೧೪. ಅನತ್ತಾನುಪಸ್ಸೀಸುತ್ತಂ

೧೪೯. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ‘‘ಸದ್ಧಾಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕುಲಪುತ್ತಸ್ಸ ಅಯಮನುಧಮ್ಮೋ ಹೋತಿ – ಯಂ ರೂಪೇ ಅನತ್ತಾನುಪಸ್ಸೀ ವಿಹರೇಯ್ಯ. ವೇದನಾಯ… ಸಞ್ಞಾಯ… ಸಙ್ಖಾರೇಸು… ವಿಞ್ಞಾಣೇ ಅನತ್ತಾನುಪಸ್ಸೀ ವಿಹರೇಯ್ಯ. (ಸೋ ರೂಪೇ) ಅನತ್ತಾನುಪಸ್ಸೀ ವಿಹರನ್ತೋ, ವೇದನಾಯ… ಸಞ್ಞಾಯ… ಸಙ್ಖಾರೇಸು… ವಿಞ್ಞಾಣೇ ಅನತ್ತಾನುಪಸ್ಸೀ ವಿಹರನ್ತೋ ರೂಪಂ ಪರಿಜಾನಾತಿ, ವೇದನಂ…ಪೇ… ಸಞ್ಞಂ… ಸಙ್ಖಾರೇ… ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಪರಿಜಾನಾತಿ. ಸೋ ರೂಪಂ ಪರಿಜಾನಂ ವೇದನಂ ಪರಿಜಾನಂ ಸಞ್ಞಂ ಪರಿಜಾನಂ ಸಙ್ಖಾರೇ ಪರಿಜಾನಂ ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಪರಿಜಾನಂ ಪರಿಮುಚ್ಚತಿ ರೂಪಮ್ಹಾ, ಪರಿಮುಚ್ಚತಿ ವೇದನಾಯ, ಪರಿಮುಚ್ಚತಿ ಸಞ್ಞಾಯ, ಪರಿಮುಚ್ಚತಿ ಸಙ್ಖಾರೇಹಿ, ಪರಿಮುಚ್ಚತಿ ವಿಞ್ಞಾಣಮ್ಹಾ, ಪರಿಮುಚ್ಚತಿ ಜಾತಿಯಾ ಜರಾಯ ಮರಣೇನ ಸೋಕೇಹಿ ಪರಿದೇವೇಹಿ ದುಕ್ಖೇಹಿ ದೋಮನಸ್ಸೇಹಿ ಉಪಾಯಾಸೇಹಿ; ‘ಪರಿಮುಚ್ಚತಿ ದುಕ್ಖಸ್ಮಾ’ತಿ ವದಾಮೀ’’ತಿ. ಚುದ್ದಸಮಂ.

ಕುಕ್ಕುಳವಗ್ಗೋ ಚುದ್ದಸಮೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಕುಕ್ಕುಳಾ ತಯೋ ಅನಿಚ್ಚೇನ, ದುಕ್ಖೇನ ಅಪರೇ ತಯೋ;

ಅನತ್ತೇನ ತಯೋ ವುತ್ತಾ, ಕುಲಪುತ್ತೇನ ದ್ವೇ ದುಕಾತಿ.