೭. ಪಾದುಕವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ

೬೪೭. ಸತ್ತಮವಗ್ಗೇ ಪಟಿಚ್ಛನ್ನೋ ಹುತ್ವಾತಿ ಸೋ ಕಿರ ರತ್ತಿಭಾಗೇ ಉಯ್ಯಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಅಮ್ಬಂ ಅಭಿರುಹಿತ್ವಾ ಸಾಖಾಯ ಸಾಖಂ ಅಮ್ಬಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ವಿಚರಿ. ತಸ್ಸ ತಥಾ ಕರೋನ್ತಸ್ಸೇವ ರತ್ತಿ ವಿಭಾಯಿ. ಸೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ ‘‘ಸಚೇ ಇದಾನಿ ಓತರಿತ್ವಾ ಗಮಿಸ್ಸಾಮಿ, ದಿಸ್ವಾ ಮಂ ಚೋರೋತಿ ಗಹೇಸ್ಸನ್ತಿ, ರತ್ತಿಭಾಗೇ ಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ಅಥೇಕಂ ವಿಟಪಂ ಅಭಿರುಹಿತ್ವಾ ನಿಲೀನೋ ಅಚ್ಛಿ. ತಂ ಸನ್ಧಾಯೇತಂ ವುತ್ತಂ. ಸೋ ರುಕ್ಖತೋ ಓತರನ್ತೋ ಏಕಂ ಓಲಮ್ಬಿನಿಸಾಖಂ ಗಹೇತ್ವಾ ತೇಸಂ ಉಭಿನ್ನಮ್ಪಿ ಅನ್ತರೇ ಪತಿಟ್ಠಾಸಿ. ತಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ ‘‘ತೇಸಂ ದ್ವಿನ್ನಮ್ಪಿ ಅನ್ತರಾ ರುಕ್ಖತೋ ಪತಿತೋ’’ತಿ. ಪಾಳಿಯಾ ಅತ್ಥಂ ನ ಜಾನನ್ತೀತಿ ಅತ್ತನೋ ಗಹಣಸ್ಸ ಅತ್ಥಂ ನ ಜಾನನ್ತಿ.

ಜಾತಕಪಾಳಿಯಂ (ಜಾ. ೧.೪.೩೩) ಪನ ಅಯಂ ಗಾಥಾ –

‘‘ಸಬ್ಬಮಿದಂ ಚರಿಮಂ ಕತಂ, ಉಭೋ ಧಮ್ಮಂ ನ ಪಸ್ಸರೇ;

ಉಭೋ ಪಕತಿಯಾ ಚುತಾ, ಯೋ ಚಾಯಂ ಮನ್ತೇಜ್ಝಾಪೇತಿ;

ಯೋ ಚ ಮನ್ತಂ ಅಧೀಯತೀ’’ತಿ. –

ಏವಮಾಗತಾ. ತಸ್ಸಾಯಮತ್ಥೋ (ಜಾ. ಅಟ್ಠ. ೩.೪.೩೩) – ಸಬ್ಬಮಿದಂ ಚರಿಮಂ ಕತನ್ತಿ ಯಂ ಅಮ್ಹೇಹಿ ತೀಹಿ ಜನೇಹಿ ಕತಂ, ಸಬ್ಬಮಿದಂ ಕಿಚ್ಚಂ ಲಾಮಕಂ ನಿಮ್ಮರಿಯಾದಂ ಅಧಮ್ಮಿಕಂ. ಏವಂ ಅತ್ತನೋ ಚೋರಭಾವಂ ತೇಸಞ್ಚ ಮನ್ತೇಸು ಅಗಾರವಂ ಗರಹಿತ್ವಾ ಪುನ ಇತರೇ ದ್ವೇಯೇವ ಗರಹನ್ತೋ ‘‘ಉಭೋ ಧಮ್ಮಂ ನ ಪಸ್ಸರೇ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಉಭೋತಿ ಇಮೇ ದ್ವೇಪಿ ಜನಾ ಗರುಕಾರಾರಹಂ ಪೋರಾಣಕಧಮ್ಮಂ ನ ಪಸ್ಸನ್ತಿ, ತತೋವ ಧಮ್ಮಪಕತಿತೋ ಚುತಾ. ಧಮ್ಮೋ ಹಿ ಪಠಮುಪ್ಪತ್ತಿವಸೇನ ಪಕತಿ ನಾಮ. ವುತ್ತಮ್ಪಿ ಚೇತಂ –

‘‘ಧಮ್ಮೋ ಹವೇ ಪಾತುರಹೋಸಿ ಪುಬ್ಬೇ,

ಪಚ್ಛಾ ಅಧಮ್ಮೋ ಉದಪಾದಿ ಲೋಕೇ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೧.೨೮);

ಯೋ ಚಾಯನ್ತಿ ಯೋ ಚ ಅಯಂ ನೀಚೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಮನ್ತೇ ಅಜ್ಝಾಪೇತಿ, ಯೋ ಚ ಉಚ್ಚೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಅಧೀಯತೀತಿ.

