೩೩. ಪರಾಯನಸುತ್ತಂ

೪೦೯. ‘‘ಪರಾಯನಞ್ಚ [ಪರಾಯಣಞ್ಚ (ಪೀ. ಸೀ. ಅಟ್ಠ.)] ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇಸೇಸ್ಸಾಮಿ ಪರಾಯನಗಾಮಿಞ್ಚ ಮಗ್ಗಂ. ತಂ ಸುಣಾಥ. ಕತಮಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪರಾಯನಂ? ಯೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರಾಗಕ್ಖಯೋ ದೋಸಕ್ಖಯೋ ಮೋಹಕ್ಖಯೋ – ಇದಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪರಾಯನಂ. ಕತಮೋ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪರಾಯನಗಾಮೀ ಮಗ್ಗೋ? ಕಾಯಗತಾಸತಿ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪರಾಯನಗಾಮಿಮಗ್ಗೋ. ಇತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇಸಿತಂ ವೋ ಮಯಾ ಪರಾಯನಂ, ದೇಸಿತೋ ಪರಾಯನಗಾಮಿಮಗ್ಗೋ. ಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ಥಾರಾ ಕರಣೀಯಂ ಸಾವಕಾನಂ ಹಿತೇಸಿನಾ ಅನುಕಮ್ಪಕೇನ ಅನುಕಮ್ಪಂ ಉಪಾದಾಯ, ಕತಂ ವೋ ತಂ ಮಯಾ. ಏತಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರುಕ್ಖಮೂಲಾನಿ, ಏತಾನಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಾನಿ. ಝಾಯಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾ ಪಮಾದತ್ಥ; ಮಾ ಪಚ್ಛಾ ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರಿನೋ ಅಹುವತ್ಥ. ಅಯಂ ವೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅನುಸಾಸನೀ’’ತಿ. (ಯಥಾ ಅಸಙ್ಖತಂ ತಥಾ ವಿತ್ಥಾರೇತಬ್ಬಂ). ತೇತ್ತಿಂಸತಿಮಂ.

ದುತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಅಸಙ್ಖತಂ ಅನತಂ ಅನಾಸವಂ, ಸಚ್ಚಞ್ಚ ಪಾರಂ ನಿಪುಣಂ ಸುದುದ್ದಸಂ;

ಅಜಜ್ಜರಂ ಧುವಂ ಅಪಲೋಕಿತಂ, ಅನಿದಸ್ಸನಂ ನಿಪ್ಪಪಞ್ಚ ಸನ್ತಂ.

ಅಮತಂ ಪಣೀತಞ್ಚ ಸಿವಞ್ಚ ಖೇಮಂ, ತಣ್ಹಾಕ್ಖಯೋ ಅಚ್ಛರಿಯಞ್ಚ ಅಬ್ಭುತಂ;

ಅನೀತಿಕಂ ಅನೀತಿಕಧಮ್ಮಂ, ನಿಬ್ಬಾನಮೇತಂ ಸುಗತೇನ ದೇಸಿತಂ.

ಅಬ್ಯಾಪಜ್ಝೋ ವಿರಾಗೋ ಚ, ಸುದ್ಧಿ ಮುತ್ತಿ ಅನಾಲಯೋ;

ದೀಪೋ ಲೇಣಞ್ಚ ತಾಣಞ್ಚ, ಸರಣಞ್ಚ ಪರಾಯನನ್ತಿ.

ಅಸಙ್ಖತಸಂಯುತ್ತಂ ಸಮತ್ತಂ.