೭. ಮಹಾಪಜಾಪತಿಗೋತಮೀಥೇರೀಅಪದಾನಂ
೯೭. ‘‘ಏಕದಾ ಲೋಕಪಜ್ಜೋತೋ, ವೇಸಾಲಿಯಂ ಮಹಾವನೇ;
ಕೂಟಾಗಾರೇ ಸುಸಾಲಾಯಂ, ವಸತೇ ನರಸಾರಥಿ.
೯೮. ‘‘ತದಾ ಜಿನಸ್ಸ ಮಾತುಚ್ಛಾ, ಮಹಾಗೋತಮಿ ಭಿಕ್ಖುನೀ;
ತಹಿಂ ಕತೇ [ತಹಿಂಯೇವ (ಸ್ಯಾ.)] ಪುರೇ ರಮ್ಮೇ, ವಸೀ ಭಿಕ್ಖುನುಪಸ್ಸಯೇ.
೯೯. ‘‘ಭಿಕ್ಖುನೀಹಿ ವಿಮುತ್ತಾಹಿ, ಸತೇಹಿ ಸಹ ಪಞ್ಚಹಿ;
ರಹೋಗತಾಯ ತಸ್ಸೇವಂ, ಚಿತಸ್ಸಾಸಿ [ಚಿತ್ತಸ್ಸಾಪಿ (ಸ್ಯಾ.)] ವಿತಕ್ಕಿತಂ.
೧೦೦. ‘‘ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಂ, ಸಾವಕಗ್ಗಯುಗಸ್ಸ ವಾ;
ರಾಹುಲಾನನ್ದನನ್ದಾನಂ, ನಾಹಂ ಲಚ್ಛಾಮಿ ಪಸ್ಸಿತುಂ.
೧೦೧. ‘‘ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಾ, ಸಾವಕಗ್ಗಯುಗಸ್ಸ ವಾ;
ಮಹಾಕಸ್ಸಪನನ್ದಾನಂ, ಆನನ್ದರಾಹುಲಾನ ಚ.
೧೦೨. ‘‘ಪಟಿಕಚ್ಚಾಯುಸಙ್ಖಾರಂ [ಪಟಿಗಚ್ಚಾಯುಸಙ್ಖಾರೇ (ಸೀ.)], ಓಸಜ್ಜಿತ್ವಾನ ನಿಬ್ಬುತಿಂ;
ಗಚ್ಛೇಯ್ಯಂ ಲೋಕನಾಥೇನ, ಅನುಞ್ಞಾತಾ ಮಹೇಸಿನಾ.
೧೦೩. ‘‘ತಥಾ ಪಞ್ಚಸತಾನಮ್ಪಿ, ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ವಿತಕ್ಕಿತಂ;
ಆಸಿ ಖೇಮಾದಿಕಾನಮ್ಪಿ, ಏತದೇವ ವಿತಕ್ಕಿತಂ.
೧೦೪. ‘‘ಭೂಮಿಚಾಲೋ ತದಾ ಆಸಿ, ನಾದಿತಾ ದೇವದುನ್ದುಭೀ;
ಉಪಸ್ಸಯಾಧಿವತ್ಥಾಯೋ, ದೇವತಾ ಸೋಕಪೀಳಿತಾ.
೧೦೫. ‘‘ವಿಲಪನ್ತಾ ಸುಕರುಣಂ [ಸಕರುಣಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)], ತತ್ಥಸ್ಸೂನಿ ಪವತ್ತಯುಂ;
ಮಿತ್ತಾ [ಸಬ್ಬಾ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ತಾಹಿ, ಉಪಗನ್ತ್ವಾನ ಗೋತಮಿಂ.
೧೦೬. ‘‘ನಿಪಚ್ಚ ಸಿರಸಾ ಪಾದೇ, ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವುಂ;
‘ತತ್ಥ ತೋಯಲವಾಸಿತ್ತಾ, ಮಯಮಯ್ಯೇ ರಹೋಗತಾ.
೧೦೭. ‘‘‘ಸಾ ಚಲಾ ಚಲಿತಾ ಭೂಮಿ, ನಾದಿತಾ ದೇವದುನ್ದುಭೀ;
ಪರಿದೇವಾ ಚ ಸುಯ್ಯನ್ತೇ, ಕಿಮತ್ಥಂ ನೂನ ಗೋತಮೀ’.
