೨. ಪೋಕ್ಖರಣೀಸುತ್ತಂ

೭೫. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ‘‘ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪೋಕ್ಖರಣೀ ಪಞ್ಞಾಸಯೋಜನಾನಿ ಆಯಾಮೇನ ಪಞ್ಞಾಸಯೋಜನಾನಿ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಪಞ್ಞಾಸಯೋಜನಾನಿ ಉಬ್ಬೇಧೇನ, ಪುಣ್ಣಾ ಉದಕಸ್ಸ ಸಮತಿತ್ತಿಕಾ ಕಾಕಪೇಯ್ಯಾ. ತತೋ ಪುರಿಸೋ ಕುಸಗ್ಗೇನ ಉದಕಂ ಉದ್ಧರೇಯ್ಯ. ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕತಮಂ ನು ಖೋ ಬಹುತರಂ, ಯಂ ವಾ ಕುಸಗ್ಗೇನ ಉದಕಂ ಉಬ್ಭತಂ ಯಂ ವಾ ಪೋಕ್ಖರಣಿಯಾ ಉದಕ’’ನ್ತಿ?

‘‘ಏತದೇವ, ಭನ್ತೇ, ಬಹುತರಂ, ಯದಿದಂ ಪೋಕ್ಖರಣಿಯಾ ಉದಕಂ. ಅಪ್ಪಮತ್ತಕಂ ಕುಸಗ್ಗೇನ ಉದಕಂ ಉಬ್ಭತಂ. ನೇವ ಸತಿಮಂ ಕಲಂ ಉಪೇತಿ ನ ಸಹಸ್ಸಿಮಂ ಕಲಂ ಉಪೇತಿ ನ ಸತಸಹಸ್ಸಿಮಂ ಕಲಂ ಉಪೇತಿ ಪೋಕ್ಖರಣಿಯಾ ಉದಕಂ ಉಪನಿಧಾಯ ಕುಸಗ್ಗೇನ ಉದಕಂ ಉಬ್ಭತ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಏವಮೇವ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಿಯಸಾವಕಸ್ಸ ದಿಟ್ಠಿಸಮ್ಪನ್ನಸ್ಸ ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸ ಅಭಿಸಮೇತಾವಿನೋ ಏತದೇವ ಬಹುತರಂ ದುಕ್ಖಂ ಯದಿದಂ ಪರಿಕ್ಖೀಣಂ ಪರಿಯಾದಿಣ್ಣಂ; ಅಪ್ಪಮತ್ತಕಂ ಅವಸಿಟ್ಠಂ. ನೇವ ಸತಿಮಂ ಕಲಂ ಉಪೇತಿ ನ ಸಹಸ್ಸಿಮಂ ಕಲಂ ಉಪೇತಿ ನ ಸತಸಹಸ್ಸಿಮಂ ಕಲಂ ಉಪೇತಿ ಪುರಿಮಂ ದುಕ್ಖಕ್ಖನ್ಧಂ ಪರಿಕ್ಖೀಣಂ ಪರಿಯಾದಿಣ್ಣಂ ಉಪನಿಧಾಯ, ಯದಿದಂ ಸತ್ತಕ್ಖತ್ತುಂಪರಮತಾ. ಏವಂ ಮಹತ್ಥಿಯೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಧಮ್ಮಾಭಿಸಮಯೋ; ಏವಂ ಮಹತ್ಥಿಯೋ ಧಮ್ಮಚಕ್ಖುಪಟಿಲಾಭೋ’’ತಿ. ದುತಿಯಂ.