೩. ತಿಂಸಮತ್ತಸುತ್ತಂ

೧೩೬. ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ವೇಳುವನೇ. ಅಥ ಖೋ ತಿಂಸಮತ್ತಾ ಪಾವೇಯ್ಯಕಾ [ಪಾಠೇಯ್ಯಕಾ (ಕತ್ಥಚಿ) ವಿನಯಪಿಟಕೇ ಮಹಾವಗ್ಗೇ ಕಥಿನಕ್ಖನ್ಧಕೇಪಿ] ಭಿಕ್ಖೂ ಸಬ್ಬೇ ಆರಞ್ಞಿಕಾ ಸಬ್ಬೇ ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕಾ ಸಬ್ಬೇ ಪಂಸುಕೂಲಿಕಾ ಸಬ್ಬೇ ತೇಚೀವರಿಕಾ ಸಬ್ಬೇ ಸಸಂಯೋಜನಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಅಥ ಖೋ ಭಗವತೋ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಇಮೇ ಖೋ ತಿಂಸಮತ್ತಾ ಪಾವೇಯ್ಯಕಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಸಬ್ಬೇ ಆರಞ್ಞಿಕಾ ಸಬ್ಬೇ ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕಾ ಸಬ್ಬೇ ಪಂಸುಕೂಲಿಕಾ ಸಬ್ಬೇ ತೇಚೀವರಿಕಾ ಸಬ್ಬೇ ಸಸಂಯೋಜನಾ. ಯಂನೂನಾಹಂ ಇಮೇಸಂ ತಥಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಯ್ಯಂ ಯಥಾ ನೇಸಂ ಇಮಸ್ಮಿಂಯೇವ ಆಸನೇ ಅನುಪಾದಾಯ ಆಸವೇಹಿ ಚಿತ್ತಾನಿ ವಿಮುಚ್ಚೇಯ್ಯು’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಭದನ್ತೇ’’ತಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಅನಮತಗ್ಗೋಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಂಸಾರೋ. ಪುಬ್ಬಾ ಕೋಟಿ ನ ಪಞ್ಞಾಯತಿ ಅವಿಜ್ಜಾನೀವರಣಾನಂ ಸತ್ತಾನಂ ತಣ್ಹಾಸಂಯೋಜನಾನಂ ಸನ್ಧಾವತಂ ಸಂಸರತಂ. ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕತಮಂ ನು ಖೋ ಬಹುತರಂ, ಯಂ ವಾ ವೋ ಇಮಿನಾ ದೀಘೇನ ಅದ್ಧುನಾ ಸನ್ಧಾವತಂ ಸಂಸರತಂ ಸೀಸಚ್ಛಿನ್ನಾನಂ ಲೋಹಿತಂ ಪಸ್ಸನ್ನಂ ಪಗ್ಘರಿತಂ, ಯಂ ವಾ ಚತೂಸು ಮಹಾಸಮುದ್ದೇಸು ಉದಕ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಯಥಾ ಖೋ ಮಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವತಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸಿತಂ ಆಜಾನಾಮ, ಏತದೇವ, ಭನ್ತೇ, ಬಹುತರಂ, ಯಂ ನೋ ಇಮಿನಾ ದೀಘೇನ ಅದ್ಧುನಾ ಸನ್ಧಾವತಂ ಸಂಸರತಂ ಸೀಸಚ್ಛಿನ್ನಾನಂ ಲೋಹಿತಂ ಪಸ್ಸನ್ನಂ ಪಗ್ಘರಿತಂ, ನ ತ್ವೇವ ಚತೂಸು ಮಹಾಸಮುದ್ದೇಸು ಉದಕ’’ನ್ತಿ.

