೧. ದುಗ್ಗತಸುತ್ತಂ

೧೩೪. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ. ತತ್ರ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖು ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಭದನ್ತೇ’’ತಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಅನಮತಗ್ಗೋಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಂಸಾರೋ. ಪುಬ್ಬಾ ಕೋಟಿ ನ ಪಞ್ಞಾಯತಿ ಅವಿಜ್ಜಾನೀವರಣಾನಂ ಸತ್ತಾನಂ ತಣ್ಹಾಸಂಯೋಜನಾನಂ ಸನ್ಧಾವತಂ ಸಂಸರತಂ. ಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಸ್ಸೇಯ್ಯಾಥ ದುಗ್ಗತಂ ದುರೂಪೇತಂ ನಿಟ್ಠಮೇತ್ಥ ಗನ್ತಬ್ಬಂ – ‘ಅಮ್ಹೇಹಿಪಿ ಏವರೂಪಂ ಪಚ್ಚನುಭೂತಂ ಇಮಿನಾ ದೀಘೇನ ಅದ್ಧುನಾ’ತಿ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು…ಪೇ… ಯಾವಞ್ಚಿದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಲಮೇವ ಸಬ್ಬಸಙ್ಖಾರೇಸು ನಿಬ್ಬಿನ್ದಿತುಂ ಅಲಂ ವಿರಜ್ಜಿತುಂ ಅಲಂ ವಿಮುಚ್ಚಿತು’’ನ್ತಿ. ಪಠಮಂ.