೀಯಸ್ಸ ವಾ ವಿಧೂಪನಸ್ಸ ವಾ ಗಹಣನ್ತಿ ಇಮಾನಿ ಪನೇತ್ಥ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ.
೮೨೨. ಸತ್ತಮೇ ‘‘ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾತಿ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾ’’ತಿ ಇದಂ ಪುಬ್ಬಪಯೋಗದುಕ್ಕಟಸ್ಸ ನಿದಸ್ಸನಮತ್ತನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ನ ಕೇವಲಂ ಪಟಿಗ್ಗಹಣೇಯೇವ ಹೋತೀ’’ತಿಆದಿ. ಪಮಾಣನ್ತಿ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಾಪತ್ತಿಯಾ ಪಮಾಣಂ. ಇಮೇಹಿಯೇವ ದ್ವೀಹಿ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ ಹೋತಿ, ನಾಞ್ಞೇಹಿ ಭಜ್ಜನಾದೀಹೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ವುತ್ತಮೇವತ್ಥಂ ವಿತ್ಥಾರತೋ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ತಸ್ಮಾ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ತಂ ಪುಬ್ಬಾಪರವಿರುದ್ಧನ್ತಿ ಪುನಪಿ ವುತ್ತನ್ತಿ ವುತ್ತವಾದಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ. ಅಞ್ಞಾಯ ವಿಞ್ಞತ್ತಿಯಾ ಲದ್ಧಮ್ಪಿ ಹಿ ಅನಾಣತ್ತಿಯಾ ವಿಞ್ಞತ್ತಿಯಾ ಇಮಿಸ್ಸಾ ಅವಿಞ್ಞತ್ತಿಯಾ ಲದ್ಧಪಕ್ಖಂ ಭಜತಿ, ತಸ್ಮಾ ಹೇಟ್ಠಾ ಅವಿಞ್ಞತ್ತಿಯಾ ಲದ್ಧೇ ಕರಣಕಾರಾಪನೇಸು ವಿಸೇಸಂ ಅವತ್ವಾ ಇಧ ವಿಸೇಸವಚನಂ ಪುಬ್ಬಾಪರವಿರುದ್ಧಂ. ಯದಿ ಚೇತ್ಥ ಕರಣೇ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ, ಕಾರಾಪನೇಪಿ ಪಾಚಿತ್ತಿಯೇನೇವ ಭವಿತಬ್ಬಂ. ಅಥ ಕಾರಾಪನೇ ದುಕ್ಕಟಂ, ಕರಣೇಪಿ ದುಕ್ಕಟೇನೇವ ಭವಿತಬ್ಬಂ. ನ ಹಿ ಕರಣೇ ವಾ ಕಾರಾಪನೇ ವಾ ವಿಸೇಸೋ ಅತ್ಥಿ, ತಸ್ಮಾ ಅಞ್ಞಾಯ ವಿಞ್ಞತ್ತಿಯಾ ಲದ್ಧಂ ಸಯಂ ಭಜ್ಜನಾದೀನಿ ಕತ್ವಾಪಿ ಕಾರಾಪೇತ್ವಾಪಿ ಭುಞ್ಜನ್ತಿಯಾ ದುಕ್ಕಟಮೇವಾತಿ ಇದಮೇತ್ಥ ಸನ್ನಿಟ್ಠಾನಂ. ಅವಿಸೇಸೇನ ವುತ್ತನ್ತಿ ಕರಣಕಾರಾಪನಾನಂ ಸಾಮಞ್ಞತೋ ವುತ್ತಂ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವ. ಸತ್ತನ್ನಂ ಧಞ್ಞಾನಂ ಅಞ್ಞತರಸ್ಸ ವಿಞ್ಞಾಪನಂ ವಾ ವಿಞ್ಞಾಪಾಪನಂ ವಾ, ಪಟಿಲಾಭೋ, ಭಜ್ಜನಾದೀನಿ ಕತ್ವಾ ವಾ ಕಾರೇತ್ವಾ ವಾ ಅಜ್ಝೋಹರಣನ್ತಿ ಇಮಾನಿ ಪನೇತ್ಥ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ.
೮೨೪. ಅಟ್ಠಮೇ ನಿಬ್ಬಿಟ್ಠೋತಿ ಪತಿಟ್ಠಾಪಿತೋ. ಕೇಣೀತಿ ರಞ್ಞೋ ದಾತಬ್ಬಸ್ಸ ಆಯಸ್ಸೇತಂ ಅಧಿವಚನಂ. ಠಾನನ್ತರನ್ತಿ ಗಾಮಜನಪದಾದಿಠಾನನ್ತರಂ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವ. ಉಚ್ಚಾರಾದಿಭಾವೋ, ಅನವಲೋಕನಂ, ವಳಞ್ಜನಟ್ಠಾನಂ, ತಿರೋಕುಟ್ಟಪಾಕಾರತಾ, ಛಡ್ಡನಂ ವಾ ಛಡ್ಡಾಪನಂ ವಾತಿ ಇಮಾನಿ ಪನೇತ್ಥ ಪಞ್ಚ ಅಙ್ಗಾನಿ.
೮೩೦. ನವಮೇ ಸಬ್ಬೇಸನ್ತಿ ಭಿಕ್ಖುಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಚ. ಇಧ ಖೇತ್ತಪಾಲಕಾ ಆರಾಮಾದಿಗೋಪಕಾ ಚ ಸಾಮಿಕಾ ಏವ.
೮೩೬. ದಸಮೇ ಏಕಪಯೋಗೇನಾತಿ ಏಕದಿಸಾವಲೋಕನಪಯೋಗೇನ. ತೇಸಂಯೇವಾತಿ ಯೇಸಂ ನಚ್ಚಂ ಪಸ್ಸತಿ. ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಸಯಂ ನಚ್ಚನಾದೀಸು ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ ಪಾಳಿಯಂ ನ ವುತ್ತಂ, ತಥಾಪಿ ಅಟ್ಠಕಥಾಪಮಾಣೇನ ಗಹೇತಬ್ಬನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಸಬ್ಬಅಟ್ಠಕಥಾಸು ವುತ್ತ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ‘‘ಆರಾಮೇ ಠತ್ವಾತಿ ನ ಕೇವಲಂ ಠತ್ವಾ, ತತೋ ತತೋ ಗನ್ತ್ವಾಪಿ ಸಬ್ಬಿರಿಯಾಪಥೇಹಿ ಲಭತಿ, ‘ಆರಾಮೇ ಠಿತಾ’ತಿ ಪನ ಆರಾಮಪರಿಯಾಪನ್ನಭಾವದಸ್ಸನತ್ಥಂ ವುತ್ತಂ. ಇತರಥಾ ನಿಸಿನ್ನಾಪಿ ನ ಲಭೇಯ್ಯಾ’’ತಿ ತೀಸುಪಿ ಗಣ್ಠಿಪದೇಸು ವುತ್ತಂ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವ. ನಚ್ಚಾದೀನಂ ಅಞ್ಞತರತಾ, ಅಞ್ಞತ್ರ ಅನುಞ್ಞಾತಕಾರಣಾ ಗಮನಂ, ದಸ್ಸನಂ ವಾ ಸವನಂ ವಾತಿ ಇಮಾನಿ ಪನೇತ್ಥ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ.
ಲಸುಣವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.