೧೦. ನನ್ದಿಯಸುತ್ತಂ

೧೦. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ನನ್ದಿಯೋ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವತಾ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಮೋದಿ. ಸಮ್ಮೋದನೀಯಂ ಕಥಂ ಸಾರಣೀಯಂ ವೀತಿಸಾರೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ನನ್ದಿಯೋ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕತಿ ನು ಖೋ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಧಮ್ಮಾ ಭಾವಿತಾ ಬಹುಲೀಕತಾ ನಿಬ್ಬಾನಙ್ಗಮಾ ಹೋನ್ತಿ ನಿಬ್ಬಾನಪರಾಯನಾ ನಿಬ್ಬಾನಪರಿಯೋಸಾನಾ’’ತಿ?

‘‘ಅಟ್ಠಿಮೇ ಖೋ, ನನ್ದಿಯ, ಧಮ್ಮಾ ಭಾವಿತಾ ಬಹುಲೀಕತಾ ನಿಬ್ಬಾನಙ್ಗಮಾ ಹೋನ್ತಿ ನಿಬ್ಬಾನಪರಾಯನಾ ನಿಬ್ಬಾನಪರಿಯೋಸಾನಾ. ಕತಮೇ ಅಟ್ಠ? ಸೇಯ್ಯಥಿದಂ – ಸಮ್ಮಾದಿಟ್ಠಿ…ಪೇ… ಸಮ್ಮಾಸಮಾಧಿ. ಇಮೇ ಖೋ, ನನ್ದಿಯ, ಅಟ್ಠ ಧಮ್ಮಾ ಭಾವಿತಾ ಬಹುಲೀಕತಾ ನಿಬ್ಬಾನಙ್ಗಮಾ ಹೋನ್ತಿ ನಿಬ್ಬಾನಪರಾಯನಾ ನಿಬ್ಬಾನಪರಿಯೋಸಾನಾ’’ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ ನನ್ದಿಯೋ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಂ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಂ, ಭೋ ಗೋತಮ …ಪೇ… ಉಪಾಸಕಂ ಮಂ ಭವಂ ಗೋತಮೋ ಧಾರೇತು ಅಜ್ಜತಗ್ಗೇ ಪಾಣುಪೇತಂ ಸರಣಂ ಗತ’’ನ್ತಿ. ದಸಮಂ.

ಅವಿಜ್ಜಾವಗ್ಗೋ ಪಠಮೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಅವಿಜ್ಜಞ್ಚ ಉಪಡ್ಢಞ್ಚ, ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ;

ಕಿಮತ್ಥಿಯೋ ಚ ದ್ವೇ ಭಿಕ್ಖೂ, ವಿಭಙ್ಗೋ ಸೂಕನನ್ದಿಯಾತಿ.