೯. ಅನಿಮಿತ್ತಪಞ್ಹಾಸುತ್ತಂ

೩೪೦. ‘‘‘ಅನಿಮಿತ್ತೋ ಚೇತೋಸಮಾಧಿ, ಅನಿಮಿತ್ತೋ ಚೇತೋಸಮಾಧೀ’ತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ಕತಮೋ ನು ಖೋ ಅನಿಮಿತ್ತೋ ಚೇತೋಸಮಾಧೀತಿ? ತಸ್ಸ ಮಯ್ಹಂ, ಆವುಸೋ, ಏತದಹೋಸಿ – ‘ಇಧ ಭಿಕ್ಖು ಸಬ್ಬನಿಮಿತ್ತಾನಂ ಅಮನಸಿಕಾರಾ ಅನಿಮಿತ್ತಂ ಚೇತೋಸಮಾಧಿಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರತಿ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ ಅನಿಮಿತ್ತೋ ಚೇತೋಸಮಾಧೀ’ತಿ. ಸೋ ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಸಬ್ಬನಿಮಿತ್ತಾನಂ ಅಮನಸಿಕಾರಾ ಅನಿಮಿತ್ತಂ ಚೇತೋಸಮಾಧಿಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರಾಮಿ. ತಸ್ಸ ಮಯ್ಹಂ, ಆವುಸೋ, ಇಮಿನಾ ವಿಹಾರೇನ ವಿಹರತೋ ನಿಮಿತ್ತಾನುಸಾರಿ ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಹೋತಿ.

‘‘ಅಥ ಖೋ ಮಂ, ಆವುಸೋ, ಭಗವಾ ಇದ್ಧಿಯಾ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏತದವೋಚ – ‘ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನ, ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನ! ಮಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅನಿಮಿತ್ತಂ ಚೇತೋಸಮಾಧಿಂ ಪಮಾದೋ, ಅನಿಮಿತ್ತೇ ಚೇತೋಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ಚಿತ್ತಂ ಸಣ್ಠಪೇಹಿ, ಅನಿಮಿತ್ತೇ ಚೇತೋಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ಚಿತ್ತಂ ಏಕೋದಿಂ ಕರೋಹಿ, ಅನಿಮಿತ್ತೇ ಚೇತೋಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ಚಿತ್ತಂ ಸಮಾದಹಾ’ತಿ. ಸೋ ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ಸಬ್ಬನಿಮಿತ್ತಾನಂ ಅಮನಸಿಕಾರಾ ಅನಿಮಿತ್ತಂ ಚೇತೋಸಮಾಧಿಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹಾಸಿಂ. ಯಞ್ಹಿ ತಂ, ಆವುಸೋ, ಸಮ್ಮಾ ವದಮಾನೋ ವದೇಯ್ಯ – ‘ಸತ್ಥಾರಾನುಗ್ಗಹಿತೋ ಸಾವಕೋ ಮಹಾಭಿಞ್ಞತಂ ಪತ್ತೋ’ತಿ, ಮಮಂ ತಂ ಸಮ್ಮಾ ವದಮಾನೋ ವದೇಯ್ಯ – ‘ಸತ್ಥಾರಾನುಗ್ಗಹಿತೋ ಸಾವಕೋ ಮಹಾಭಿಞ್ಞತಂ ಪತ್ತೋ’’’ತಿ. ನವಮಂ.