೪. ದುತಿಯಸತ್ತಸುತ್ತಂ

೬೪. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಾವತ್ಥಿಯಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಯೇಭುಯ್ಯೇನ ಕಾಮೇಸು ಸತ್ತಾ ( ) [(ಹೋನ್ತಿ) (ಬಹೂಸು) ಅಟ್ಠಕಥಾಯ ಸಂಸನ್ದೇತಬ್ಬಂ] ರತ್ತಾ ಗಿದ್ಧಾ ಗಧಿತಾ ಮುಚ್ಛಿತಾ ಅಜ್ಝೋಪನ್ನಾ ಅನ್ಧೀಕತಾ ಸಮ್ಮತ್ತಕಜಾತಾ ಕಾಮೇಸು ವಿಹರನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಾ ತೇ ಮನುಸ್ಸೇ ಯೇಭುಯ್ಯೇನ ಕಾಮೇಸು ಸತ್ತೇ ರತ್ತೇ ಗಿದ್ಧೇ ಗಧಿತೇ ಮುಚ್ಛಿತೇ ಅಜ್ಝೋಪನ್ನೇ ಅನ್ಧೀಕತೇ ಸಮ್ಮತ್ತಕಜಾತೇ ಕಾಮೇಸು ವಿಹರನ್ತೇ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಕಾಮನ್ಧಾ ಜಾಲಸಞ್ಛನ್ನಾ, ತಣ್ಹಾಛದನಛಾದಿತಾ;

ಪಮತ್ತಬನ್ಧುನಾ ಬದ್ಧಾ, ಮಚ್ಛಾವ ಕುಮಿನಾಮುಖೇ;

ಜರಾಮರಣಮನ್ವೇನ್ತಿ [ಜರಾಮರಣಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)], ವಚ್ಛೋ ಖೀರಪಕೋವ ಮಾತರ’’ನ್ತಿ. ಚತುತ್ಥಂ;