೯. ಅಮ್ಬಪಾಲಿವನಸುತ್ತಂ

೯೦೭. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಅನುರುದ್ಧೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ವೇಸಾಲಿಯಂ ವಿಹರನ್ತಿ ಅಮ್ಬಪಾಲಿವನೇ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯಂ ಪಟಿಸಲ್ಲಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋ…ಪೇ… ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಅನುರುದ್ಧಂ ಏತದವೋಚ –

‘‘ವಿಪ್ಪಸನ್ನಾನಿ ಖೋ ತೇ, ಆವುಸೋ ಅನುರುದ್ಧ, ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಿ, ಪರಿಸುದ್ಧೋ ಮುಖವಣ್ಣೋ ಪರಿಯೋದಾತೋ. ಕತಮೇನಾಯಸ್ಮಾ ಅನುರುದ್ಧೋ ವಿಹಾರೇನ ಏತರಹಿ ಬಹುಲಂ ವಿಹರತೀ’’ತಿ? ‘‘ಚತೂಸು ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಸತಿಪಟ್ಠಾನೇಸು ಸುಪ್ಪತಿಟ್ಠಿತಚಿತ್ತೋ ಏತರಹಿ ಬಹುಲಂ ವಿಹರಾಮಿ. ಕತಮೇಸು ಚತೂಸು? ಇಧಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಕಾಯೇ ಕಾಯಾನುಪಸ್ಸೀ ವಿಹರಾಮಿ ಆತಾಪೀ ಸಮ್ಪಜಾನೋ ಸತಿಮಾ, ವಿನೇಯ್ಯ ಲೋಕೇ ಅಭಿಜ್ಝಾದೋಮನಸ್ಸಂ; ವೇದನಾಸು…ಪೇ… ಚಿತ್ತೇ…ಪೇ… ಧಮ್ಮೇಸು ಧಮ್ಮಾನುಪಸ್ಸೀ ವಿಹರಾಮಿ ಆತಾಪೀ ಸಮ್ಪಜಾನೋ ಸತಿಮಾ, ವಿನೇಯ್ಯ ಲೋಕೇ ಅಭಿಜ್ಝಾದೋಮನಸ್ಸಂ – ಇಮೇಸು ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಚತೂಸು ಸತಿಪಟ್ಠಾನೇಸು ಸುಪ್ಪತಿಟ್ಠಿತಚಿತ್ತೋ ಏತರಹಿ ಬಹುಲಂ ವಿಹರಾಮಿ. ಯೋ ಸೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಅರಹಂ ಖೀಣಾಸವೋ ವುಸಿತವಾ ಕತಕರಣೀಯೋ ಓಹಿತಭಾರೋ ಅನುಪ್ಪತ್ತಸದತ್ಥೋ ಪರಿಕ್ಖೀಣಭವಸಂಯೋಜನೋ ಸಮ್ಮದಞ್ಞಾ ವಿಮುತ್ತೋ, ಸೋ ಇಮೇಸು ಚತೂಸು ಸತಿಪಟ್ಠಾನೇಸು ಸುಪ್ಪತಿಟ್ಠಿತಚಿತ್ತೋ ಬಹುಲಂ ವಿಹರತೀ’’ತಿ.

‘‘ಲಾಭಾ ವತ ನೋ, ಆವುಸೋ, ಸುಲದ್ಧಂ ವತ ನೋ, ಆವುಸೋ! ಯೇ ಮಯಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಅನುರುದ್ಧಸ್ಸ ಸಮ್ಮುಖಾವ ಅಸ್ಸುಮ್ಹ ಆಸಭಿಂ ವಾಚಂ ಭಾಸಮಾನಸ್ಸಾ’’ತಿ. ನವಮಂ.