೧೦೮. ‘‘ತದಾ ಅವೋಚ ಸಾ ಸಬ್ಬಂ, ಯಥಾಪರಿವಿತಕ್ಕಿತಂ;
ತಾಯೋಪಿ ಸಬ್ಬಾ ಆಹಂಸು, ಯಥಾಪರಿವಿತಕ್ಕಿತಂ.
೧೦೯. ‘‘‘ಯದಿ ತೇ ರುಚಿತಂ ಅಯ್ಯೇ, ನಿಬ್ಬಾನಂ ಪರಮಂ ಸಿವಂ;
ನಿಬ್ಬಾಯಿಸ್ಸಾಮ ಸಬ್ಬಾಪಿ, ಬುದ್ಧಾನುಞ್ಞಾಯ ಸುಬ್ಬತೇ.
೧೧೦. ‘‘‘ಮಯಂ ಸಹಾವ ನಿಕ್ಖನ್ತಾ, ಘರಾಪಿ ಚ ಭವಾಪಿ ಚ;
ಸಹಾಯೇವ ಗಮಿಸ್ಸಾಮ, ನಿಬ್ಬಾನಂ ಪದಮುತ್ತಮಂ’.
೧೧೧. ‘‘‘ನಿಬ್ಬಾನಾಯ ವಜನ್ತೀನಂ, ಕಿಂ ವಕ್ಖಾಮೀ’ತಿ ಸಾ ವದಂ;
ಸಹ ಸಬ್ಬಾಹಿ ನಿಗ್ಗಞ್ಛಿ, ಭಿಕ್ಖುನೀನಿಲಯಾ ತದಾ.
೧೧೨. ‘‘ಉಪಸ್ಸಯೇ ಯಾಧಿವತ್ಥಾ, ದೇವತಾ ತಾ ಖಮನ್ತು ಮೇ;
ಭಿಕ್ಖುನೀನಿಲಯಸ್ಸೇದಂ, ಪಚ್ಛಿಮಂ ದಸ್ಸನಂ ಮಮ.
೧೧೩. ‘‘ನ ಜರಾ ಮಚ್ಚು ವಾ ಯತ್ಥ, ಅಪ್ಪಿಯೇಹಿ ಸಮಾಗಮೋ;
ಪಿಯೇಹಿ ನ ವಿಯೋಗೋತ್ಥಿ, ತಂ ವಜಿಸ್ಸಂ [ತಂ ವಜ್ಜಿಯಂ (ಸ್ಯಾ.)] ಅಸಙ್ಖತಂ.
೧೧೪. ‘‘ಅವೀತರಾಗಾ ತಂ ಸುತ್ವಾ, ವಚನಂ ಸುಗತೋರಸಾ;
ಸೋಕಟ್ಟಾ ಪರಿದೇವಿಂಸು, ಅಹೋ ನೋ ಅಪ್ಪಪುಞ್ಞತಾ.
೧೧೫. ‘‘ಭಿಕ್ಖುನೀನಿಲಯೋ ಸುಞ್ಞೋ, ಭೂತೋ ತಾಹಿ ವಿನಾ ಅಯಂ;
ಪಭಾತೇ ವಿಯ ತಾರಾಯೋ, ನ ದಿಸ್ಸನ್ತಿ ಜಿನೋರಸಾ.
೧೧೬. ‘‘ನಿಬ್ಬಾನಂ ಗೋತಮೀ ಯಾತಿ, ಸತೇಹಿ ಸಹ ಪಞ್ಚಹಿ;
ನದೀಸತೇಹಿವ ಸಹ, ಗಙ್ಗಾ ಪಞ್ಚಹಿ ಸಾಗರಂ.
೧೧೭. ‘‘ರಥಿಯಾಯ ವಜನ್ತಿಯೋ [ವಜನ್ತಿಂ ತಂ (ಸೀ.), ವಜನ್ತಿ ತಂ (ಸ್ಯಾ.), ವಜನ್ತಾನಂ (ಪೀ.)], ದಿಸ್ವಾ ಸದ್ಧಾ ಉಪಾಸಿಕಾ;
ಘರಾ ನಿಕ್ಖಮ್ಮ ಪಾದೇಸು, ನಿಪಚ್ಚ ಇದಮಬ್ರವುಂ.
