೮. ಸುನ್ದರೀಸುತ್ತಂ

೩೮. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ಸಕ್ಕತೋ ಹೋತಿ ಗರುಕತೋ ಮಾನಿತೋ ಪೂಜಿತೋ ಅಪಚಿತೋ ಲಾಭೀ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ. ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋಪಿ ಸಕ್ಕತೋ ಹೋತಿ ಗರುಕತೋ ಮಾನಿತೋ ಪೂಜಿತೋ ಅಪಚಿತೋ ಲಾಭೀ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ. ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪನ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ ಅಸಕ್ಕತಾ ಹೋನ್ತಿ ಅಗರುಕತಾ ಅಮಾನಿತಾ ಅಪೂಜಿತಾ ಅನಪಚಿತಾ ನ ಲಾಭಿನೋ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ.

ಅಥ ಖೋ ತೇ ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ ಭಗವತೋ ಸಕ್ಕಾರಂ ಅಸಹಮಾನಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚ ಯೇನ ಸುನ್ದರೀ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಸುನ್ದರಿಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಉಸ್ಸಹಸಿ ತ್ವಂ, ಭಗಿನಿ, ಞಾತೀನಂ ಅತ್ಥಂ ಕಾತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ಕ್ಯಾಹಂ, ಅಯ್ಯಾ, ಕರೋಮಿ? ಕಿಂ ಮಯಾ ನ ಸಕ್ಕಾ [ಕಿಂ ಮಯಾ ಸಕ್ಕಾ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಕಾತುಂ? ಜೀವಿತಮ್ಪಿ ಮೇ ಪರಿಚ್ಚತ್ತಂ ಞಾತೀನಂ ಅತ್ಥಾಯಾ’’ತಿ.

‘‘ತೇನ ಹಿ, ಭಗಿನಿ, ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಜೇತವನಂ ಗಚ್ಛಾಹೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಂ, ಅಯ್ಯಾ’’ತಿ ಖೋ ಸುನ್ದರೀ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಾ ತೇಸಂ ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾನಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾನಂ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಜೇತವನಂ ಅಗಮಾಸಿ.

ಯದಾ ತೇ ಅಞ್ಞಿಂಸು ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ – ‘‘ವೋದಿಟ್ಠಾ ಖೋ ಸುನ್ದರೀ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಾ ಬಹುಜನೇನ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಜೇತವನಂ ಗಚ್ಛತೀ’’ತಿ [ಗಚ್ಛತೀತಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)]. ಅಥ ನಂ ಜೀವಿತಾ ವೋರೋಪೇತ್ವಾ ತತ್ಥೇವ ಜೇತವನಸ್ಸ ಪರಿಖಾಕೂಪೇ ನಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ [ನಿಖನಿತ್ವಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಯೇನ ರಾಜಾ ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ರಾಜಾನಂ ಪಸೇನದಿಂ ಕೋಸಲಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಯಾ ಸಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಸುನ್ದರೀ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಾ; ಸಾ ನೋ ನ ದಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ‘‘ಕತ್ಥ ಪನ ತುಮ್ಹೇ ಆಸಙ್ಕಥಾ’’ತಿ? ‘‘ಜೇತವನೇ, ಮಹಾರಾಜಾ’’ತಿ. ‘‘ತೇನ ಹಿ ಜೇತವನಂ ವಿಚಿನಥಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ತೇ ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ ಜೇತವನಂ ವಿಚಿನಿತ್ವಾ ಯಥಾನಿಕ್ಖಿತ್ತಂ ಪರಿಖಾಕೂಪಾ ಉದ್ಧರಿತ್ವಾ ಮಞ್ಚಕಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಪವೇಸೇತ್ವಾ ರಥಿಯಾಯ ರಥಿಯಂ ಸಿಙ್ಘಾಟಕೇನ ಸಿಙ್ಘಾಟಕಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಮನುಸ್ಸೇ ಉಜ್ಝಾಪೇಸುಂ –

