೧೦. ಆಸವಕ್ಖಯಸುತ್ತಂ

೪೯೦. ‘‘ಪಞ್ಚಿಮಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಿ. ಕತಮಾನಿ ಪಞ್ಚ? ಸದ್ಧಿನ್ದ್ರಿಯಂ…ಪೇ… ಪಞ್ಞಿನ್ದ್ರಿಯಂ – ಇಮಾನಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಞ್ಚಿನ್ದ್ರಿಯಾನಿ. ಇಮೇಸಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಂ ಭಾವಿತತ್ತಾ ಬಹುಲೀಕತತ್ತಾ ಭಿಕ್ಖು ಆಸವಾನಂ ಖಯಾ ಅನಾಸವಂ ಚೇತೋವಿಮುತ್ತಿಂ ಪಞ್ಞಾವಿಮುತ್ತಿಂ ದಿಟ್ಠೇವ ಧಮ್ಮೇ ಸಯಂ ಅಭಿಞ್ಞಾ ಸಚ್ಛಿಕತ್ವಾ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರತೀ’’ತಿ. ದಸಮಂ.

ಮುದುತರವಗ್ಗೋ ದುತಿಯೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಪಟಿಲಾಭೋ ತಯೋ ಸಂಖಿತ್ತಾ, ವಿತ್ಥಾರಾ ಅಪರೇ ತಯೋ;

ಪಟಿಪನ್ನೋ ಚ ಸಮ್ಪನ್ನೋ [ಪಟಿಪನ್ನೋ ಚೂಪಸಮೋ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ. ಕ.)], ದಸಮಂ ಆಸವಕ್ಖಯನ್ತಿ.