೨. ನನ್ದನವಗ್ಗೋ
೧. ನನ್ದನಸುತ್ತಂ
೧೧. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತತ್ರ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಭದನ್ತೇ’’ತಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –
‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞತರಾ ತಾವತಿಂಸಕಾಯಿಕಾ ದೇವತಾ ನನ್ದನೇ ವನೇ ಅಚ್ಛರಾಸಙ್ಘಪರಿವುತಾ ದಿಬ್ಬೇಹಿ ಪಞ್ಚಹಿ ಕಾಮಗುಣೇಹಿ ಸಮಪ್ಪಿತಾ ಸಮಙ್ಗೀಭೂತಾ ಪರಿಚಾರಿಯಮಾನಾ [ಪರಿಚಾರಿಯಮಾನಾ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)] ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –
‘‘ನ ತೇ ಸುಖಂ ಪಜಾನನ್ತಿ, ಯೇ ನ ಪಸ್ಸನ್ತಿ ನನ್ದನಂ;
ಆವಾಸಂ ನರದೇವಾನಂ, ತಿದಸಾನಂ ಯಸಸ್ಸಿನ’’ನ್ತಿ.
‘‘ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞತರಾ ದೇವತಾ ತಂ ದೇವತಂ ಗಾಥಾಯ ಪಚ್ಚಭಾಸಿ –
‘‘ನ ತ್ವಂ ಬಾಲೇ ಪಜಾನಾಸಿ, ಯಥಾ ಅರಹತಂ ವಚೋ;
ಅನಿಚ್ಚಾ ಸಬ್ಬಸಙ್ಖಾರಾ [ಸಬ್ಬೇ ಸಙ್ಖಾರಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)], ಉಪ್ಪಾದವಯಧಮ್ಮಿನೋ;
ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ನಿರುಜ್ಝನ್ತಿ, ತೇಸಂ ವೂಪಸಮೋ ಸುಖೋ’’ತಿ.
೨. ನನ್ದತಿಸುತ್ತಂ
೧೨. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತಾ ಖೋ ಸಾ ದೇವತಾ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –
‘‘ನನ್ದತಿ ಪುತ್ತೇಹಿ ಪುತ್ತಿಮಾ,
ಗೋಮಾ [ಗೋಮಿಕೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಗೋಹಿ ತಥೇವ ನನ್ದತಿ;
ಉಪಧೀಹಿ ನರಸ್ಸ ನನ್ದನಾ,
ನ ಹಿ ಸೋ ನನ್ದತಿ ಯೋ ನಿರೂಪಧೀ’’ತಿ.
‘‘ಸೋಚತಿ ಪುತ್ತೇಹಿ ಪುತ್ತಿಮಾ,
ಗೋಮಾ ಗೋಹಿ ತಥೇವ ಸೋಚತಿ;
ಉಪಧೀಹಿ ನರಸ್ಸ ಸೋಚನಾ,
ನ ಹಿ ಸೋ ಸೋಚತಿ ಯೋ ನಿರೂಪಧೀ’’ತಿ.
೩. ನತ್ಥಿಪುತ್ತಸಮಸುತ್ತಂ
೧೩. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತಾ ಖೋ ಸಾ ದೇವತಾ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –
‘‘ನತ್ಥಿ ಪುತ್ತಸಮಂ ಪೇಮಂ, ನತ್ಥಿ ಗೋಸಮಿತಂ ಧನಂ;
ನತ್ಥಿ ಸೂರಿಯಸಮಾ [ಸುರಿಯಸಮಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಆಭಾ, ಸಮುದ್ದಪರಮಾ ಸರಾ’’ತಿ.
‘‘ನತ್ಥಿ ಅತ್ತಸಮಂ ಪೇಮಂ, ನತ್ಥಿ ಧಞ್ಞಸಮಂ ಧನಂ;
ನತ್ಥಿ ಪಞ್ಞಾಸಮಾ ಆಭಾ, ವುಟ್ಠಿ ವೇ ಪರಮಾ ಸರಾ’’ತಿ.
೪. ಖತ್ತಿಯಸುತ್ತಂ
೧೪. ‘‘ಖತ್ತಿಯೋ ದ್ವಿಪದಂ ಸೇಟ್ಠೋ, ಬಲೀಬದ್ದೋ [ಬಲಿವದ್ದೋ (ಸೀ. ಪೀ.), ಬಲಿಬದ್ದೋ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)] ಚತುಪ್ಪದಂ.
