೧೦. ಚೂಳಪುಣ್ಣಮಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೯೧. ತುಣ್ಹೀಭೂತಂ ತುಣ್ಹೀಭೂತನ್ತಿ ಆಮೇಡಿತವಚನಂ ಬ್ಯಾಪನಿಚ್ಛಾವಸೇನ ವುತ್ತನ್ತಿ ಆಹ – ‘‘ಯಂ ಯಂ ದಿಸ’’ನ್ತಿಆದಿ. ಅನುವಿಲೋಕೇತ್ವಾತಿ ಏತ್ಥ ಅನುಸದ್ದೋಪಿ ಬ್ಯಾಪನಿಚ್ಛಾಯಮೇವಾತಿ ಅನು ಅನು ವಿಲೋಕೇತ್ವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ತೇನೇವಾಹ – ‘‘ತತೋ ತತೋ ವಿಲೋಕೇತ್ವಾ’’ತಿ. ಅಸನ್ತೋ ನೀಚೋ ಪುರಿಸೋತಿ ಅಸಪ್ಪುರಿಸೋತಿ ಆಹ – ‘‘ಪಾಪಪುರಿಸೋ ಲಾಮಕಪುರಿಸೋ’’ತಿ. ಸೋತಿ ಅಸಪ್ಪುರಿಸೋ. ತನ್ತಿ ಅಸಪ್ಪುರಿಸಂ ಜಾನಿತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋತಿ ಅಸಪ್ಪುರಿಸಧಮ್ಮಾನಂ ಯಾಥಾವತೋ ಅಜಾನನತೋ. ಪಾಪಧಮ್ಮಸಮನ್ನಾಗತೋತಿ ಕಾಯದುಚ್ಚರಿತಾದಿಅಸನ್ತುಟ್ಠಿತಾದಿಲಾಮಕಧಮ್ಮಸಮನ್ನಾಗತೋ. ಅಸಪ್ಪುರಿಸೇ ಭತ್ತಿ ಏತಸ್ಸಾತಿ ಅಸಪ್ಪುರಿಸಭತ್ತಿ. ತೇನಾಹ – ‘‘ಅಸಪ್ಪುರಿಸಸೇವನೋ’’ತಿ. ಅಸಪ್ಪುರಿಸಧಮ್ಮೋ ಅಸಪ್ಪುರಿಸೋ ಉತ್ತರಪದಲೋಪೇನ, ತೇಸಂ ಚಿನ್ತನಸೀಲೋತಿ ಅಸಪ್ಪುರಿಸಚಿನ್ತೀ. ತೇನಾಹ ‘‘ಅಸಪ್ಪುರಿಸಚಿನ್ತಾಯ ಚಿನ್ತಕೋ’’ತಿ, ದುಚ್ಚಿನ್ತಿತಚಿನ್ತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಸಪ್ಪುರಿಸಮನ್ತನನ್ತಿ ಅಸಾಧುಜನವಿಚಾರಂ ಅಸಪ್ಪುರಿಸವೀಮಂಸಂ. ಅಸಪ್ಪುರಿಸವಾಚನ್ತಿ ಚತುಬ್ಬಿಧಂ ದುಬ್ಭಾಸಿತಂ. ಅಸಪ್ಪುರಿಸಕಮ್ಮಂ ನಾಮ ತಿವಿಧಮ್ಪಿ ಕಾಯದುಚ್ಚರಿತಂ. ಅಸಪ್ಪುರಿಸದಿಟ್ಠಿ ನಾಮ ವಿಸೇಸತೋ ದಸವತ್ಥುಕಾ ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿ, ತಾಯ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಅಸಪ್ಪುರಿಸದಿಟ್ಠಿಯಾ ಸಮನ್ನಾಗತೋ, ಅಸಪ್ಪುರಿಸದಾನಂ ನಾಮ ಅಸಕ್ಕಚ್ಚದಾನಾದಿ. ಸಬ್ಬೋಪಾಯಮತ್ಥೋ ಪಾಳಿತೋ ಏವ ವಿಞ್ಞಾಯತಿ.

