೨. ಹರನ್ತಿಸುತ್ತಂ

೩೯೩. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ‘‘ಚತಸ್ಸೋ ಇಮಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುಪಣ್ಣಯೋನಿಯೋ. ಕತಮಾ ಚತಸ್ಸೋ? ಅಣ್ಡಜಾ…ಪೇ… ಇಮಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತಸ್ಸೋ ಸುಪಣ್ಣಯೋನಿಯೋ. ತತ್ರ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಣ್ಡಜಾ ಸುಪಣ್ಣಾ ಅಣ್ಡಜೇವ ನಾಗೇ ಹರನ್ತಿ, ನ ಜಲಾಬುಜೇ, ನ ಸಂಸೇದಜೇ, ನ ಓಪಪಾತಿಕೇ. ತತ್ರ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಜಲಾಬುಜಾ ಸುಪಣ್ಣಾ ಅಣ್ಡಜೇ ಚ ಜಲಾಬುಜೇ ಚ ನಾಗೇ ಹರನ್ತಿ, ನ ಸಂಸೇದಜೇ, ನ ಓಪಪಾತಿಕೇ. ತತ್ರ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಂಸೇದಜಾ ಸುಪಣ್ಣಾ ಅಣ್ಡಜೇ ಚ ಜಲಾಬುಜೇ ಚ ಸಂಸೇದಜೇ ಚ ನಾಗೇ ಹರನ್ತಿ, ನ ಓಪಪಾತಿಕೇ. ತತ್ರ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಓಪಪಾತಿಕಾ ಸುಪಣ್ಣಾ ಅಣ್ಡಜೇ ಚ ಜಲಾಬುಜೇ ಚ ಸಂಸೇದಜೇ ಚ ಓಪಪಾತಿಕೇ ಚ ನಾಗೇ ಹರನ್ತಿ. ಇಮಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತಸ್ಸೋ ಸುಪಣ್ಣಯೋನಿಯೋ’’ತಿ. ದುತಿಯಂ.