‘‘ಸಾಧು ಸಾಧು, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಾಧು ಖೋ ಮೇ ತುಮ್ಹೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಂ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸಿತಂ ಆಜಾನಾಥ. ಏತದೇವ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬಹುತರಂ, ಯಂ ವೋ ಇಮಿನಾ ದೀಘೇನ ಅದ್ಧುನಾ ಸನ್ಧಾವತಂ ಸಂಸರತಂ ಸೀಸಚ್ಛಿನ್ನಾನಂ ಲೋಹಿತಂ ಪಸ್ಸನ್ನಂ ಪಗ್ಘರಿತಂ, ನ ತ್ವೇವ ಚತೂಸು ಮಹಾಸಮುದ್ದೇಸು ಉದಕಂ. ದೀಘರತ್ತಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಗುನ್ನಂ ಸತಂ ಗೋಭೂತಾನಂ ಸೀಸಚ್ಛಿನ್ನಾನಂ ಲೋಹಿತಂ ಪಸ್ಸನ್ನಂ ಪಗ್ಘರಿತಂ, ನ ತ್ವೇವ ಚತೂಸು ಮಹಾಸಮುದ್ದೇಸು ಉದಕಂ. ದೀಘರತ್ತಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಹಿಂಸಾನಂ [ಮಹಿಸಾನಂ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಸತಂ ಮಹಿಂಸಭೂತಾನಂ ಸೀಸಚ್ಛಿನ್ನಾನಂ ಲೋಹಿತಂ ಪಸ್ಸನ್ನಂ ಪಗ್ಘರಿತಂ …ಪೇ… ದೀಘರತ್ತಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಉರಬ್ಭಾನಂ ಸತಂ ಉರಬ್ಭಭೂತಾನಂ…ಪೇ… ಅಜಾನಂ ಸತಂ ಅಜಭೂತಾನಂ… ಮಿಗಾನಂ ಸತಂ ಮಿಗಭೂತಾನಂ… ಕುಕ್ಕುಟಾನಂ ಸತಂ ಕುಕ್ಕುಟಭೂತಾನಂ… ಸೂಕರಾನಂ ಸತಂ ಸೂಕರಭೂತಾನಂ… ದೀಘರತ್ತಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚೋರಾ ಗಾಮಘಾತಾತಿ ಗಹೇತ್ವಾ ಸೀಸಚ್ಛಿನ್ನಾನಂ ಲೋಹಿತಂ ಪಸ್ಸನ್ನಂ ಪಗ್ಘರಿತಂ. ದೀಘರತ್ತಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚೋರಾ ಪಾರಿಪನ್ಥಿಕಾತಿ ಗಹೇತ್ವಾ ಸೀಸಚ್ಛಿನ್ನಾನಂ ಲೋಹಿತಂ ಪಸ್ಸನ್ನಂ ಪಗ್ಘರಿತಂ. ದೀಘರತ್ತಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚೋರಾ ಪಾರದಾರಿಕಾತಿ ಗಹೇತ್ವಾ ಸೀಸಚ್ಛಿನ್ನಾನಂ ಲೋಹಿತಂ ಪಸ್ಸನ್ನಂ ಪಗ್ಘರಿತಂ, ನ ತ್ವೇವ ಚತೂಸು ಮಹಾಸಮುದ್ದೇಸು ಉದಕಂ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಅನಮತಗ್ಗೋಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಂಸಾರೋ…ಪೇ… ಅಲಂ ವಿಮುಚ್ಚಿತು’’ನ್ತಿ.

‘‘ಇದಮವೋಚ ಭಗವಾ. ಅತ್ತಮನಾ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಭಾಸಿತಂ ಅಭಿನನ್ದುನ್ತಿ. ಇಮಸ್ಮಿಞ್ಚ ಪನ ವೇಯ್ಯಾಕರಣಸ್ಮಿಂ ಭಞ್ಞಮಾನೇ ತಿಂಸಮತ್ತಾನಂ ಪಾವೇಯ್ಯಕಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನುಪಾದಾಯ ಆಸವೇಹಿ ಚಿತ್ತಾನಿ ವಿಮುಚ್ಚಿಂಸೂ’’ತಿ. ತತಿಯಂ.