೧೦. ದುತಿಯಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಸುತ್ತಂ

೪೦. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ‘‘ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಞ್ಚ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇಸೇಸ್ಸಾಮಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯತ್ಥಞ್ಚ. ತಂ ಸುಣಾಥ. ಕತಮಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ? ಅಯಮೇವ ಅರಿಯೋ ಅಟ್ಠಙ್ಗಿಕೋ ಮಗ್ಗೋ, ಸೇಯ್ಯಥಿದಂ – ಸಮ್ಮಾದಿಟ್ಠಿ…ಪೇ… ಸಮ್ಮಾಸಮಾಧಿ. ಇದಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ. ಕತಮೋ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯತ್ಥೋ? ಯೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರಾಗಕ್ಖಯೋ ದೋಸಕ್ಖಯೋ ಮೋಹಕ್ಖಯೋ – ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯತ್ಥೋ’’ತಿ. ದಸಮಂ.

ಪಟಿಪತ್ತಿವಗ್ಗೋ ಚತುತ್ಥೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಪಟಿಪತ್ತಿ ಪಟಿಪನ್ನೋ ಚ, ವಿರದ್ಧಞ್ಚ ಪಾರಂಗಮಾ;

ಸಾಮಞ್ಞೇನ ಚ ದ್ವೇ ವುತ್ತಾ, ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ ಅಪರೇ ದುವೇ;

ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯೇನ ದ್ವೇ ವುತ್ತಾ, ವಗ್ಗೋ ತೇನ ಪವುಚ್ಚತೀತಿ.