೫. ಜನ್ತುಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೬. ಯೇ ವಿನಯೇ ಅಪಕತಞ್ಞುನೋ ಸಂಕಿಲೇಸಿಕೇಸು ವೋದಾನಿಯೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು ನ ಕುಸಲಾ ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ನ ಕಾರಿನೋ ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರಬಹುಲಾ. ತೇಸಂ ಅನುಪ್ಪನ್ನಞ್ಚ ಉದ್ಧಚ್ಚಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ, ಉಪ್ಪನ್ನಞ್ಚ ಭಿಯ್ಯೋಭಾವಂ ವೇಪುಲ್ಲಂ ಆಪಜ್ಜತೀತಿ ಆಹ ‘‘ಅಕಪ್ಪಿಯೇ ಕಪ್ಪಿಯಸಞ್ಞಿತಾಯ…ಪೇ… ಉದ್ಧಚ್ಚಪಕತಿಕಾ’’ತಿ. ಸಾರಾಭಾವೇನ ತುಚ್ಛತ್ತಾ ಚ ನಳೋ ವಿಯಾತಿ ನಳೋ, ಮಾನೋತಿ ಆಹ ‘‘ಉನ್ನಳಾತಿ ಉಗ್ಗತನಳಾ’’ತಿ. ತೇನಾಹ ‘‘ಉಟ್ಠಿತತುಚ್ಛಮಾನಾ’’ತಿ. ಮಾನೋ ಹಿ ಸೇಯ್ಯಸ್ಸ ಸೇಯ್ಯೋತಿ ಸದಿಸೋತಿ ಚ ಪವತ್ತಿಯಾ ವಿಸೇಸತೋ ತುಚ್ಛೋ. ಚಾಪಲ್ಲೇನಾತಿ ಚಪಲಭಾವೇನ, ತಣ್ಹಾಲೋಲುಪ್ಪೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಮುಖಖರಾತಿ ಮುಖೇನ ಫರುಸಾ, ಫರುಸವಾದಿನೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ವಿಕಿಣ್ಣವಾಚಾತಿ ವಿಸಟವಚನಾ, ಸಮ್ಫಪ್ಪಲಾಪತಾಯ ಅಪರಿಯನ್ತವಚನಾ. ತೇನಾಹ ‘‘ಅಸಂಯತವಚನಾ’’ತಿಆದಿ. ಚಣ್ಡಸೋತೇ ಬದ್ಧನಾವಾಸದಿಸಾತಿ ಏತೇನ ಅನವಟ್ಠಿತಕಿರಿಯತಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ಯೇನ ಸಮನ್ನಾಗತಾ ಸತ್ತಾ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಠಾನೇ ಠಾತುಂ ವಾ ನಿಸೀದಿತುಂ ವಾ ನ ಸಕ್ಕೋನ್ತಿ, ಇತೋ ಚಿತೋ ಚ ವಿಚರನ್ತಿ. ಅನವಟ್ಠಿತಚಿತ್ತಾತಿ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಆರಮ್ಮಣೇ ನ ಅವಟ್ಠಿತಚಿತ್ತಾ. ವಿವಟಇನ್ದ್ರಿಯಾತಿ ಅಸಂವುತಚಕ್ಖಾದಿಇನ್ದ್ರಿಯಾ.

ಗುಣಕಥಾಯ ಸದ್ಧಿಂ ಕಥಿಯಮಾನೋ ನಿಗ್ಗುಣಸ್ಸ ಅಗುಣೋ ಪಾಕಟೋ ಹೋತಿ ಜಾತಿಮಣಿಸಮೀಪೇ ಠಿತಸ್ಸ ವಿಯ ಕಾಚಮಣಿನೋ ದೋಸೋ. ಸುಖಜೀವಿನೋತಿ ಸುಖೇ ಠಿತಾ. ಯಥಾ ದಾಯಕಾನಂ ಸುಭರಂ ಹೋತಿ, ಏವಂ ಸುಖೇನ ಅಕಿಚ್ಛೇನ ಪವತ್ತಜೀವಿಕಾ. ತೇನಾಹ ‘‘ಪುಬ್ಬೇ ಭಿಕ್ಖೂ’’ತಿಆದಿ.

ಅತ್ತನೋ ರುಚಿವಸೇನ ಗಾಮಕಿಚ್ಚಂ ನೇತೀತಿ ಗಾಮಣಿ, ತೇ ಪನ ಹೀಳೇನ್ತೋ ವದತಿ ‘‘ಗಾಮಣಿಕಾ’’ತಿ. ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇತ್ವಾತಿ ಸತಿವೋಸ್ಸಗ್ಗವಸೇನ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇತ್ವಾ ಕಿಲೇಸಮುಚ್ಛಾಯಾತಿ ಮಹಿಚ್ಛಾಸಙ್ಖಾತಾಯ ತಣ್ಹಾಮುಚ್ಛಾಯ. ಸೀಲವನ್ತಾನಂಯೇವ ಹಿ ದುಪ್ಪಟಿಪತ್ತಿಂ ಸನ್ಧಾಯ ದೇವಪುತ್ತೋ ವದತಿ. ವತ್ತಬ್ಬಯುತ್ತಕೇಯೇವಾತಿ ಓವಾದೇನ ಮಯಾ ಅನುಗ್ಗಹೇತಬ್ಬಮೇವ. ಛಡ್ಡಿತಕಾತಿ ಪರಿಚ್ಚತ್ತಾ ಆಚರಿಯುಪಜ್ಝಾಯಾದೀಹಿ. ತತೋ ಏವ ಅನಾಥಾ ಅಪ್ಪತಿಟ್ಠಾ. ಪೇತಾತಿ ವಿಗತಜೀವಿತಾ ಮತಾ. ಯಥಾ ಪೇತಾ, ತಥೇವ ಹೋನ್ತಿ ಅತ್ತಹಿತಾಸಮತ್ಥತಾಯ ವಿಞ್ಞೂನಂ ಜಿಗುಚ್ಛಿತಬ್ಬತಾಯ ಚ.

ಜನ್ತುಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.