ಸಾಲೀನನ್ತಿ ಅಯಂ ಗಾಥಾಪಿ –

‘‘ಸಾಲೀನಂ ಓದನಂ ಭುಞ್ಜೇ, ಸುಚಿಂ ಮಂಸೂಪಸೇಚನಂ;

ತಸ್ಮಾ ಏತಂ ನ ಸೇವಾಮಿ, ಧಮ್ಮಂ ಇಸೀಹಿ ಸೇವಿತ’’ನ್ತಿ. (ಜಾ. ೧.೪.೩೪) –

ಏವಂ ಜಾತಕೇ ಆಗತಾ. ತತ್ಥ ಸುಚಿನ್ತಿ ಪಣ್ಡರಂ ಪರಿಸುದ್ಧಂ. ಮಂಸೂಪಸೇಚನನ್ತಿ ನಾನಪ್ಪಕಾರಾಯ ಮಂಸವಿಕತಿಯಾ ಸಿತ್ತಂ ಭುಞ್ಜೇ, ಭುಞ್ಜಾಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೇಸಂ ಪಾಕಟಮೇವ.

ಧಿರತ್ಥೂತಿ ಧಿ ಅತ್ಥು, ನಿನ್ದಾ ಭವತೂತಿ ಅತ್ಥೋ, ಗರಹಾಮ ತಂ ಮಯನ್ತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಲದ್ಧಲಾಭೋತಿ ಧನಲಾಭಂ ಯಸಲಾಭಞ್ಚ ಸನ್ಧಾಯ ವದತಿ. ವಿನಿಪಾತನಹೇತುನಾತಿ ವಿನಿಪಾತನಸ್ಸ ಹೇತುಭಾವೇನ. ವುತ್ತಿ ನಾಮ ಹೋತೀತಿ ಯಥಾವುತ್ತೋ ದುವಿಧೋಪಿ ಲಾಭೋ ಅಪಾಯಸಂವತ್ತನಿಕತಾಯ ಸಮ್ಪರಾಯೇ ವಿನಿಪಾತನಹೇತುಭಾವೇನ ಪವತ್ತನತೋ ಸಮ್ಪತಿ ಅಧಮ್ಮಚರಣೇನ ಪವತ್ತನತೋ ಚ ವುತ್ತಿ ನಾಮ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏವರೂಪಾ ಯಾ ವುತ್ತೀತಿ ಏವರೂಪಾ ಧನಲಾಭಯಸಲಾಭಸಙ್ಖಾತಾ ಯಾ ವುತ್ತಿ. ಅಧಮ್ಮಚರಣೇನ ವಾತಿ ವಾ-ಸದ್ದೋ ಸಮ್ಪಿಣ್ಡನತ್ಥೋ. ತ್ವನ್ತಿ ಉಪಯೋಗತ್ಥೇ ಪಚ್ಚತ್ತವಚನಂ, ತಂ ಇಚ್ಚೇವ ವಾ ಪಾಠೋ. ಅಸ್ಮಾತಿ ಪಾಸಾಣಾಧಿವಚನಮೇತಂ.

ಪಾದುಕವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಸೇಸಂ ಉತ್ತಾನಮೇವ.

ಸೇಖಿಯಕಣ್ಡಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.

ಅಧಿಕರಣಸಮಥೇಸು ಯಂ ವತ್ತಬ್ಬಂ, ತಂ ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ಆಗತಟ್ಠಾನೇಯೇವ ದಸ್ಸಯಿಸ್ಸಾಮ.

ಇತಿ ಸಮನ್ತಪಾಸಾದಿಕಾಯ ವಿನಯಟ್ಠಕಥಾಯ ಸಾರತ್ಥದೀಪನಿಯಂ

ಭಿಕ್ಖುವಿಭಙ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಮಹಾವಿಭಙ್ಗೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ನಮೋ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅರಹತೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