ಕೋಮಾರೀ ಸೇಟ್ಠಾ ಭರಿಯಾನಂ, ಯೋ ಚ ಪುತ್ತಾನ ಪುಬ್ಬಜೋ’’ತಿ.
‘‘ಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ದ್ವಿಪದಂ ಸೇಟ್ಠೋ, ಆಜಾನೀಯೋ ಚತುಪ್ಪದಂ;
ಸುಸ್ಸೂಸಾ ಸೇಟ್ಠಾ ಭರಿಯಾನಂ, ಯೋ ಚ ಪುತ್ತಾನಮಸ್ಸವೋ’’ತಿ.
೫. ಸಣಮಾನಸುತ್ತಂ
೧೫. ‘‘ಠಿತೇ ಮಜ್ಝನ್ಹಿಕೇ [ಮಜ್ಝನ್ತಿಕೇ (ಸಬ್ಬತ್ಥ)] ಕಾಲೇ, ಸನ್ನಿಸೀವೇಸು ಪಕ್ಖಿಸು.
ಸಣತೇವ ಬ್ರಹಾರಞ್ಞಂ [ಮಹಾರಞ್ಞಂ (ಕ. ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)], ತಂ ಭಯಂ ಪಟಿಭಾತಿ ಮ’’ನ್ತಿ.
‘‘ಠಿತೇ ಮಜ್ಝನ್ಹಿಕೇ ಕಾಲೇ, ಸನ್ನಿಸೀವೇಸು ಪಕ್ಖಿಸು;
ಸಣತೇವ ಬ್ರಹಾರಞ್ಞಂ, ಸಾ ರತಿ ಪಟಿಭಾತಿ ಮ’’ನ್ತಿ.
೬. ನಿದ್ದಾತನ್ದೀಸುತ್ತಂ
೧೬. ‘‘ನಿದ್ದಾ ತನ್ದೀ ವಿಜಮ್ಭಿತಾ [ತನ್ದಿ ವಿಜಮ್ಭಿಕಾ (ಸೀ. ಪೀ.)], ಅರತೀ ಭತ್ತಸಮ್ಮದೋ.
ಏತೇನ ನಪ್ಪಕಾಸತಿ, ಅರಿಯಮಗ್ಗೋ ಇಧ ಪಾಣಿನ’’ನ್ತಿ.
‘‘ನಿದ್ದಂ ತನ್ದಿಂ ವಿಜಮ್ಭಿತಂ, ಅರತಿಂ ಭತ್ತಸಮ್ಮದಂ;
ವೀರಿಯೇನ [ವಿರಿಯೇನ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ನಂ ಪಣಾಮೇತ್ವಾ, ಅರಿಯಮಗ್ಗೋ ವಿಸುಜ್ಝತೀ’’ತಿ.
೭. ದುಕ್ಕರಸುತ್ತಂ
೧೭. ‘‘ದುಕ್ಕರಂ ದುತ್ತಿತಿಕ್ಖಞ್ಚ, ಅಬ್ಯತ್ತೇನ ಚ ಸಾಮಞ್ಞಂ.
ಬಹೂಹಿ ತತ್ಥ ಸಮ್ಬಾಧಾ, ಯತ್ಥ ಬಾಲೋ ವಿಸೀದತೀ’’ತಿ.
‘‘ಕತಿಹಂ ಚರೇಯ್ಯ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ಚಿತ್ತಂ ಚೇ ನ ನಿವಾರಯೇ;
ಪದೇ ಪದೇ ವಿಸೀದೇಯ್ಯ, ಸಙ್ಕಪ್ಪಾನಂ ವಸಾನುಗೋ’’ತಿ.
‘‘ಕುಮ್ಮೋವ ಅಙ್ಗಾನಿ ಸಕೇ ಕಪಾಲೇ,
ಸಮೋದಹಂ ಭಿಕ್ಖು ಮನೋವಿತಕ್ಕೇ;
ಅನಿಸ್ಸಿತೋ ಅಞ್ಞಮಹೇಠಯಾನೋ,
ಪರಿನಿಬ್ಬುತೋ ನೂಪವದೇಯ್ಯ ಕಞ್ಚೀ’’ತಿ.
