೨೮-೩೪. ವುಟ್ಠಾನಮೂಲಕಕಲ್ಲಿತಸುತ್ತಾದಿಸತ್ತಕಂ

೬೮೯-೬೯೫. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ‘‘ಚತ್ತಾರೋಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಝಾಯೀ. ಕತಮೇ ಚತ್ತಾರೋ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಚ್ಚೋ ಝಾಯೀ ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ವುಟ್ಠಾನಕುಸಲೋ ಹೋತಿ, ನ ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ಕಲ್ಲಿತಕುಸಲೋ… ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ಕಲ್ಲಿತಕುಸಲೋ ಹೋತಿ, ನ ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ವುಟ್ಠಾನಕುಸಲೋ… ನೇವ ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ವುಟ್ಠಾನಕುಸಲೋ ಹೋತಿ, ನ ಚ ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ಕಲ್ಲಿತಕುಸಲೋ… ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ವುಟ್ಠಾನಕುಸಲೋ ಚ ಹೋತಿ ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ಕಲ್ಲಿತಕುಸಲೋ ಚ. ತತ್ರ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯ್ವಾಯಂ ಝಾಯೀ…ಪೇ… ಉತ್ತಮೋ ಚ ಪವರೋ ಚಾ’’ತಿ. ಅಟ್ಠವೀಸತಿಮಂ. (ಪುರಿಮಮೂಲಕಾನಿ ವಿಯ ಯಾವ ಚತುತ್ತಿಂಸತಿಮಾ ವುಟ್ಠಾನಮೂಲಕಸಪ್ಪಾಯಕಾರೀಸುತ್ತಾ ಸತ್ತ ಸುತ್ತಾನಿ ಪೂರೇತಬ್ಬಾನಿ. ವುಟ್ಠಾನಮೂಲಕಂ.)