‘‘ಪಾಣಂ ಹನಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿಆದಿಕಾ ಚೇತನಾ ಕಾಮಂ ಪರಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಪಿ ಹೋತಿಯೇವ, ಯಥಾ ಪನ ಸಾ ಅತ್ತನೋ ಬಲವತರದುಕ್ಖತ್ಥಾಯ ಹೋತಿ, ತಥಾ ನ ಪರಸ್ಸಾತಿ ಇಮಮತ್ಥಂ ದಸ್ಸೇತುಂ, ‘‘ಅತ್ತನೋ ದುಕ್ಖತ್ಥಾಯ ಚಿನ್ತೇತಿ’’ಇಚ್ಚೇವ ವುತ್ತೋ. ಯಥಾ ಅಸುಕೋ ಅಸುಕನ್ತಿಆದೀಹಿ ಪಾಪಕೋ ಪಾಪವಿಪಾಕೇಕದೇಸಂ ಬಲವಂ ಗರುತರಂ ವಾ ಪಚ್ಚನುಭೋನ್ತೋಪಿ ಯಥಾ ಪರೋ ಪಚ್ಚನುಭೋತಿ, ನ ತಥಾ ಸಯನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ತೇನಾಹ ‘‘ಪರಬ್ಯಾಬಾಧಾಯಾ’’ತಿ. ಗಹೇತ್ವಾತಿ ಪಾಪಕಿರಿಯಾಯ ಸಹಾಯಭಾವೇನ ಗಹೇತ್ವಾ.

ಅಸಕ್ಕಚ್ಚನ್ತಿ ಅನಾದರಂ ಕತ್ವಾ. ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅಸಕ್ಕರಣಂ ಅಪ್ಪಸನ್ನಾಕಾರೋ, ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸ ಅಸಕ್ಕರಣಂ ಅಗರುಕರಣನ್ತಿ ಇಮಮತ್ಥಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ, ‘‘ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮಂ ನ ಸಕ್ಕರೋತಿ ನಾಮಾ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ಅಚಿತ್ತೀಕತ್ವಾತಿ ನ ಚಿತ್ತೇ ಕತ್ವಾ, ನ ಪೂಜೇತ್ವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪೂಜೇನ್ತೋ ಹಿ ಪೂಜೇತಬ್ಬವತ್ಥುಂ ಚಿತ್ತೇ ಠಪೇತಿ, ತತೋ ನ ಬಹಿ ಕರೋತಿ. ಚಿತ್ತಂ ವಾ ಅಚ್ಛರಿಯಂ ಕತ್ವಾ ಪಟಿಪತ್ತಿ ಚಿತ್ತೀಕರಣಂ, ಸಮ್ಭಾವನಕಿರಿಯಾ. ತಪ್ಪಟಿಕ್ಖೇಪತೋ ಅಚಿತ್ತೀಕರಣಂ, ಅಸಮ್ಭಾವನಕಿರಿಯಾ. ಅಪವಿದ್ಧನ್ತಿ ಉಚ್ಛಿಟ್ಠಾದಿಛಡ್ಡನೀಯಧಮ್ಮಂ ವಿಯ ಅವಖಿತ್ತಕಂ. ತೇನಾಹ – ‘‘ಛಡ್ಡೇತುಕಾಮೋ ವಿಯಾ’’ತಿಆದಿ. ರೋಗಂ ಪಕ್ಖಿಪನ್ತೋ ವಿಯಾತಿ ರೋಗಿಕಸರೀರಂ ಓದನಾದೀಹಿ ಪಮಜ್ಜಿತ್ವಾ ವಮ್ಮಿಕೇ ರೋಗಂ ಪಕ್ಖಿಪನ್ತೋ ವಿಯ. ಅದ್ಧಾ ಇಮಸ್ಸ ದಾನಸ್ಸ ಫಲಂ ಮಮೇವ ಆಗಚ್ಛತೀತಿ ಏವಂ ಯಸ್ಸ ತಥಾ ದಿಟ್ಠಿ ಅತ್ಥಿ, ಸೋ ಆಗಮನದಿಟ್ಠಿಕೋ, ಅಯಂ ಪನ ನ ತಾದಿಸೋತಿ ಆಹ ‘‘ಅನಾಗಮನದಿಟ್ಠಿಕೋ’’ತಿ. ತೇನಾಹ – ‘‘ನೋ ಫಲಪಾಟಿಕಙ್ಖೀ ಹುತ್ವಾ ದೇತೀ’’ತಿ.