೮. ಹಿರೀಸುತ್ತಂ
೧೮. ‘‘ಹಿರೀನಿಸೇಧೋ ಪುರಿಸೋ, ಕೋಚಿ ಲೋಕಸ್ಮಿಂ ವಿಜ್ಜತಿ.
ಯೋ ನಿನ್ದಂ ಅಪಬೋಧತಿ [ಅಪಬೋಧೇತಿ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)], ಅಸ್ಸೋ ಭದ್ರೋ ಕಸಾಮಿವಾ’’ತಿ.
‘‘ಹಿರೀನಿಸೇಧಾ ತನುಯಾ, ಯೇ ಚರನ್ತಿ ಸದಾ ಸತಾ;
ಅನ್ತಂ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪಪ್ಪುಯ್ಯ, ಚರನ್ತಿ ವಿಸಮೇ ಸಮ’’ನ್ತಿ.
೯. ಕುಟಿಕಾಸುತ್ತಂ
೧೯. ‘‘ಕಚ್ಚಿ ತೇ ಕುಟಿಕಾ ನತ್ಥಿ, ಕಚ್ಚಿ ನತ್ಥಿ ಕುಲಾವಕಾ;
ಕಚ್ಚಿ ಸನ್ತಾನಕಾ ನತ್ಥಿ, ಕಚ್ಚಿ ಮುತ್ತೋಸಿ ಬನ್ಧನಾ’’ತಿ.
‘‘ತಗ್ಘ ಮೇ ಕುಟಿಕಾ ನತ್ಥಿ, ತಗ್ಘ ನತ್ಥಿ ಕುಲಾವಕಾ;
ತಗ್ಘ ಸನ್ತಾನಕಾ ನತ್ಥಿ, ತಗ್ಘ ಮುತ್ತೋಮ್ಹಿ ಬನ್ಧನಾ’’ತಿ.
‘‘ಕಿನ್ತಾಹಂ ಕುಟಿಕಂ ಬ್ರೂಮಿ, ಕಿಂ ತೇ ಬ್ರೂಮಿ ಕುಲಾವಕಂ;
ಕಿಂ ತೇ ಸನ್ತಾನಕಂ ಬ್ರೂಮಿ, ಕಿನ್ತಾಹಂ ಬ್ರೂಮಿ ಬನ್ಧನ’’ನ್ತಿ.
‘‘ಮಾತರಂ ಕುಟಿಕಂ ಬ್ರೂಸಿ, ಭರಿಯಂ ಬ್ರೂಸಿ ಕುಲಾವಕಂ;
ಪುತ್ತೇ ಸನ್ತಾನಕೇ ಬ್ರೂಸಿ, ತಣ್ಹಂ ಮೇ ಬ್ರೂಸಿ ಬನ್ಧನ’’ನ್ತಿ.
‘‘ಸಾಹು ತೇ ಕುಟಿಕಾ ನತ್ಥಿ, ಸಾಹು ನತ್ಥಿ ಕುಲಾವಕಾ;
ಸಾಹು ಸನ್ತಾನಕಾ ನತ್ಥಿ, ಸಾಹು ಮುತ್ತೋಸಿ ಬನ್ಧನಾ’’ತಿ.
೧೦. ಸಮಿದ್ಧಿಸುತ್ತಂ
೨೦. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ತಪೋದಾರಾಮೇ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಮಿದ್ಧಿ ರತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಚೂಸಸಮಯಂ ಪಚ್ಚುಟ್ಠಾಯ ಯೇನ ತಪೋದಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ ಗತ್ತಾನಿ ಪರಿಸಿಞ್ಚಿತುಂ. ತಪೋದೇ ಗತ್ತಾನಿ ಪರಿಸಿಞ್ಚಿತ್ವಾ ಪಚ್ಚುತ್ತರಿತ್ವಾ ಏಕಚೀವರೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ ಗತ್ತಾನಿ ಪುಬ್ಬಾಪಯಮಾನೋ. ಅಥ ಖೋ ಅಞ್ಞತರಾ ದೇವತಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಾಯ ರತ್ತಿಯಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತವಣ್ಣಾ ಕೇವಲಕಪ್ಪಂ ತಪೋದಂ ಓಭಾಸೇತ್ವಾ ಯೇನ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಮಿದ್ಧಿ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವೇಹಾಸಂ ಠಿತಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಸಮಿದ್ಧಿಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –
‘‘ಅಭುತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಸಿ ಭಿಕ್ಖು, ನ ಹಿ ಭುತ್ವಾನ ಭಿಕ್ಖಸಿ;
ಭುತ್ವಾನ ಭಿಕ್ಖು ಭಿಕ್ಖಸ್ಸು, ಮಾ ತಂ ಕಾಲೋ ಉಪಚ್ಚಗಾ’’ತಿ.
