೧. ಪಠಮನಿಬ್ಬಾನಪಟಿಸಂಯುತ್ತಸುತ್ತಂ

೭೧. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ನಿಬ್ಬಾನಪಟಿಸಂಯುತ್ತಾಯ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ಸನ್ದಸ್ಸೇತಿ ಸಮಾದಪೇತಿ ಸಮುತ್ತೇಜೇತಿ ಸಮ್ಪಹಂಸೇತಿ. ತೇಧ ಭಿಕ್ಖೂ [ತೇ ಚ ಭಿಕ್ಖೂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ. ತದಟ್ಠಕಥಾಪಿ ಓಲೋಕೇತಬ್ಬಾ] ಅಟ್ಠಿಂ ಕತ್ವಾ [ಅಟ್ಠೀಕತ್ವಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.), ಅಟ್ಠಿಕತ್ವಾ (ಪೀ.)] ಮನಸಿ ಕತ್ವಾ ಸಬ್ಬಂ ಚೇತಸೋ [ಸಬ್ಬಂ ಚೇತಸಾ (ಇತಿಪಿ ಅಞ್ಞಸುತ್ತೇಸು)] ಸಮನ್ನಾಹರಿತ್ವಾ ಓಹಿತಸೋತಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಅತ್ಥಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತದಾಯತನಂ, ಯತ್ಥ ನೇವ ಪಥವೀ, ನ ಆಪೋ, ನ ತೇಜೋ, ನ ವಾಯೋ, ನ ಆಕಾಸಾನಞ್ಚಾಯತನಂ, ನ ವಿಞ್ಞಾಣಞ್ಚಾಯತನಂ, ನ ಆಕಿಞ್ಚಞ್ಞಾಯತನಂ, ನ ನೇವಸಞ್ಞಾನಾಸಞ್ಞಾಯತನಂ, ನಾಯಂ ಲೋಕೋ, ನ ಪರಲೋಕೋ, ನ ಉಭೋ ಚನ್ದಿಮಸೂರಿಯಾ. ತತ್ರಾಪಾಹಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ನೇವ ಆಗತಿಂ ವದಾಮಿ, ನ ಗತಿಂ, ನ ಠಿತಿಂ, ನ ಚುತಿಂ, ನ ಉಪಪತ್ತಿಂ; ಅಪ್ಪತಿಟ್ಠಂ, ಅಪ್ಪವತ್ತಂ, ಅನಾರಮ್ಮಣಮೇವೇತಂ. ಏಸೇವನ್ತೋ ದುಕ್ಖಸ್ಸಾ’’ತಿ. ಪಠಮಂ.