೬. ಚಾಲಾಸುತ್ತಂ

೧೬೭. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ಚಾಲಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ…ಪೇ… ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ದಿವಾವಿಹಾರಂ ನಿಸೀದಿ. ಅಥ ಖೋ ಮಾರೋ ಪಾಪಿಮಾ ಯೇನ ಚಾಲಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಚಾಲಂ ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಿಂ ನು ತ್ವಂ, ಭಿಕ್ಖುನಿ, ನ ರೋಚೇಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಜಾತಿಂ ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ನ ರೋಚೇಮೀ’’ತಿ.

‘‘ಕಿಂ ನು ಜಾತಿಂ ನ ರೋಚೇಸಿ, ಜಾತೋ ಕಾಮಾನಿ ಭುಞ್ಜತಿ;

ಕೋ ನು ತಂ ಇದಮಾದಪಯಿ, ಜಾತಿಂ ಮಾ ರೋಚ [ಮಾ ರೋಚೇಸಿ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಭಿಕ್ಖುನೀ’’ತಿ.

‘‘ಜಾತಸ್ಸ ಮರಣಂ ಹೋತಿ, ಜಾತೋ ದುಕ್ಖಾನಿ ಫುಸ್ಸತಿ [ಪಸ್ಸತಿ (ಸೀ. ಪೀ.)];

ಬನ್ಧಂ ವಧಂ ಪರಿಕ್ಲೇಸಂ, ತಸ್ಮಾ ಜಾತಿಂ ನ ರೋಚಯೇ.

‘‘ಬುದ್ಧೋ ಧಮ್ಮಮದೇಸೇಸಿ, ಜಾತಿಯಾ ಸಮತಿಕ್ಕಮಂ;

ಸಬ್ಬದುಕ್ಖಪ್ಪಹಾನಾಯ, ಸೋ ಮಂ ಸಚ್ಚೇ ನಿವೇಸಯಿ.

‘‘ಯೇ ಚ ರೂಪೂಪಗಾ ಸತ್ತಾ, ಯೇ ಚ ಅರೂಪಟ್ಠಾಯಿನೋ;

ನಿರೋಧಂ ಅಪ್ಪಜಾನನ್ತಾ, ಆಗನ್ತಾರೋ ಪುನಬ್ಭವ’’ನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಮಾರೋ ಪಾಪಿಮಾ ‘‘ಜಾನಾತಿ ಮಂ ಚಾಲಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ’’ತಿ ದುಕ್ಖೀ ದುಮ್ಮನೋ ತತ್ಥೇವನ್ತರಧಾಯೀತಿ.