‘‘ಕಾಲಂ ವೋಹಂ ನ ಜಾನಾಮಿ, ಛನ್ನೋ ಕಾಲೋ ನ ದಿಸ್ಸತಿ;
ತಸ್ಮಾ ಅಭುತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಾಮಿ, ಮಾ ಮಂ ಕಾಲೋ ಉಪಚ್ಚಗಾ’’ತಿ.
ಅಥ ಖೋ ಸಾ ದೇವತಾ ಪಥವಿಯಂ [ಪಠವಿಯಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಪತಿಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಸಮಿದ್ಧಿಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ದಹರೋ ತ್ವಂ ಭಿಕ್ಖು, ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಸುಸು ಕಾಳಕೇಸೋ, ಭದ್ರೇನ ಯೋಬ್ಬನೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ, ಪಠಮೇನ ವಯಸಾ, ಅನಿಕ್ಕೀಳಿತಾವೀ ಕಾಮೇಸು. ಭುಞ್ಜ, ಭಿಕ್ಖು, ಮಾನುಸಕೇ ಕಾಮೇ; ಮಾ ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕಂ ಹಿತ್ವಾ ಕಾಲಿಕಂ ಅನುಧಾವೀ’’ತಿ.
‘‘ನ ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕಂ ಹಿತ್ವಾ ಕಾಲಿಕಂ ಅನುಧಾವಾಮಿ. ಕಾಲಿಕಞ್ಚ ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಹಿತ್ವಾ ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕಂ ಅನುಧಾವಾಮಿ. ಕಾಲಿಕಾ ಹಿ, ಆವುಸೋ, ಕಾಮಾ ವುತ್ತಾ ಭಗವತಾ ಬಹುದುಕ್ಖಾ ಬಹುಪಾಯಾಸಾ; ಆದೀನವೋ ಏತ್ಥ ಭಿಯ್ಯೋ. ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕೋ ಅಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಕಾಲಿಕೋ ಏಹಿಪಸ್ಸಿಕೋ ಓಪನೇಯ್ಯಿಕೋ ಪಚ್ಚತ್ತಂ ವೇದಿತಬ್ಬೋ ವಿಞ್ಞೂಹೀ’’ತಿ.
‘‘ಕಥಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖು, ಕಾಲಿಕಾ ಕಾಮಾ ವುತ್ತಾ ಭಗವತಾ ಬಹುದುಕ್ಖಾ ಬಹುಪಾಯಾಸಾ, ಆದೀನವೋ ಏತ್ಥ ಭಿಯ್ಯೋ? ಕಥಂ ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕೋ ಅಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಕಾಲಿಕೋ ಏಹಿಪಸ್ಸಿಕೋ ಓಪನೇಯ್ಯಿಕೋ ಪಚ್ಚತ್ತಂ ವೇದಿತಬ್ಬೋ ವಿಞ್ಞೂಹೀ’’ತಿ?
‘‘ಅಹಂ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ನವೋ ಅಚಿರಪಬ್ಬಜಿತೋ ಅಧುನಾಗತೋ ಇಮಂ ಧಮ್ಮವಿನಯಂ. ನ ತಾಹಂ [ನ ಖ್ವಾಹಂ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಸಕ್ಕೋಮಿ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಆಚಿಕ್ಖಿತುಂ. ಅಯಂ ಸೋ ಭಗವಾ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ತಪೋದಾರಾಮೇ. ತಂ ಭಗವನ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ಪುಚ್ಛ. ಯಥಾ ತೇ ಭಗವಾ ಬ್ಯಾಕರೋತಿ ತಥಾ ನಂ ಧಾರೇಯ್ಯಾಸೀ’’ತಿ.