ಕಾಮಞ್ಚಾಯಂ ಯಥಾವುತ್ತಪುಗ್ಗಲೋ ಅಸದ್ಧಮ್ಮಾದೀಹಿ ಪಾಪಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ, ತೇಹಿ ಪನ ಸಬ್ಬೇಹಿಪಿ ಮಿಚ್ಛಾದಸ್ಸನಂ ಮಹಾಸಾವಜ್ಜನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತುಂ, ‘‘ತಾಯ ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಯಾ ನಿರಯೇ ಉಪಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ವುತ್ತಪಟಿಪಕ್ಖನಯೇನಾತಿ ಕಣ್ಹಪಕ್ಖೇ ವುತ್ತಸ್ಸ ಅತ್ಥಸ್ಸ ವಿಪರಿಯಾಯೇನ ಸುಕ್ಕಪಕ್ಖೇ ಅತ್ಥೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ‘‘ಸದೇವಕಂ ಲೋಕ’’ನ್ತಿಆದೀಸು (ಪಾರಾ. ೧) ದೇವಸದ್ದೋ ಛಕಾಮಾವಚರದೇವೇಸು, ಏವಮಿಧಾತಿ ಆಹ ‘‘ಛಕಾಮಾವಚರದೇವಾ’’ತಿ. ತತ್ಥ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂ ವಿಸುಂ ಗಹಿತತ್ತಾ ಕಾಮಾವಚರದೇವಗ್ಗಹಣನ್ತಿ ಚೇ? ಇಧ ದಾನಫಲಸ್ಸ ಅಧಿಪ್ಪೇತತ್ತಾ ಕಾಮಾವಚರದೇವಗ್ಗಹಣಂ, ತತ್ಥಾಪಿ ಛಕಾಮಾವಚರಗ್ಗಹಣಂ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ ದೇವಮಹತ್ತತಾದಿವಚನತೋ. ತಿಣ್ಣಂ ಕುಲಾನಂ ಸಮ್ಪತ್ತೀತಿ ಖತ್ತಿಯಮಹತ್ತಾದೀನಂ ತಿಣ್ಣಂ ಕುಲಾನಂ ಸಮ್ಪತ್ತಿ, ನ ಕೇವಲಂ ಕುಲಸಮ್ಪದಾ ಏವ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾ, ಅಥ ಖೋ ತತ್ಥ ಆಯುವಣ್ಣಯಸಭೋಗಇಸ್ಸರಿಯಾದಿಸಮ್ಪದಾಪಿ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ ಉಳಾರಸ್ಸ ದಾನಮಯಪುಞ್ಞಸ್ಸ ವಸೇನ ತೇಸಮ್ಪಿ ಸಮಿಜ್ಝನತೋ. ಸುದ್ಧವಟ್ಟವಸೇನೇವ ಕಥಿತಂ ಸುಕ್ಕಪಕ್ಖೇಪಿ ಸಬ್ಬಸೋ ವಿವಟ್ಟಸ್ಸ ಅನಾಮಟ್ಠತ್ತಾ. ಸದ್ಧಾದಯೋ ಹಿ ಲೋಕಿಯಕುಸಲಸಮ್ಭಾರಾ ಏವೇತ್ಥ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾತಿ. ಸೇಸಂ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವ.

ಚೂಳಪುಣ್ಣಮಸುತ್ತವಣ್ಣನಾಯ ಲೀನತ್ಥಪ್ಪಕಾಸನಾ ಸಮತ್ತಾ.

ನಿಟ್ಠಿತಾ ಚ ದೇವದಹವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ.