೩. ಪೀತಿಸುತ್ತಂ

೩೩೪. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ…ಪೇ… ‘‘ವಿಪ್ಪಸನ್ನಾನಿ ಖೋ ತೇ, ಆವುಸೋ ಸಾರಿಪುತ್ತ, ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಿ; ಪರಿಸುದ್ಧೋ ಮುಖವಣ್ಣೋ ಪರಿಯೋದಾತೋ. ಕತಮೇನಾಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಅಜ್ಜ ವಿಹಾರೇನ ವಿಹಾಸೀ’’ತಿ?

‘‘ಇಧಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಪೀತಿಯಾ ಚ ವಿರಾಗಾ ಉಪೇಕ್ಖಕೋ ಚ ವಿಹಾಸಿಂ ಸತೋ ಚ ಸಮ್ಪಜಾನೋ ಸುಖಞ್ಚ ಕಾಯೇನ ಪಟಿಸಂವೇದೇಮಿ; ಯಂ ತಂ ಅರಿಯಾ ಆಚಿಕ್ಖನ್ತಿ ‘ಉಪೇಕ್ಖಕೋ ಸತಿಮಾ ಸುಖವಿಹಾರೀ’ತಿ ತತಿಯಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರಾಮಿ. ತಸ್ಸ ಮಯ್ಹಂ, ಆವುಸೋ, ನ ಏವಂ ಹೋತಿ – ‘ಅಹಂ ತತಿಯಂ ಝಾನಂ ಸಮಾಪಜ್ಜಾಮೀ’ತಿ ವಾ ‘ಅಹಂ ತತಿಯಂ ಝಾನಂ ಸಮಾಪನ್ನೋ’ತಿ ವಾ ‘ಅಹಂ ತತಿಯಾ ಝಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋ’ತಿ ವಾ’’ತಿ. ‘‘ತಥಾ ಹಿ ಪನಾಯಸ್ಮತೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಸ್ಸ ದೀಘರತ್ತಂ ಅಹಙ್ಕಾರಮಮಙ್ಕಾರಮಾನಾನುಸಯಾ ಸುಸಮೂಹತಾ. ತಸ್ಮಾ ಆಯಸ್ಮತೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಸ್ಸ ನ ಏವಂ ಹೋತಿ – ‘ಅಹಂ ತತಿಯಂ ಝಾನಂ ಸಮಾಪಜ್ಜಾಮೀ’ತಿ ವಾ ‘ಅಹಂ ತತಿಯಂ ಝಾನಂ ಸಮಾಪನ್ನೋ’ತಿ ವಾ ‘ಅಹಂ ತತಿಯಾ ಝಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋ’ತಿ ವಾ’’ತಿ. ತತಿಯಂ.