೮. ಕಕುಧಸುತ್ತಂ

೯೯. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾಕೇತೇ ವಿಹರತಿ ಅಞ್ಜನವನೇ ಮಿಗದಾಯೇ. ಅಥ ಖೋ ಕಕುಧೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಾಯ ರತ್ತಿಯಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತವಣ್ಣೋ ಕೇವಲಕಪ್ಪಂ ಅಞ್ಜನವನಂ ಓಭಾಸೇತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತೋ ಖೋ ಕಕುಧೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ನನ್ದಸಿ, ಸಮಣಾ’’ತಿ? ‘‘ಕಿಂ ಲದ್ಧಾ, ಆವುಸೋ’’ತಿ? ‘‘ತೇನ ಹಿ, ಸಮಣ, ಸೋಚಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಕಿಂ ಜೀಯಿತ್ಥ, ಆವುಸೋ’’ತಿ? ‘‘ತೇನ ಹಿ, ಸಮಣ, ನೇವ ನನ್ದಸಿ ನ ಚ [ನೇವ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ಸೋಚಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಏವಮಾವುಸೋ’’ತಿ.

‘‘ಕಚ್ಚಿ ತ್ವಂ ಅನಘೋ [ಅನಿಘೋ (ಸಬ್ಬತ್ಥ)] ಭಿಕ್ಖು, ಕಚ್ಚಿ ನನ್ದೀ [ನನ್ದಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ನ ವಿಜ್ಜತಿ;

ಕಚ್ಚಿ ತಂ ಏಕಮಾಸೀನಂ, ಅರತೀ ನಾಭಿಕೀರತೀ’’ತಿ.

‘‘ಅನಘೋ ವೇ ಅಹಂ ಯಕ್ಖ, ಅಥೋ ನನ್ದೀ ನ ವಿಜ್ಜತಿ;

ಅಥೋ ಮಂ ಏಕಮಾಸೀನಂ, ಅರತೀ ನಾಭಿಕೀರತೀ’’ತಿ.

‘‘ಕಥಂ ತ್ವಂ ಅನಘೋ ಭಿಕ್ಖು, ಕಥಂ ನನ್ದೀ ನ ವಿಜ್ಜತಿ;

ಕಥಂ ತಂ ಏಕಮಾಸೀನಂ, ಅರತೀ ನಾಭಿಕೀರತೀ’’ತಿ.

‘‘ಅಘಜಾತಸ್ಸ ವೇ ನನ್ದೀ, ನನ್ದೀಜಾತಸ್ಸ ವೇ ಅಘಂ;

ಅನನ್ದೀ ಅನಘೋ ಭಿಕ್ಖು, ಏವಂ ಜಾನಾಹಿ ಆವುಸೋ’’ತಿ.

‘‘ಚಿರಸ್ಸಂ ವತ ಪಸ್ಸಾಮಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪರಿನಿಬ್ಬುತಂ;

ಅನನ್ದಿಂ ಅನಘಂ ಭಿಕ್ಖುಂ, ತಿಣ್ಣಂ ಲೋಕೇ ವಿಸತ್ತಿಕ’’ನ್ತಿ.