೪. ನಸನ್ತಿಸುತ್ತಂ

೩೪. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಸತುಲ್ಲಪಕಾಯಿಕಾ ದೇವತಾಯೋ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಾಯ ರತ್ತಿಯಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತವಣ್ಣಾ ಕೇವಲಕಪ್ಪಂ ಜೇತವನಂ ಓಭಾಸೇತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತಾ ಖೋ ಏಕಾ ದೇವತಾ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ನ ಸನ್ತಿ ಕಾಮಾ ಮನುಜೇಸು ನಿಚ್ಚಾ,

ಸನ್ತೀಧ ಕಮನೀಯಾನಿ ಯೇಸು [ಕಾಮೇಸು (ಕ.)] ಬದ್ಧೋ;

ಯೇಸು ಪಮತ್ತೋ ಅಪುನಾಗಮನಂ,

ಅನಾಗನ್ತಾ ಪುರಿಸೋ ಮಚ್ಚುಧೇಯ್ಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಛನ್ದಜಂ ಅಘಂ ಛನ್ದಜಂ ದುಕ್ಖಂ;

ಛನ್ದವಿನಯಾ ಅಘವಿನಯೋ;

ಅಘವಿನಯಾ ದುಕ್ಖವಿನಯೋ’’ತಿ.

‘‘ನ ತೇ ಕಾಮಾ ಯಾನಿ ಚಿತ್ರಾನಿ ಲೋಕೇ,

ಸಙ್ಕಪ್ಪರಾಗೋ ಪುರಿಸಸ್ಸ ಕಾಮೋ;

ತಿಟ್ಠನ್ತಿ ಚಿತ್ರಾನಿ ತಥೇವ ಲೋಕೇ,

ಅಥೇತ್ಥ ಧೀರಾ ವಿನಯನ್ತಿ ಛನ್ದಂ.

‘‘ಕೋಧಂ ಜಹೇ ವಿಪ್ಪಜಹೇಯ್ಯ ಮಾನಂ,

ಸಂಯೋಜನಂ ಸಬ್ಬಮತಿಕ್ಕಮೇಯ್ಯ;

ತಂ ನಾಮರೂಪಸ್ಮಿಮಸಜ್ಜಮಾನಂ,

ಅಕಿಞ್ಚನಂ ನಾನುಪತನ್ತಿ ದುಕ್ಖಾ.

‘‘ಪಹಾಸಿ ಸಙ್ಖಂ ನ ವಿಮಾನಮಜ್ಝಗಾ [ನ ಚ ಮಾನಮಜ್ಝಗಾ (ಕ. ಸೀ.), ನ ವಿಮಾನಮಾಗಾ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)],

ಅಚ್ಛೇಚ್ಛಿ ತಣ್ಹಂ ಇಧ ನಾಮರೂಪೇ;

ತಂ ಛಿನ್ನಗನ್ಥಂ ಅನಿಘಂ ನಿರಾಸಂ,

ಪರಿಯೇಸಮಾನಾ ನಾಜ್ಝಗಮುಂ;

ದೇವಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಇಧ ವಾ ಹುರಂ ವಾ,

ಸಗ್ಗೇಸು ವಾ ಸಬ್ಬನಿವೇಸನೇಸೂ’’ತಿ.

‘‘ತಂ ಚೇ ಹಿ ನಾದ್ದಕ್ಖುಂ ತಥಾವಿಮುತ್ತಂ (ಇಚ್ಚಾಯಸ್ಮಾ ಮೋಘರಾಜಾ),

ದೇವಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಇಧ ವಾ ಹುರಂ ವಾ;

ನರುತ್ತಮಂ ಅತ್ಥಚರಂ ನರಾನಂ,

ಯೇ ತಂ ನಮಸ್ಸನ್ತಿ ಪಸಂಸಿಯಾ ತೇ’’ತಿ.

‘‘ಪಸಂಸಿಯಾ ತೇಪಿ ಭವನ್ತಿ ಭಿಕ್ಖೂ (ಮೋಘರಾಜಾತಿ ಭಗವಾ),

ಯೇ ತಂ ನಮಸ್ಸನ್ತಿ ತಥಾವಿಮುತ್ತಂ;

ಅಞ್ಞಾಯ ಧಮ್ಮಂ ವಿಚಿಕಿಚ್ಛಂ ಪಹಾಯ,

ಸಙ್ಗಾತಿಗಾ ತೇಪಿ ಭವನ್ತಿ ಭಿಕ್ಖೂ’’ತಿ.