೪. ಮಣಿಭದ್ದಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೩೮. ಸುಖಂ ಪಟಿಲಭತೀತಿ ದಿಟ್ಠಧಮ್ಮಿಕಾದಿಭೇದಂ ಸುಖಂ ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ. ನಿಚ್ಚಮೇವ ಸೇಯ್ಯೋ ಸತಿಮತೋ ಆಯತಿಂ ಹಿತಚರಣತೋ. ಮಣಿಭದ್ದೋ ‘‘ಸತಿಮಾಪುಗ್ಗಲೋ ಸತೋಕಾರೀ ಸಮ್ಪತಿ ವೇರಂ ನಪ್ಪಸವತೀ’’ತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೇನ ‘‘ವೇರಾ ಚ ಪರಿಮುಚ್ಚತೀ’’ತಿ ಆಹ. ಭಗವಾ ಪನ ಸತಿಮನ್ತತಾಸಿದ್ಧಿಯಾ ವೇರಪರಿಮುಚ್ಚನಂ ನ ಅಚ್ಚನ್ತಿಕಂ, ನಾಪಿ ಏಕನ್ತಿಕಂ ಪಟಿಪಕ್ಖೇನ ಪರತೋ ಚ ಅಪ್ಪಹೀನತ್ತಾತಿ ತಂ ನಿಸೇಧೇನ್ತೋ ‘‘ವೇರಾ ಚ ನ ಪರಿಮುಚ್ಚತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ, ಯಂ ಅಚ್ಚನ್ತಿಕಂ ಏಕನ್ತಿಕಞ್ಚ ಪರಸ್ಸ ವಸೇನ ವೇರಪರಿಮುಚ್ಚನಂ, ತಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಯಸ್ಸಾ’’ತಿ ಗಾಥಮಾಹ. ಕರುಣಾಯಾತಿ ಅಪ್ಪನಾಪ್ಪತ್ತಾಯ ಕರುಣಾಯ. ಕರುಣಾಪುಬ್ಬಭಾಗೇತಿ ಕರುಣಾಭಾವನಾಯ ವಸೇನ ಉಪ್ಪಾದಿತಪಠಮಜ್ಝಾನೂಪಚಾರೇ. ಸೋತಿ ಕರುಣಾಭಾವನಂ ಭಾವೇನ್ತೋ ಪುಗ್ಗಲೋ. ಮೇತ್ತಂಸೋತಿ ಮೇತ್ತಚಿತ್ತಂ ಅಂಸೋ ಏಕೋ ಕುಸಲಕೋಟ್ಠಾಸೋ ಏತಸ್ಸಾತಿ ಮೇತ್ತಂಸೋ. ತಸ್ಸ ಕೇನಚೀತಿ ತಸ್ಸ ಅರಹತೋ ಕರುಣಾಯ ಮೇತ್ತಾಭಾವನಾಯ ಚ ಸಾತಿಸಯತ್ತಾ ತದಭಾವೇನ ಕೇನಚಿ ಪುಗ್ಗಲೇನ ಸದ್ಧಿಂ ವೇರಪ್ಪಸಙ್ಗೋ ನಾಮ ನತ್ಥಿ. ಇಮಿನಾ ಖೀಣಾಸವೇಪಿ ಮೇತ್ತಾಕರುಣಾಭಾವನಾರಹಿತೇ ಕೋಚಿ ಅತ್ತನೋ ಚಿತ್ತದೋಸೇನ ವೇರಂ ಕರೇಯ್ಯ, ನ ಪನ ತಸ್ಮಿಂ ಮೇತ್ತಾಕರುಣಾಚೇತೋವಿಮುತ್ತಿಸಮನ್ನಾಗತೇ ಕೋಚಿ ವೇರಂ ಕರೇಯ್ಯ. ಏವಂ ಮಹಿದ್ಧಿಕಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿಹಾರಭಾವನಾತಿ ದಸ್ಸೇತಿ.

ಮಣಿಭದ್ದಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.