೬. ಪಚ್ಚನೀಕಸುತ್ತಂ

೨೦೨. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಪಚ್ಚನೀಕಸಾತೋ ನಾಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಪಟಿವಸತಿ. ಅಥ ಖೋ ಪಚ್ಚನೀಕಸಾತಸ್ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಯಂನೂನಾಹಂ ಯೇನ ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮೇಯ್ಯಂ. ಯಂ ಯದೇವ ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋ ಭಾಸಿಸ್ಸತಿ ತಂ ತದೇವಸ್ಸಾಹಂ [ತದೇವ ಸಾಹಂ (ಕ.)] ಪಚ್ಚನೀಕಾಸ್ಸ’’ನ್ತಿ [ಪಚ್ಚನೀಕಸ್ಸನ್ತಿ (ಪೀ.), ಪಚ್ಚನೀಕಸಾತನ್ತಿ (ಕ.)]. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ಅಬ್ಭೋಕಾಸೇ ಚಙ್ಕಮತಿ. ಅಥ ಖೋ ಪಚ್ಚನೀಕಸಾತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಚಙ್ಕಮನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘ಭಣ ಸಮಣಧಮ್ಮ’ನ್ತಿ.

‘‘ನ ಪಚ್ಚನೀಕಸಾತೇನ, ಸುವಿಜಾನಂ ಸುಭಾಸಿತಂ;

ಉಪಕ್ಕಿಲಿಟ್ಠಚಿತ್ತೇನ, ಸಾರಮ್ಭಬಹುಲೇನ ಚ.

‘‘ಯೋ ಚ ವಿನೇಯ್ಯ ಸಾರಮ್ಭಂ, ಅಪ್ಪಸಾದಞ್ಚ ಚೇತಸೋ;

ಆಘಾತಂ ಪಟಿನಿಸ್ಸಜ್ಜ, ಸ ವೇ [ಸಚೇ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)] ಜಞ್ಞಾ ಸುಭಾಸಿತ’’ನ್ತಿ.

ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಪಚ್ಚನೀಕಸಾತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಂ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಂ, ಭೋ ಗೋತಮ…ಪೇ… ಉಪಾಸಕಂ ಮಂ ಭವಂ ಗೋತಮೋ ಧಾರೇತು ಅಜ್ಜತಗ್ಗೇ ಪಾಣುಪೇತಂ ಸರಣಂ ಗತ’’ನ್ತಿ.