‘‘ನ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖು, ಸುಕರೋ ಸೋ ಭಗವಾ ಅಮ್ಹೇಹಿ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತುಂ, ಅಞ್ಞಾಹಿ ಮಹೇಸಕ್ಖಾಹಿ ದೇವತಾಹಿ ಪರಿವುತೋ. ಸಚೇ ಖೋ ತ್ವಂ, ಭಿಕ್ಖು, ತಂ ಭಗವನ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ಪುಚ್ಛೇಯ್ಯಾಸಿ, ಮಯಮ್ಪಿ ಆಗಚ್ಛೇಯ್ಯಾಮ ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಾಯಾ’’ತಿ. ‘‘ಏವಮಾವುಸೋ’’ತಿ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಮಿದ್ಧಿ ತಸ್ಸಾ ದೇವತಾಯ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಮಿದ್ಧಿ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ –
‘‘ಇಧಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ರತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಚೂಸಸಮಯಂ ಪಚ್ಚುಟ್ಠಾಯ ಯೇನ ತಪೋದಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂ ಗತ್ತಾನಿ ಪರಿಸಿಞ್ಚಿತುಂ. ತಪೋದೇ ಗತ್ತಾನಿ ಪರಿಸಿಞ್ಚಿತ್ವಾ ಪಚ್ಚುತ್ತರಿತ್ವಾ ಏಕಚೀವರೋ ಅಟ್ಠಾಸಿಂ ಗತ್ತಾನಿ ಪುಬ್ಬಾಪಯಮಾನೋ. ಅಥ ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಅಞ್ಞತರಾ ದೇವತಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಾಯ ರತ್ತಿಯಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತವಣ್ಣಾ ಕೇವಲಕಪ್ಪಂ ತಪೋದಂ ಓಭಾಸೇತ್ವಾ ಯೇನಾಹಂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವೇಹಾಸಂ ಠಿತಾ ಇಮಾಯ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –
‘‘ಅಭುತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಸಿ ಭಿಕ್ಖು, ನ ಹಿ ಭುತ್ವಾನ ಭಿಕ್ಖಸಿ;
ಭುತ್ವಾನ ಭಿಕ್ಖು ಭಿಕ್ಖಸ್ಸು, ಮಾ ತಂ ಕಾಲೋ ಉಪಚ್ಚಗಾ’’ತಿ.
‘‘ಏವಂ ವುತ್ತೇ ಅಹಂ, ಭನ್ತೇ, ತಂ ದೇವತಂ ಗಾಥಾಯ ಪಚ್ಚಭಾಸಿಂ –
‘‘ಕಾಲಂ ವೋಹಂ ನ ಜಾನಾಮಿ, ಛನ್ನೋ ಕಾಲೋ ನ ದಿಸ್ಸತಿ;
ತಸ್ಮಾ ಅಭುತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಾಮಿ, ಮಾ ಮಂ ಕಾಲೋ ಉಪಚ್ಚಗಾ’’ತಿ.
‘‘ಅಥ ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಸಾ ದೇವತಾ ಪಥವಿಯಂ ಪತಿಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ಮಂ ಏತದವೋಚ – ‘ದಹರೋ ತ್ವಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಸುಸು ಕಾಳಕೇಸೋ, ಭದ್ರೇನ ಯೋಬ್ಬನೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ, ಪಠಮೇನ ವಯಸಾ, ಅನಿಕ್ಕೀಳಿತಾವೀ ಕಾಮೇಸು. ಭುಞ್ಜ, ಭಿಕ್ಖು, ಮಾನುಸಕೇ ಕಾಮೇ; ಮಾ ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕಂ ಹಿತ್ವಾ ಕಾಲಿಕಂ ಅನುಧಾವೀ’’’ತಿ.
‘‘ಏವಂ ವುತ್ತಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ತಂ ದೇವತಂ ಏತದವೋಚಂ – ‘ನ ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕಂ ಹಿತ್ವಾ ಕಾಲಿಕಂ ಅನುಧಾವಾಮಿ; ಕಾಲಿಕಞ್ಚ ಖ್ವಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಹಿತ್ವಾ ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕಂ ಅನುಧಾವಾಮಿ. ಕಾಲಿಕಾ ಹಿ, ಆವುಸೋ, ಕಾಮಾ ವುತ್ತಾ ಭಗವತಾ ಬಹುದುಕ್ಖಾ ಬಹುಪಾಯಾಸಾ; ಆದೀನವೋ ಏತ್ಥ ಭಿಯ್ಯೋ. ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕೋ ಅಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಕಾಲಿಕೋ ಏಹಿಪಸ್ಸಿಕೋ ಓಪನೇಯ್ಯಿಕೋ ಪಚ್ಚತ್ತಂ ವೇದಿತಬ್ಬೋ ವಿಞ್ಞೂಹೀ’’’ತಿ.
