೧. ಆನನ್ದಸುತ್ತಂ

೮೩. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ತತ್ರ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ’’ತಿ. ‘‘ಆವುಸೋ’’ತಿ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಪುಣ್ಣೋ ನಾಮ, ಆವುಸೋ, ಆಯಸ್ಮಾ ಮನ್ತಾಣಿಪುತ್ತೋ [ಮನ್ತಾನಿಪುತ್ತೋ (ಕ. ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ. ಕ.)] ಅಮ್ಹಾಕಂ ನವಕಾನಂ ಸತಂ ಬಹೂಪಕಾರೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಅಮ್ಹೇ ಇಮಿನಾ ಓವಾದೇನ ಓವದತಿ – ‘ಉಪಾದಾಯ, ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ಅಸ್ಮೀತಿ ಹೋತಿ, ನೋ ಅನುಪಾದಾಯ. ಕಿಞ್ಚ ಉಪಾದಾಯ ಅಸ್ಮೀತಿ ಹೋತಿ, ನೋ ಅನುಪಾದಾಯ? ರೂಪಂ ಉಪಾದಾಯ ಅಸ್ಮೀತಿ ಹೋತಿ, ನೋ ಅನುಪಾದಾಯ. ವೇದನಂ… ಸಞ್ಞಂ… ಸಙ್ಖಾರೇ… ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಉಪಾದಾಯ ಅಸ್ಮೀತಿ ಹೋತಿ, ನೋ ಅನುಪಾದಾಯ’’’.

‘‘ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ಇತ್ಥೀ ವಾ ಪುರಿಸೋ ವಾ ದಹರೋ ಯುವಾ ಮಣ್ಡನಕಜಾತಿಕೋ ಆದಾಸೇ ವಾ ಪರಿಸುದ್ಧೇ ಪರಿಯೋದಾತೇ ಅಚ್ಛೇ ವಾ ಉದಕಪತ್ತೇ ಸಕಂ ಮುಖನಿಮಿತ್ತಂ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಮಾನೋ ಉಪಾದಾಯ ಪಸ್ಸೇಯ್ಯ, ನೋ ಅನುಪಾದಾಯ; ಏವಮೇವ ಖೋ, ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ರೂಪಂ ಉಪಾದಾಯ ಅಸ್ಮೀತಿ ಹೋತಿ, ನೋ ಅನುಪಾದಾಯ. ವೇದನಂ… ಸಞ್ಞಂ… ಸಙ್ಖಾರೇ… ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಉಪಾದಾಯ ಅಸ್ಮೀತಿ ಹೋತಿ, ನೋ ಅನುಪಾದಾಯ.

‘‘ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಸಿ, ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ‘ರೂಪಂ ನಿಚ್ಚಂ ವಾ ಅನಿಚ್ಚಂ ವಾ’’’ತಿ? ‘ಅನಿಚ್ಚಂ, ಆವುಸೋ’. ವೇದನಾ… ಸಞ್ಞಾ … ಸಙ್ಖಾರಾ… ವಿಞ್ಞಾಣಂ ನಿಚ್ಚಂ ವಾ ಅನಿಚ್ಚಂ ವಾ’ತಿ? ‘ಅನಿಚ್ಚಂ, ಆವುಸೋ’. ತಸ್ಮಾತಿಹ…ಪೇ… ಏವಂ ಪಸ್ಸಂ…ಪೇ… ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾತಿ ಪಜಾನಾತೀತಿ. ಪುಣ್ಣೋ ನಾಮ ಆವುಸೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಮನ್ತಾಣಿಪುತ್ತೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ನವಕಾನಂ ಸತಂ ಬಹೂಪಕಾರೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಅಮ್ಹೇ ಇಮಿನಾ ಓವಾದೇನ ಓವದತಿ. ಇದಞ್ಚ ಪನ ಮೇ ಆಯಸ್ಮತೋ ಪುಣ್ಣಸ್ಸ ಮನ್ತಾಣಿಪುತ್ತಸ್ಸ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸುತ್ವಾ ಧಮ್ಮೋ ಅಭಿಸಮಿತೋತಿ. ಪಠಮಂ.