೧೦. ಏಣಿಜಙ್ಘಸುತ್ತಂ

೩೦. ‘‘ಏಣಿಜಙ್ಘಂ ಕಿಸಂ ವೀರಂ, ಅಪ್ಪಾಹಾರಂ ಅಲೋಲುಪಂ;

ಸೀಹಂ ವೇಕಚರಂ ನಾಗಂ, ಕಾಮೇಸು ಅನಪೇಕ್ಖಿನಂ;

ಉಪಸಙ್ಕಮ್ಮ ಪುಚ್ಛಾಮ, ಕಥಂ ದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.

‘‘ಪಞ್ಚ ಕಾಮಗುಣಾ ಲೋಕೇ, ಮನೋಛಟ್ಠಾ ಪವೇದಿತಾ;

ಏತ್ಥ ಛನ್ದಂ ವಿರಾಜೇತ್ವಾ, ಏವಂ ದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.

ಸತ್ತಿವಗ್ಗೋ ತತಿಯೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಸತ್ತಿಯಾ ಫುಸತಿ ಚೇವ, ಜಟಾ ಮನೋನಿವಾರಣಾ;

ಅರಹನ್ತೇನ ಪಜ್ಜೋತೋ, ಸರಾ ಮಹದ್ಧನೇನ ಚ;

ಚತುಚಕ್ಕೇನ ನವಮಂ, ಏಣಿಜಙ್ಘೇನ ತೇ ದಸಾತಿ.