೧೦. ಉತ್ತಿಯಸುತ್ತಂ

೩೦. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಉತ್ತಿಯೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ…ಪೇ… ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಉತ್ತಿಯೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಇಧ ಮಯ್ಹಂ, ಭನ್ತೇ, ರಹೋಗತಸ್ಸ ಪಟಿಸಲ್ಲೀನಸ್ಸ ಏವಂ ಚೇತಸೋ ಪರಿವಿತಕ್ಕೋ ಉದಪಾದಿ – ‘ಪಞ್ಚ ಕಾಮಗುಣಾ ವುತ್ತಾ ಭಗವತಾ. ಕತಮೇ ನು ಖೋ ಪಞ್ಚ ಕಾಮಗುಣಾ ವುತ್ತಾ ಭಗವತಾ’’’ತಿ? ‘‘ಸಾಧು ಸಾಧು, ಉತ್ತಿಯ! ಪಞ್ಚಿಮೇ ಖೋ, ಉತ್ತಿಯ, ಕಾಮಗುಣಾ ವುತ್ತಾ ಮಯಾ. ಕತಮೇ ಪಞ್ಚ? ಚಕ್ಖುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಾ ರೂಪಾ ಇಟ್ಠಾ ಕನ್ತಾ ಮನಾಪಾ ಪಿಯರೂಪಾ ಕಾಮೂಪಸಂಹಿತಾ ರಜನೀಯಾ, ಸೋತವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಾ ಸದ್ದಾ…ಪೇ… ಘಾನವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಾ ಗನ್ಧಾ… ಜಿವ್ಹಾವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಾ ರಸಾ… ಕಾಯವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಾ ಫೋಟ್ಠಬ್ಬಾ ಇಟ್ಠಾ ಕನ್ತಾ ಮನಾಪಾ ಪಿಯರೂಪಾ ಕಾಮೂಪಸಂಹಿತಾ ರಜನೀಯಾ – ಇಮೇ ಖೋ, ಉತ್ತಿಯ, ಪಞ್ಚ ಕಾಮಗುಣಾ ವುತ್ತಾ ಮಯಾ. ಇಮೇಸಂ ಖೋ, ಉತ್ತಿಯ, ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಕಾಮಗುಣಾನಂ ಪಹಾನಾಯ ಅರಿಯೋ ಅಟ್ಠಙ್ಗಿಕೋ ಮಗ್ಗೋ ಭಾವೇತಬ್ಬೋ. ಕತಮೋ ಅರಿಯೋ ಅಟ್ಠಙ್ಗಿಕೋ ಮಗ್ಗೋ? ಸೇಯ್ಯಥಿದಂ – ಸಮ್ಮಾದಿಟ್ಠಿ…ಪೇ… ಸಮ್ಮಾಸಮಾಧಿ. ಇಮೇಸಂ ಖೋ, ಉತ್ತಿಯ, ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಕಾಮಗುಣಾನಂ ಪಹಾನಾಯ ಅಯಂ ಅರಿಯೋ ಅಟ್ಠಙ್ಗಿಕೋ ಮಗ್ಗೋ ಭಾವೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ. ದಸಮಂ.

ಮಿಚ್ಛತ್ತವಗ್ಗೋ ತತಿಯೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಮಿಚ್ಛತ್ತಂ ಅಕುಸಲಂ ಧಮ್ಮಂ, ದುವೇ ಪಟಿಪದಾಪಿ ಚ;

ಅಸಪ್ಪುರಿಸೇನ ದ್ವೇ ಕುಮ್ಭೋ, ಸಮಾಧಿ ವೇದನುತ್ತಿಯೇನಾತಿ.