೧. ಸಹಸ್ಸಭಿಕ್ಖುನಿಸಙ್ಘಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೦೭. ಧಮ್ಮಿಕತ್ತಾ ದೇಸವಾಸೀಹಿ ಅನುಕಮ್ಪಿತೋ ರಾಜಾತಿ ರಾಜಕೋ, ತಸ್ಸ ಆರಾಮೋ ರಾಜಕಾರಾಮೋ, ತಸ್ಮಿಂ. ಭೂಮಿಸೀಸಂ ಸೇಟ್ಠಪ್ಪದೇಸೋ, ಯತ್ಥ ವಸನ್ತೋ ಲಾಭಗ್ಗಯಸಗ್ಗಪ್ಪತ್ತೋ ಹೋತೀತಿ ತೇಸಂ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ.

ವಾರಾಪೇಹೀತಿ ಪಟಿಸೇಧೇಹಿ. ಯುಜ್ಝಾಪೇತುನ್ತಿ ಕಲಹಂ ಕಾರಾಪೇತುಂ. ಪುನ ಆಗಚ್ಛನ್ತಾತಿ ಅಪರಸ್ಮಿಂ ಸಂವಚ್ಛರೇ ಆಗಚ್ಛನ್ತಾ. ಉಬ್ಬಟ್ಟೇತ್ವಾತಿ ಮಹತೀ ವೀಚಿಯೋ ಉಬ್ಬಟ್ಟೇತ್ವಾ. ಯಥಾ ತಸ್ಸ ಸಕಲಮೇವ ರಟ್ಠಂ ಏಕೋದಕೀಭೂತಂ ಹೋತಿ, ಏವಂ ಕತ್ವಾ ಸಮುದ್ದಮೇವ ಜಾತಂ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸಮುದ್ದಮೇವ ಅಕಂಸೂ’’ತಿ.

ಇಸೀನಮನ್ತರಂ ಕತ್ವಾತಿ ಇಸೀನಂ ಕಾರಣಂ ಕತ್ವಾ, ಇಸೀನಂ ಹೇತೂತಿ ಅತ್ಥೋ, ಇಸೀನಂ ವಾ ಅನ್ತರಭೇದಂ ಕತ್ವಾ. ತಥಾ ಲೋಕೇ ಕೋಲಾಹಲಸ್ಸ ಪತ್ಥಟತಂ ವಿಭಾವೇನ್ತೋ ಭಗವಾ ‘‘ಮೇ ಸುತ’’ನ್ತಿ ಆಹ ಪಚ್ಚಕ್ಖತೋ ಜಾನಮ್ಪಿ. ಉಚ್ಛಿನ್ನೋತಿ ಕುಲಚ್ಛೇದೇನ ಉಚ್ಛಿನ್ನೋ. ನ ಕೇವಲಂ ಸಯಮೇವ, ಅಥ ಖೋ ಸಹ ರಟ್ಠೇಹಿ. ವಿಭವನ್ತಿ ವಿನಾಸಂ ಉಪಗತೋ.

ತಂ ಸನ್ಧಾಯೇತಂ ವುತ್ತನ್ತಿ ತಂ ಯಥಾವುತ್ತಂ ಪಸೇನದಿನಾ ಕೋಸಲರಾಜೇನ ಕಾರಿತಂ ವಿಹಾರಂ ಸನ್ಧಾಯ ಏತಂ ‘‘ರಾಜಕಾರಾಮೇ’’ತಿ ವುತ್ತಂ.