೧-೪. ಪಠಮದಾನಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ

೩೧-೩೪. ಚತುತ್ಥಸ್ಸ ಪಠಮೇ ಆಸಜ್ಜಾತಿ ಯಸ್ಸ ದೇತಿ, ತಸ್ಸ ಆಗಮನಹೇತು ತೇನ ಸಮಾಗಮನಿಮಿತ್ತಂ. ಭಯಾತಿ ಭಯಹೇತು. ನನು ಭಯಂ ನಾಮ ಲದ್ಧಕಾಮತಾರಾಗಾದಯೋ ವಿಯ ಚೇತನಾಯ ಅವಿಸುದ್ಧಿಕರಂ, ತಂ ಕಸ್ಮಾ ಇಧ ಗಹಿತನ್ತಿ? ನಯಿದಂ ತಾದಿಸಂ ವೋಹಾರಭಯಾದಿಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಅಯಂ ಅದಾಯಕೋ ಅಕಾರಕೋ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ಅದಾಸಿ ಮೇತಿ ಯಂ ಪುಬ್ಬೇ ಕತಂ ಉಪಕಾರಂ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ದೀಯತಿ, ತಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ. ದಸ್ಸತಿ ಮೇತಿ ಪಚ್ಚುಪಕಾರಾಸೀಸಾಯ ಯಂ ದೀಯತಿ, ತಂ ಸನ್ಧಾಯ ವದತಿ. ಸಾಹು ದಾನನ್ತಿ ದಾನಂ ನಾಮೇತಂ ಪಣ್ಡಿತಪಞ್ಞತ್ತನ್ತಿ ಸಾಧುಸಮಾಚಾರೇ ಠತ್ವಾ ದೇತಿ. ಅಲಙ್ಕಾರತ್ಥನ್ತಿ ಉಪಸೋಭನತ್ಥಂ. ದಾನಞ್ಹಿ ದತ್ವಾ ತಂ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖನ್ತಸ್ಸ ಪಾಮೋಜ್ಜಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಾದಯೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ, ಲೋಭದೋಸಇಸ್ಸಾಮಚ್ಛೇರಾದಯೋಪಿ ವಿದೂರೀ ಭವನ್ತಿ. ಇದಾನಿ ದಾನಂ ಅನುಕೂಲಧಮ್ಮಪರಿಬ್ರೂಹನೇನ ಪಚ್ಚನೀಕಧಮ್ಮವಿದೂರೀಕರಣೇನ ಚ ಭಾವನಾಚಿತ್ತಸ್ಸ ಉಪಸೋಭನಾಯ ಚ ಪರಿಕ್ಖಾರಾಯ ಚ ಹೋತೀತಿ ‘‘ಅಲಙ್ಕಾರತ್ಥಞ್ಚೇವ ಪರಿಕ್ಖಾರತ್ಥಞ್ಚ ದೇತೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ದಾನಞ್ಹಿ ಚಿತ್ತಂ ಮುದುಂ ಕರೋತೀ’’ತಿಆದಿ. ಮುದುಚಿತ್ತೋ ಹೋತಿ ಲದ್ಧಾ ದಾಯಕೇ ‘‘ಇಮಿನಾ ಮಯ್ಹಂ ಸಙ್ಗಹೋ ಕತೋ’’ತಿ, ದಾತಾಪಿ ಲದ್ಧರಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಉಭಿನ್ನಮ್ಪಿ ಚಿತ್ತಂ ಮುದುಂ ಕರೋತೀ’’ತಿ.

ಅದನ್ತದಮನನ್ತಿ ಅದನ್ತಾ ಅನಸ್ಸವಾಪಿಸ್ಸ ದಾನೇನ ದನ್ತಾ ಅಸ್ಸವಾ ಹೋನ್ತಿ, ವಸೇ ವತ್ತನ್ತಿ. ಅದಾನಂ ದನ್ತದೂಸಕನ್ತಿ ಅದಾನಂ ಪುಬ್ಬೇ ದನ್ತಾನಂ ಅಸ್ಸವಾನಮ್ಪಿ ವಿಘಾತುಪ್ಪಾದನೇನ ಚಿತ್ತಂ ದೂಸೇತಿ. ಉನ್ನಮನ್ತಿ ದಾಯಕಾ ಪಿಯಂವದಾ ಚ ಪರೇಸಂ ಗರುಚಿತ್ತೀಕಾರಟ್ಠಾನತಾಯ. ನಮನ್ತಿಪಟಿಗ್ಗಾಹಕಾ ದಾನೇನ ಪಿಯವಾಚಾಯ ಚ ಲದ್ಧಸಙ್ಗಹಾಸಙ್ಗಾಹಕಾನಂ.

ಚಿತ್ತಾಲಙ್ಕಾರದಾನಮೇವ ಉತ್ತಮಂ ಅನುಪಕ್ಕಿಲಿಟ್ಠತಾಯ ಸುಪರಿಸುದ್ಧತಾಯ ಗುಣವಿಸೇಸಪಚ್ಚಯತಾಯ ಚ. ದುತಿಯಾದೀನಿ ಉತ್ತಾನತ್ಥಾನೇವ.

ಪಠಮದಾನಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.