೨. ರೂಪಸುತ್ತಂ

೩೦೩. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ‘‘ರೂಪಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನಿಚ್ಚಾ ವಿಪರಿಣಾಮಿನೋ ಅಞ್ಞಥಾಭಾವಿನೋ; ಸದ್ದಾ ಅನಿಚ್ಚಾ ವಿಪರಿಣಾಮಿನೋ ಅಞ್ಞಥಾಭಾವಿನೋ; ಗನ್ಧಾ ಅನಿಚ್ಚಾ ವಿಪರಿಣಾಮಿನೋ ಅಞ್ಞಥಾಭಾವಿನೋ; ರಸಾ ಅನಿಚ್ಚಾ ವಿಪರಿಣಾಮಿನೋ ಅಞ್ಞಥಾಭಾವಿನೋ; ಫೋಟ್ಠಬ್ಬಾ ಅನಿಚ್ಚಾ ವಿಪರಿಣಾಮಿನೋ ಅಞ್ಞಥಾಭಾವಿನೋ; ಧಮ್ಮಾ ಅನಿಚ್ಚಾ ವಿಪರಿಣಾಮಿನೋ ಅಞ್ಞಥಾಭಾವಿನೋ. ಯೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಮೇ ಧಮ್ಮೇ ಏವಂ ಸದ್ದಹತಿ ಅಧಿಮುಚ್ಚತಿ, ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ ಸದ್ಧಾನುಸಾರೀ, ಓಕ್ಕನ್ತೋ ಸಮ್ಮತ್ತನಿಯಾಮಂ, ಸಪ್ಪುರಿಸಭೂಮಿಂ ಓಕ್ಕನ್ತೋ, ವೀತಿವತ್ತೋ ಪುಥುಜ್ಜನಭೂಮಿಂ; ಅಭಬ್ಬೋ ತಂ ಕಮ್ಮಂ ಕಾತುಂ, ಯಂ ಕಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾ ನಿರಯಂ ವಾ ತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿಂ ವಾ ಪೇತ್ತಿವಿಸಯಂ ವಾ ಉಪಪಜ್ಜೇಯ್ಯ; ಅಭಬ್ಬೋ ಚ ತಾವ ಕಾಲಂ ಕಾತುಂ ಯಾವ ನ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಂ ಸಚ್ಛಿಕರೋತಿ’’.

‘‘ಯಸ್ಸ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಮೇ ಧಮ್ಮಾ ಏವಂ ಪಞ್ಞಾಯ ಮತ್ತಸೋ ನಿಜ್ಝಾನಂ ಖಮನ್ತಿ, ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ – ‘ಧಮ್ಮಾನುಸಾರೀ, ಓಕ್ಕನ್ತೋ ಸಮ್ಮತ್ತನಿಯಾಮಂ, ಸಪ್ಪುರಿಸಭೂಮಿಂ ಓಕ್ಕನ್ತೋ, ವೀತಿವತ್ತೋ ಪುಥುಜ್ಜನಭೂಮಿಂ; ಅಭಬ್ಬೋ ತಂ ಕಮ್ಮಂ ಕಾತುಂ, ಯಂ ಕಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾ ನಿರಯಂ ವಾ ತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿಂ ವಾ ಪೇತ್ತಿವಿಸಯಂ ವಾ ಉಪಪಜ್ಜೇಯ್ಯ; ಅಭಬ್ಬೋ ಚ ತಾವ ಕಾಲಂ ಕಾತುಂ ಯಾವ ನ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಂ ಸಚ್ಛಿಕರೋತಿ’. ಯೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಮೇ ಧಮ್ಮೇ ಏವಂ ಪಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ – ‘ಸೋತಾಪನ್ನೋ ಅವಿನಿಪಾತಧಮ್ಮೋ ನಿಯತೋ ಸಮ್ಬೋಧಿಪರಾಯನೋ’’’ತಿ. ದುತಿಯಂ.