‘‘ಪಸ್ಸಥಾಯ್ಯಾ ಸಮಣಾನಂ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾನಂ ಕಮ್ಮಂ! ಅಲಜ್ಜಿನೋ ಇಮೇ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ದುಸ್ಸೀಲಾ ಪಾಪಧಮ್ಮಾ ಮುಸಾವಾದಿನೋ ಅಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೋ. ಇಮೇ ಹಿ ನಾಮ ಧಮ್ಮಚಾರಿನೋ ಸಮಚಾರಿನೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೋ ಸಚ್ಚವಾದಿನೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಪಟಿಜಾನಿಸ್ಸನ್ತಿ! ನತ್ಥಿ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ನತ್ಥಿ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ. ನಟ್ಠಂ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ನಟ್ಠಂ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ. ಕುತೋ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ಕುತೋ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ? ಅಪಗತಾ ಇಮೇ ಸಾಮಞ್ಞಾ, ಅಪಗತಾ ಇಮೇ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ. ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಪುರಿಸೋ ಪುರಿಸಕಿಚ್ಚಂ ಕರಿತ್ವಾ ಇತ್ಥಿಂ ಜೀವಿತಾ ವೋರೋಪೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ!

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಮನುಸ್ಸಾ ಭಿಕ್ಖೂ ದಿಸ್ವಾ ಅಸಬ್ಭಾಹಿ ಫರುಸಾಹಿ ವಾಚಾಹಿ ಅಕ್ಕೋಸನ್ತಿ ಪರಿಭಾಸನ್ತಿ ರೋಸನ್ತಿ ವಿಹೇಸನ್ತಿ –

‘‘ಅಲಜ್ಜಿನೋ ಇಮೇ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ದುಸ್ಸೀಲಾ ಪಾಪಧಮ್ಮಾ ಮುಸಾವಾದಿನೋ ಅಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೋ. ಇಮೇ ಹಿ ನಾಮ ಧಮ್ಮಚಾರಿನೋ ಸಮಚಾರಿನೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೋ ಸಚ್ಚವಾದಿನೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಪಟಿಜಾನಿಸ್ಸನ್ತಿ! ನತ್ಥಿ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ನತ್ಥಿ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ. ನಟ್ಠಂ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ನಟ್ಠಂ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ. ಕುತೋ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ಕುತೋ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ? ಅಪಗತಾ ಇಮೇ ಸಾಮಞ್ಞಾ, ಅಪಗತಾ ಇಮೇ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ. ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಪುರಿಸೋ ಪುರಿಸಕಿಚ್ಚಂ ಕರಿತ್ವಾ ಇತ್ಥಿಂ ಜೀವಿತಾ ವೋರೋಪೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ!

ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿಂಸು. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ –

‘‘ಏತರಹಿ, ಭನ್ತೇ, ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಮನುಸ್ಸಾ ಭಿಕ್ಖೂ ದಿಸ್ವಾ ಅಸಬ್ಭಾಹಿ ಫರುಸಾಹಿ ವಾಚಾಹಿ ಅಕ್ಕೋಸನ್ತಿ ಪರಿಭಾಸನ್ತಿ ರೋಸನ್ತಿ ವಿಹೇಸನ್ತಿ – ‘ಅಲಜ್ಜಿನೋ ಇಮೇ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ದುಸ್ಸೀಲಾ ಪಾಪಧಮ್ಮಾ ಮುಸಾವಾದಿನೋ ಅಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೋ. ಇಮೇ ಹಿ ನಾಮ ಧಮ್ಮಚಾರಿನೋ ಸಮಚಾರಿನೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೋ ಸಚ್ಚವಾದಿನೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಪಟಿಜಾನಿಸ್ಸನ್ತಿ. ನತ್ಥಿ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ನತ್ಥಿ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ. ನಟ್ಠಂ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ನಟ್ಠಂ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ. ಕುತೋ ಇಮೇಸಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ, ಕುತೋ ಇಮೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಂ? ಅಪಗತಾ ಇಮೇ ಸಾಮಞ್ಞಾ, ಅಪಗತಾ ಇಮೇ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ. ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಪುರಿಸೋ ಪುರಿಸಕಿಚ್ಚಂ ಕರಿತ್ವಾ ಇತ್ಥಿಂ ಜೀವಿತಾ ವೋರೋಪೇಸ್ಸತೀ’’’ತಿ!

