೩. ಪಞ್ಹಪುಚ್ಛಕವಣ್ಣನಾ

ನನು ಚ ಚತ್ತಾರೋಪಿ ಅಧಿಪತಯೋ ಏಕಕ್ಖಣೇ ಲಬ್ಭನ್ತಿ, ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಸ್ಸ ಪನ ಅಧಿಪತಯೋ ನ ಭವನ್ತಿ ‘‘ಚತ್ತಾರೋ ಇದ್ಧಿಪಾದಾ ನ ಮಗ್ಗಾಧಿಪತಿನೋ’’ತಿ ವುತ್ತತ್ತಾ. ರಾಜಪುತ್ತೋಪಮಾಪಿ ಹಿ ಏತಮತ್ಥಂ ದೀಪೇತೀತಿ? ನ, ಏಕಕ್ಖಣೇ ದುತಿಯಸ್ಸ ಅಧಿಪತಿನೋ ಅಭಾವತೋ ಏವ, ‘‘ನ ಮಗ್ಗಾಧಿಪತಿನೋ’’ತಿ ವುತ್ತತ್ತಾ ರಾಜಪುತ್ತೋಪಮಾ ಅಧಿಪತಿಂ ನ ಕರೋನ್ತೀತಿ ಇಮಮೇವತ್ಥಂ ದೀಪೇತಿ, ನ ಅಧಿಪತೀನಂ ಸಹಭಾವಂ. ತಂ ಕಥಂ ಜಾನಿತಬ್ಬನ್ತಿ? ಪಟಿಕ್ಖಿತ್ತತ್ತಾ. ಅಧಿಪತಿಪಚ್ಚಯನಿದ್ದೇಸೇ ಹಿ ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ (ಪಟ್ಠಾ. ಅಟ್ಠ. ೧.೩) ವುತ್ತಾ ‘‘ಕಸ್ಮಾ ಪನ ಯಥಾ ಹೇತುಪಚ್ಚಯನಿದ್ದೇಸೇ ‘ಹೇತೂ ಹೇತುಸಮ್ಪಯುತ್ತಕಾನ’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ, ಏವಮಿಧ ‘ಅಧಿಪತೀ ಅಧಿಪತಿಸಮ್ಪಯುತ್ತಕಾನ’ನ್ತಿ ಅವತ್ವಾ ‘ಛನ್ದಾಧಿಪತಿ ಛನ್ದಸಮ್ಪಯುತ್ತಕಾನ’ನ್ತಿಆದಿನಾ ನಯೇನ ದೇಸನಾ ಕತಾತಿ? ಏಕಕ್ಖಣೇ ಅಭಾವತೋ’’ತಿ. ಸತಿ ಚ ಚತುನ್ನಂ ಅಧಿಪತೀನಂ ಸಹಭಾವೇ ‘‘ಅರಿಯಮಗ್ಗಸಮಙ್ಗಿಸ್ಸ ವೀಮಂಸಾಧಿಪತೇಯ್ಯಂ ಮಗ್ಗಂ ಭಾವೇನ್ತಸ್ಸಾ’’ತಿ ವಿಸೇಸನಂ ನ ಕತ್ತಬ್ಬಂ ಸಿಯಾ ಅವೀಮಂಸಾಧಿಪತಿಕಸ್ಸ ಮಗ್ಗಸ್ಸ ಅಭಾವಾ. ಛನ್ದಾದೀನಂ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಾಧಿಪತಿಕರಣಭಾವೇ ಚ ‘‘ವೀಮಂಸಂ ಠಪೇತ್ವಾ ತಂಸಮ್ಪಯುತ್ತೋ’’ತಿಆದಿನಾ ಛನ್ದಾದೀನಂ ವೀಮಂಸಾಧಿಪತಿಕತ್ತವಚನಂ ನ ವತ್ತಬ್ಬಂ ಸಿಯಾ. ತಥಾ ‘‘ಚತ್ತಾರೋ ಅರಿಯಮಗ್ಗಾ ಸಿಯಾ ಮಗ್ಗಾಧಿಪತಿನೋ, ಸಿಯಾ ನ ವತ್ತಬ್ಬಾ ಮಗ್ಗಾಧಿಪತಿನೋ’’ತಿ (ಧ. ಸ. ೧೪೨೯) ಏವಮಾದೀಹಿಪಿ ಅಧಿಪತೀನಂ ಸಹಭಾವೋ ಪಟಿಕ್ಖಿತ್ತೋ ಏವಾತಿ.

ಪಞ್ಹಪುಚ್ಛಕವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಇದ್ಧಿಪಾದವಿಭಙ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.