‘‘ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಾ ದೇವತಾ ಮಂ ಏತದವೋಚ – ‘ಕಥಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖು, ಕಾಲಿಕಾ ಕಾಮಾ ವುತ್ತಾ ಭಗವತಾ ಬಹುದುಕ್ಖಾ ಬಹುಪಾಯಾಸಾ; ಆದೀನವೋ ಏತ್ಥ ಭಿಯ್ಯೋ? ಕಥಂ ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕೋ ಅಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಕಾಲಿಕೋ ಏಹಿಪಸ್ಸಿಕೋ ಓಪನೇಯ್ಯಿಕೋ ಪಚ್ಚತ್ತಂ ವೇದಿತಬ್ಬೋ ವಿಞ್ಞೂಹೀ’ತಿ? ಏವಂ ವುತ್ತಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ತಂ ದೇವತಂ ಏತದವೋಚಂ – ‘ಅಹಂ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ನವೋ ಅಚಿರಪಬ್ಬಜಿತೋ ಅಧುನಾಗತೋ ಇಮಂ ಧಮ್ಮವಿನಯಂ, ನ ತಾಹಂ ಸಕ್ಕೋಮಿ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಆಚಿಕ್ಖಿತುಂ. ಅಯಂ ಸೋ ಭಗವಾ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ತಪೋದಾರಾಮೇ. ತಂ ಭಗವನ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ಪುಚ್ಛ. ಯಥಾ ತೇ ಭಗವಾ ಬ್ಯಾಕರೋತಿ ತಥಾ ನಂ ಧಾರೇಯ್ಯಾಸೀ’’’ತಿ.
‘‘ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಾ ದೇವತಾ ಮಂ ಏತದವೋಚ – ‘ನ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖು, ಸುಕರೋ ಸೋ ಭಗವಾ ಅಮ್ಹೇಹಿ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತುಂ, ಅಞ್ಞಾಹಿ ಮಹೇಸಕ್ಖಾಹಿ ದೇವತಾಹಿ ಪರಿವುತೋ. ಸಚೇ ಖೋ, ತ್ವಂ ಭಿಕ್ಖು, ತಂ ಭಗವನ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ಪುಚ್ಛೇಯ್ಯಾಸಿ, ಮಯಮ್ಪಿ ಆಗಚ್ಛೇಯ್ಯಾಮ ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಾಯಾ’ತಿ. ಸಚೇ, ಭನ್ತೇ, ತಸ್ಸಾ ದೇವತಾಯ ಸಚ್ಚಂ ವಚನಂ, ಇಧೇವ ಸಾ ದೇವತಾ ಅವಿದೂರೇ’’ತಿ.
ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಸಾ ದೇವತಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಸಮಿದ್ಧಿಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಪುಚ್ಛ, ಭಿಕ್ಖು, ಪುಚ್ಛ, ಭಿಕ್ಖು, ಯಮಹಂ ಅನುಪ್ಪತ್ತಾ’’ತಿ.
ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ತಂ ದೇವತಂ ಗಾಥಾಹಿ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –
‘‘ಅಕ್ಖೇಯ್ಯಸಞ್ಞಿನೋ ಸತ್ತಾ, ಅಕ್ಖೇಯ್ಯಸ್ಮಿಂ ಪತಿಟ್ಠಿತಾ;
ಅಕ್ಖೇಯ್ಯಂ ಅಪರಿಞ್ಞಾಯ, ಯೋಗಮಾಯನ್ತಿ ಮಚ್ಚುನೋ.
‘‘ಅಕ್ಖೇಯ್ಯಞ್ಚ ಪರಿಞ್ಞಾಯ, ಅಕ್ಖಾತಾರಂ ನ ಮಞ್ಞತಿ;
ತಞ್ಹಿ ತಸ್ಸ ನ ಹೋತೀತಿ, ಯೇನ ನಂ ವಜ್ಜಾ ನ ತಸ್ಸ ಅತ್ಥಿ;
ಸಚೇ ವಿಜಾನಾಸಿ ವದೇಹಿ ಯಕ್ಖಾ’’ತಿ [ಯಕ್ಖೀತಿ (ಪೀ. ಕ.)].
