೧. ಕಾಯಗತಾಸತಿಸುತ್ತಂ

೩೬೬. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ‘‘ಅಸಙ್ಖತಞ್ಚ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇಸೇಸ್ಸಾಮಿ ಅಸಙ್ಖತಗಾಮಿಞ್ಚ ಮಗ್ಗಂ. ತಂ ಸುಣಾಥ. ಕತಮಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸಙ್ಖತಂ? ಯೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರಾಗಕ್ಖಯೋ ದೋಸಕ್ಖಯೋ ಮೋಹಕ್ಖಯೋ – ಇದಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸಙ್ಖತಂ. ಕತಮೋ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸಙ್ಖತಗಾಮಿಮಗ್ಗೋ? ಕಾಯಗತಾಸತಿ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸಙ್ಖತಗಾಮಿಮಗ್ಗೋ’’.

‘‘ಇತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇಸಿತಂ ವೋ ಮಯಾ ಅಸಙ್ಖತಂ, ದೇಸಿತೋ ಅಸಙ್ಖತಗಾಮಿಮಗ್ಗೋ. ಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ಥಾರಾ ಕರಣೀಯಂ ಸಾವಕಾನಂ ಹಿತೇಸಿನಾ ಅನುಕಮ್ಪಕೇನ ಅನುಕಮ್ಪಂ ಉಪಾದಾಯ, ಕತಂ ವೋ ತಂ ಮಯಾ. ಏತಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರುಕ್ಖಮೂಲಾನಿ, ಏತಾನಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಾನಿ. ಝಾಯಥ [ನಿಜ್ಝಾಯಥ (ಕ.)], ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾ ಪಮಾದತ್ಥ; ಮಾ ಪಚ್ಛಾ ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರಿನೋ ಅಹುವತ್ಥ. ಅಯಂ ವೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅನುಸಾಸನೀ’’ತಿ. ಪಠಮಂ.