೧೨. ಖೋಮದುಸ್ಸಸುತ್ತಂ

೨೦೮. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಕ್ಕೇಸು ವಿಹರತಿ ಖೋಮದುಸ್ಸಂ ನಾಮಂ ಸಕ್ಯಾನಂ ನಿಗಮೋ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಖೋಮದುಸ್ಸಂ ನಿಗಮಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಖೋಮದುಸ್ಸಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ಸಭಾಯಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾ ಹೋನ್ತಿ ಕೇನಚಿದೇವ ಕರಣೀಯೇನ, ದೇವೋ ಚ ಏಕಮೇಕಂ ಫುಸಾಯತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಯೇನ ಸಾ ಸಭಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ. ಅದ್ದಸಂಸು ಖೋಮದುಸ್ಸಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ಭಗವನ್ತಂ ದೂರತೋವ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ. ದಿಸ್ವಾನ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಕೇ ಚ ಮುಣ್ಡಕಾ ಸಮಣಕಾ, ಕೇ ಚ ಸಭಾಧಮ್ಮಂ ಜಾನಿಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ? ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಖೋಮದುಸ್ಸಕೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕೇ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ನೇಸಾ ಸಭಾ ಯತ್ಥ ನ ಸನ್ತಿ ಸನ್ತೋ,

ಸನ್ತೋ ನ ತೇ ಯೇ ನ ವದನ್ತಿ ಧಮ್ಮಂ;

ರಾಗಞ್ಚ ದೋಸಞ್ಚ ಪಹಾಯ ಮೋಹಂ,

ಧಮ್ಮಂ ವದನ್ತಾ ಚ ಭವನ್ತಿ ಸನ್ತೋ’’ತಿ.

ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಖೋಮದುಸ್ಸಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಂ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಂ, ಭೋ ಗೋತಮ; ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ಭೋ ಗೋತಮ, ನಿಕ್ಕುಜ್ಜಿತಂ ವಾ ಉಕ್ಕುಜ್ಜೇಯ್ಯ, ಪಟಿಚ್ಛನ್ನಂ ವಾ ವಿವರೇಯ್ಯ, ಮೂಳ್ಹಸ್ಸ ವಾ ಮಗ್ಗಂ ಆಚಿಕ್ಖೇಯ್ಯ, ಅನ್ಧಕಾರೇ ವಾ ತೇಲಪಜ್ಜೋತಂ ಧಾರೇಯ್ಯ – ಚಕ್ಖುಮನ್ತೋ ರೂಪಾನಿ ದಕ್ಖನ್ತೀತಿ, ಏವಮೇವಂ ಭೋತಾ ಗೋತಮೇನ ಅನೇಕಪರಿಯಾಯೇನ ಧಮ್ಮೋ ಪಕಾಸಿತೋ. ಏತೇ ಮಯಂ ಭವನ್ತಂ ಗೋತಮಂ ಸರಣಂ ಗಚ್ಛಾಮ ಧಮ್ಮಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಞ್ಚ. ಉಪಾಸಕೇ ನೋ ಭವಂ ಗೋತಮೋ ಧಾರೇತು ಅಜ್ಜತಗ್ಗೇ ಪಾಣುಪೇತೇ ಸರಣಂ ಗತೇ’’ತಿ.

ಉಪಾಸಕವಗ್ಗೋ ದುತಿಯೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಕಸಿ ಉದಯೋ ದೇವಹಿತೋ, ಅಞ್ಞತರಮಹಾಸಾಲಂ;

ಮಾನಥದ್ಧಂ ಪಚ್ಚನೀಕಂ, ನವಕಮ್ಮಿಕಕಟ್ಠಹಾರಂ;

ಮಾತುಪೋಸಕಂ ಭಿಕ್ಖಕೋ, ಸಙ್ಗಾರವೋ ಚ ಖೋಮದುಸ್ಸೇನ ದ್ವಾದಸಾತಿ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸಂಯುತ್ತಂ ಸಮತ್ತಂ.