‘‘ನ ಖ್ವಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಇಮಸ್ಸ ಭಗವತಾ ಸಙ್ಖಿತ್ತೇನ ಭಾಸಿತಸ್ಸ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಅತ್ಥಂ ಆಜಾನಾಮಿ. ಸಾಧು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ತಥಾ ಭಾಸತು ಯಥಾಹಂ ಇಮಸ್ಸ ಭಗವತಾ ಸಙ್ಖಿತ್ತೇನ ಭಾಸಿತಸ್ಸ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಅತ್ಥಂ ಜಾನೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ.
‘‘ಸಮೋ ವಿಸೇಸೀ ಉದ ವಾ [ಅಥವಾ (ಸೀ. ಪೀ.)] ನಿಹೀನೋ,
ಯೋ ಮಞ್ಞತೀ ಸೋ ವಿವದೇಥ [ಸೋಪಿ ವದೇಥ (ಕ.)] ತೇನ;
ತೀಸು ವಿಧಾಸು ಅವಿಕಮ್ಪಮಾನೋ,
ಸಮೋ ವಿಸೇಸೀತಿ ನ ತಸ್ಸ ಹೋತಿ;
ಸಚೇ ವಿಜಾನಾಸಿ ವದೇಹಿ ಯಕ್ಖಾ’’ತಿ.
‘‘ಇಮಸ್ಸಾಪಿ ಖ್ವಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವತಾ ಸಙ್ಖಿತ್ತೇನ ಭಾಸಿತಸ್ಸ ನ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಅತ್ಥಂ ಆಜಾನಾಮಿ. ಸಾಧು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ತಥಾ ಭಾಸತು ಯಥಾಹಂ ಇಮಸ್ಸ ಭಗವತಾ ಸಙ್ಖಿತ್ತೇನ ಭಾಸಿತಸ್ಸ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಅತ್ಥಂ ಜಾನೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ.
‘‘ಪಹಾಸಿ ಸಙ್ಖಂ ನ ವಿಮಾನಮಜ್ಝಗಾ, ಅಚ್ಛೇಚ್ಛಿ [ಅಚ್ಛೇಜ್ಜಿ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)] ತಣ್ಹಂ ಇಧ ನಾಮರೂಪೇ;
ತಂ ಛಿನ್ನಗನ್ಥಂ ಅನಿಘಂ ನಿರಾಸಂ, ಪರಿಯೇಸಮಾನಾ ನಾಜ್ಝಗಮುಂ;
ದೇವಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಇಧ ವಾ ಹುರಂ ವಾ, ಸಗ್ಗೇಸು ವಾ ಸಬ್ಬನಿವೇಸನೇಸು;
ಸಚೇ ವಿಜಾನಾಸಿ ವದೇಹಿ ಯಕ್ಖಾ’’ತಿ.
‘‘ಇಮಸ್ಸ ಖ್ವಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವತಾ ಸಙ್ಖಿತ್ತೇನ ಭಾಸಿತಸ್ಸ ಏವಂ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಅತ್ಥಂ ಆಜಾನಾಮಿ –
‘‘ಪಾಪಂ ನ ಕಯಿರಾ ವಚಸಾ ಮನಸಾ,
ಕಾಯೇನ ವಾ ಕಿಞ್ಚನ ಸಬ್ಬಲೋಕೇ;
ಕಾಮೇ ಪಹಾಯ ಸತಿಮಾ ಸಮ್ಪಜಾನೋ,
ದುಕ್ಖಂ ನ ಸೇವೇಥ ಅನತ್ಥಸಂಹಿತ’’ನ್ತಿ.
ನನ್ದನವಗ್ಗೋ ದುತಿಯೋ.
ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –
ನನ್ದನಾ ನನ್ದತಿ ಚೇವ, ನತ್ಥಿಪುತ್ತಸಮೇನ ಚ;
ಖತ್ತಿಯೋ ಸಣಮಾನೋ ಚ, ನಿದ್ದಾತನ್ದೀ ಚ ದುಕ್ಕರಂ;
ಹಿರೀ ಕುಟಿಕಾ ನವಮೋ, ದಸಮೋ ವುತ್ತೋ ಸಮಿದ್ಧಿನಾತಿ.