‘‘ನೇಸೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸದ್ದೋ ಚಿರಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಸತ್ತಾಹಮೇವ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಸತ್ತಾಹಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ಅನ್ತರಧಾಯಿಸ್ಸತಿ. ತೇನ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯೇ ಮನುಸ್ಸಾ ಭಿಕ್ಖೂ ದಿಸ್ವಾ ಅಸಬ್ಭಾಹಿ ಫರುಸಾಹಿ ವಾಚಾಹಿ ಅಕ್ಕೋಸನ್ತಿ ಪರಿಭಾಸನ್ತಿ ರೋಸನ್ತಿ ವಿಹೇಸನ್ತಿ, ತೇ ತುಮ್ಹೇ ಇಮಾಯ ಗಾಥಾಯ ಪಟಿಚೋದೇಥ –

‘‘‘ಅಭೂತವಾದೀ ನಿರಯಂ ಉಪೇತಿ,

ಯೋ ವಾಪಿ [ಯೋ ಚಾಪಿ (ಸೀ. ಪೀ. ಕ.)] ಕತ್ವಾ ನ ಕರೋಮಿ ಚಾಹ;

ಉಭೋಪಿ ತೇ ಪೇಚ್ಚ ಸಮಾ ಭವನ್ತಿ,

ನಿಹೀನಕಮ್ಮಾ ಮನುಜಾ ಪರತ್ಥಾ’’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಪರಿಯಾಪುಣಿತ್ವಾ ಯೇ ಮನುಸ್ಸಾ ಭಿಕ್ಖೂ ದಿಸ್ವಾ ಅಸಬ್ಭಾಹಿ ಫರುಸಾಹಿ ವಾಚಾಹಿ ಅಕ್ಕೋಸನ್ತಿ ಪರಿಭಾಸನ್ತಿ ರೋಸನ್ತಿ ವಿಹೇಸನ್ತಿ ತೇ ಇಮಾಯ ಗಾಥಾಯ ಪಟಿಚೋದೇನ್ತಿ –

‘‘ಅಭೂತವಾದೀ ನಿರಯಂ ಉಪೇತಿ,

ಯೋ ವಾಪಿ ಕತ್ವಾ ನ ಕರೋಮಿಚಾಹ;

ಉಭೋಪಿ ತೇ ಪೇಚ್ಚ ಸಮಾ ಭವನ್ತಿ,

ನಿಹೀನಕಮ್ಮಾ ಮನುಜಾ ಪರತ್ಥಾ’’ತಿ.

ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಅಕಾರಕಾ ಇಮೇ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ. ನಯಿಮೇಹಿ ಕತಂ. ಸಪನ್ತಿಮೇ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ’’ತಿ. ನೇವ ಸೋ ಸದ್ದೋ ಚಿರಂ ಅಹೋಸಿ. ಸತ್ತಾಹಮೇವ ಅಹೋಸಿ. ಸತ್ತಾಹಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ಅನ್ತರಧಾಯಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತದವೋಚುಂ –

‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಅಬ್ಭುತಂ, ಭನ್ತೇ! ಯಾವ ಸುಭಾಸಿತಂ ಚಿದಂ ಭನ್ತೇ ಭಗವತಾ – ‘ನೇಸೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸದ್ದೋ ಚಿರಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಸತ್ತಾಹಮೇವ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಸತ್ತಾಹಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ಅನ್ತರಧಾಯಿಸ್ಸತೀ’ತಿ. ಅನ್ತರಹಿತೋ ಸೋ, ಭನ್ತೇ, ಸದ್ದೋ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ತುದನ್ತಿ ವಾಚಾಯ ಜನಾ ಅಸಞ್ಞತಾ,

ಸರೇಹಿ ಸಙ್ಗಾಮಗತಂವ ಕುಞ್ಜರಂ;

ಸುತ್ವಾನ ವಾಕ್ಯಂ ಫರುಸಂ ಉದೀರಿತಂ,

ಅಧಿವಾಸಯೇ ಭಿಕ್ಖು ಅದುಟ್ಠಚಿತ್ತೋ’’ತಿ. ಅಟ್ಠಮಂ;