೧. ಉಸ್ಸಯವಾದಿಕಾಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ಸಙ್ಘಾದಿಸೇಸೇಸು ಪಠಮೇ ಉಸ್ಸಯವಾದಿಕಾತಿ ಮಾನುಸ್ಸಯವಸೇನ ಕೋಧುಸ್ಸಯವಸೇನ ಅಡ್ಡಕರಣತ್ಥಾಯ ವಿನಿಚ್ಛಯಮಹಾಮತ್ತಾನಂ ಸನ್ತಿಕೇ ವಿವದಮಾನಾ. ಗಹಪತಿನಾ ವಾತಿಆದೀಹಿ ಠಪೇತ್ವಾ ಪಞ್ಚ ಸಹಧಮ್ಮಿಕೇ ಅವಸೇಸಾ ಗಹಟ್ಠಪಬ್ಬಜಿತಾ ಸಙ್ಗಹಿತಾ. ಅಯಂ ಭಿಕ್ಖುನೀ ಪಠಮಾಪತ್ತಿಕನ್ತಿ ಆದಿಮ್ಹಿ ಪಠಮಂ ಆಪತ್ತಿ ಏತಸ್ಸಾತಿ ಪಠಮಾಪತ್ತಿಕೋ, ವೀತಿಕ್ಕಮಕ್ಖಣೇಯೇವ ಆಪಜ್ಜಿತಬ್ಬೋತಿ ಅತ್ಥೋ, ತಂ ಪಠಮಾಪತ್ತಿಕಂ. ಆಪನ್ನಾತಿ ಅಡ್ಡಪರಿಯೋಸಾನೇ ಆಪನ್ನಾ. ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಸಙ್ಘತೋ ನಿಸ್ಸಾರೇತೀತಿ ನಿಸ್ಸಾರಣೀಯೋ, ತಂ ನಿಸ್ಸಾರಣೀಯಂ. ಸಙ್ಘಾದಿಸೇಸನ್ತಿ ಏವಂನಾಮಕಂ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಥುಲ್ಲನನ್ದಂ ಆರಬ್ಭ ಉಸ್ಸಯವಾದಿಕವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ, ಸಾಣತ್ತಿಕಂ, ‘‘ಅಡ್ಡಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಯಂಕಿಞ್ಚಿ ದುತಿಯಿಕಂ ವಾ ಸಕ್ಖಿಂ ವಾ ಸಹಾಯಂ ವಾ ಪರಿಯೇಸನ್ತಿಯಾ ಪರಿಯೇಸನೇ ದುಕ್ಕಟಂ, ಯತ್ಥ ಠಿತಾಯ ‘‘ಅಡ್ಡಂ ಕಾತುಂ ಗಚ್ಛಾಮೀ’’ತಿ ಚಿತ್ತಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ, ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಗಚ್ಛನ್ತಿಯಾ ಪದೇ ಪದೇ ದುಕ್ಕಟಂ, ಯತ್ಥಕತ್ಥಚಿ ಅನ್ತಮಸೋ ಭಿಕ್ಖುನುಪಸ್ಸಯಂ ಆಗತೇಪಿ ವೋಹಾರಿಕೇ ದಿಸ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಕಥಂ ಆರೋಚೇನ್ತಿಯಾ ದುಕ್ಕಟಂ. ಇತರೇನ ಅತ್ತನೋ ಕಥಾಯ ಆರೋಚಿತಾಯ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಥುಲ್ಲಚ್ಚಯಂ, ಪಠಮಂ ಇತರೇನ ಪಚ್ಛಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಆರೋಚನೇಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಸಚೇ ಪನ ಭಿಕ್ಖುನೀ ತಂ ವದತಿ ‘‘ಮಮ ಚ ತವ ಚ ಕಥಂ ತ್ವಂಯೇವ ಆರೋಚೇಹೀ’’ತಿ, ಸೋ ಅತ್ತನೋ ವಾ ಕಥಂ ಪಠಮಂ ಆರೋಚೇತು, ತಸ್ಸಾ ವಾ, ಪಠಮಾರೋಚನೇ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ದುಕ್ಕಟಂ, ದುತಿಯೇ ಥುಲ್ಲಚ್ಚಯಂ, ತೇನ ಏವಂ ವುತ್ತಾಯ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಆರೋಚನೇಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಸಚೇ ಪನ ಭಿಕ್ಖುನೀ ಅಞ್ಞೇನ ಕಥಾಪೇತಿ, ತತ್ರಾಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಯಥಾ ವಾ ತಥಾ ವಾ ಹಿ ಆರೋಚಿಯಮಾನೇ ಪಠಮಾರೋಚನೇ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ದುಕ್ಕಟಂ, ದುತಿಯೇ ಥುಲ್ಲಚ್ಚಯಂ. ಉಭಿನ್ನಂ ಪನ ಕಥಂ ಸುತ್ವಾ ವೋಹಾರಿಕೇಹಿ ವಿನಿಚ್ಛಯೇ ಕತೇ ಅಡ್ಡಪರಿಯೋಸಾನಂ ನಾಮ ಹೋತಿ, ತಸ್ಮಿಂ ಅಡ್ಡಪರಿಯೋಸಾನೇ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಜಯೇಪಿ ಪರಾಜಯೇಪಿ ಸಙ್ಘಾದಿಸೇಸೋ.

ಯಾ ಪನ ಪಚ್ಚತ್ಥಿಕಮನುಸ್ಸೇಹಿ ದೂತಂ ವಾ ಪಹಿಣಿತ್ವಾ, ಸಯಂ ವಾ ಆಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಏಹಿ, ಅಯ್ಯೇ’’ತಿ ಆಕಡ್ಢಿಯಮಾನಾ ಗಚ್ಛತಿ, ಯಾ ವಾ ಉಪಸ್ಸಯೇ ಅಞ್ಞೇಹಿ ಕತಂ ಅನಾಚಾರಂ ಅನೋದಿಸ್ಸ ಆಚಿಕ್ಖನ್ತೀ ರಕ್ಖಂ ಯಾಚತಿ, ಯಾಯ ಚ ಕಿಞ್ಚಿ ಅವುತ್ತಾ ವೋಹಾರಿಕಾ ಅಞ್ಞತೋ ಸುತ್ವಾ ಸಯಮೇವ ಅಡ್ಡಂ ಪರಿಯೋಸಾಪೇನ್ತಿ, ತಸ್ಸಾ, ಉಮ್ಮತ್ತಿಕಾದೀನಞ್ಚ ಅನಾಪತ್ತಿ. ಅಞ್ಞೇಹಿ ಅನಾಕಡ್ಢಿತಾಯ ಅಡ್ಡಕರಣಂ, ಅಡ್ಡಪರಿಯೋಸಾನನ್ತಿ ಇಮಾನೇತ್ಥ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ. ಸಮುಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಪಠಮಕಥಿನಸದಿಸಾನಿ, ಇದಂ ಪನ ಕಿರಿಯಮೇವಾತಿ.

ಉಸ್ಸಯವಾದಿಕಾಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.