೧. ಸೀಲಸುತ್ತಂ

೩೮೭. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಆನನ್ದೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಭದ್ದೋ ಪಾಟಲಿಪುತ್ತೇ ವಿಹರನ್ತಿ ಕುಕ್ಕುಟಾರಾಮೇ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಭದ್ದೋ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯಂ ಪಟಿಸಲ್ಲಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮತಾ ಆನನ್ದೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಮೋದಿ. ಸಮ್ಮೋದನೀಯಂ ಕಥಂ ಸಾರಣೀಯಂ ವೀತಿಸಾರೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಭದ್ದೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಯಾನಿಮಾನಿ, ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ಕುಸಲಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ವುತ್ತಾನಿ ಭಗವತಾ, ಇಮಾನಿ ಕುಸಲಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ಕಿಮತ್ಥಿಯಾನಿ ವುತ್ತಾನಿ ಭಗವತಾ’’ತಿ?

‘‘ಸಾಧು ಸಾಧು, ಆವುಸೋ ಭದ್ದ! ಭದ್ದಕೋ ಖೋ ತೇ, ಆವುಸೋ ಭದ್ದ, ಉಮ್ಮಙ್ಗೋ [ಉಮ್ಮಗ್ಗೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)], ಭದ್ದಕಂ ಪಟಿಭಾನಂ, ಕಲ್ಯಾಣೀ ಪರಿಪುಚ್ಛಾ. ಏವಞ್ಹಿ ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ ಭದ್ದ, ಪುಚ್ಛಸಿ – ‘ಯಾನಿಮಾನಿ ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ಕುಸಲಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ವುತ್ತಾನಿ ಭಗವತಾ, ಇಮಾನಿ ಕುಸಲಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ಕಿಮತ್ಥಿಯಾನಿ ವುತ್ತಾನಿ ಭಗವತಾ’’’ತಿ? ‘‘ಏವಮಾವುಸೋ’’ತಿ. ‘‘ಯಾನಿಮಾನಿ, ಆವುಸೋ ಭದ್ದ, ಕುಸಲಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ವುತ್ತಾನಿ ಭಗವತಾ, ಇಮಾನಿ ಕುಸಲಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ಯಾವದೇವ ಚತುನ್ನಂ ಸತಿಪಟ್ಠಾನಾನಂ ಭಾವನಾಯ ವುತ್ತಾನಿ ಭಗವತಾ’’.

‘‘ಕತಮೇಸಂ ಚತುನ್ನಂ? ಇಧಾವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಕಾಯೇ ಕಾಯಾನುಪಸ್ಸೀ ವಿಹರತಿ ಆತಾಪೀ ಸಮ್ಪಜಾನೋ ಸತಿಮಾ, ವಿನೇಯ್ಯ ಲೋಕೇ ಅಭಿಜ್ಝಾದೋಮನಸ್ಸಂ; ವೇದನಾಸು…ಪೇ… ಚಿತ್ತೇ…ಪೇ… ಧಮ್ಮೇಸು ಧಮ್ಮಾನುಪಸ್ಸೀ ವಿಹರತಿ ಆತಾಪೀ ಸಮ್ಪಜಾನೋ ಸತಿಮಾ, ವಿನೇಯ್ಯ ಲೋಕೇ ಅಭಿಜ್ಝಾದೋಮನಸ್ಸಂ. ಯಾನಿಮಾನಿ, ಆವುಸೋ ಭದ್ದ, ಕುಸಲಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ವುತ್ತಾನಿ ಭಗವತಾ, ಇಮಾನಿ ಕುಸಲಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ಯಾವದೇವ ಇಮೇಸಂ ಚತುನ್ನಂ ಸತಿಪಟ್ಠಾನಾನಂ ಭಾವನಾಯ ವುತ್ತಾನಿ ಭಗವತಾ’’ತಿ. ಪಠಮಂ.