೧೧೮. ‘‘‘ಪಸೀದಸ್ಸು ಮಹಾಭೋಗೇ, ಅನಾಥಾಯೋ ವಿಹಾಯ ನೋ;
ತಯಾ ನ ಯುತ್ತಾ [ಯುತ್ತಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ನಿಬ್ಬಾತುಂ, ಇಚ್ಛಟ್ಟಾ ವಿಲಪಿಂಸು ತಾ’.
೧೧೯. ‘‘ತಾಸಂ ಸೋಕಪಹಾನತ್ಥಂ, ಅವೋಚ ಮಧುರಂ ಗಿರಂ;
‘ರುದಿತೇನ ಅಲಂ ಪುತ್ತಾ, ಹಾಸಕಾಲೋಯಮಜ್ಜ ವೋ.
೧೨೦. ‘‘‘ಪರಿಞ್ಞಾತಂ ಮಯಾ ದುಕ್ಖಂ, ದುಕ್ಖಹೇತು ವಿವಜ್ಜಿತೋ;
ನಿರೋಧೋ ಮೇ ಸಚ್ಛಿಕತೋ, ಮಗ್ಗೋ ಚಾಪಿ ಸುಭಾವಿತೋ.
ಪಠಮಂ ಭಾಣವಾರಂ.
೧೨೧. ‘‘‘ಪರಿಚಿಣ್ಣೋ ಮಯಾ ಸತ್ಥಾ, ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನಂ;
ಓಹಿತೋ ಗರುಕೋ ಭಾರೋ, ಭವನೇತ್ತಿ ಸಮೂಹತಾ.
೧೨೨. ‘‘‘ಯಸ್ಸತ್ಥಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತಾ, ಅಗಾರಸ್ಮಾನಗಾರಿಯಂ;
ಸೋ ಮೇ ಅತ್ಥೋ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ, ಸಬ್ಬಸಂಯೋಜನಕ್ಖಯೋ.
೧೨೩. ‘‘‘ಬುದ್ಧೋ ತಸ್ಸ ಚ ಸದ್ಧಮ್ಮೋ, ಅನೂನೋ ಯಾವ ತಿಟ್ಠತಿ;
ನಿಬ್ಬಾತುಂ ತಾವ ಕಾಲೋ ಮೇ, ಮಾ ಮಂ ಸೋಚಥ ಪುತ್ತಿಕಾ.
೧೨೪. ‘‘‘ಕೋಣ್ಡಞ್ಞಾನನ್ದನನ್ದಾದೀ, ತಿಟ್ಠನ್ತಿ ರಾಹುಲೋ ಜಿನೋ;
ಸುಖಿತೋ ಸಹಿತೋ ಸಙ್ಘೋ, ಹತದಬ್ಬಾ ಚ ತಿತ್ಥಿಯಾ.
೧೨೫. ‘‘‘ಓಕ್ಕಾಕವಂಸಸ್ಸ ಯಸೋ, ಉಸ್ಸಿತೋ ಮಾರಮದ್ದನೋ;
ನನು ಸಮ್ಪತಿ ಕಾಲೋ ಮೇ, ನಿಬ್ಬಾನತ್ಥಾಯ ಪುತ್ತಿಕಾ.
೧೨೬. ‘‘‘ಚಿರಪ್ಪಭುತಿ ಯಂ ಮಯ್ಹಂ, ಪತ್ಥಿತಂ ಅಜ್ಜ ಸಿಜ್ಝತೇ;
ಆನನ್ದಭೇರಿಕಾಲೋಯಂ, ಕಿಂ ವೋ ಅಸ್ಸೂಹಿ ಪುತ್ತಿಕಾ.
೧೨೭. ‘‘‘ಸಚೇ ಮಯಿ ದಯಾ ಅತ್ಥಿ, ಯದಿ ಚತ್ಥಿ ಕತಞ್ಞುತಾ;
ಸದ್ಧಮ್ಮಟ್ಠಿತಿಯಾ ಸಬ್ಬಾ, ಕರೋಥ ವೀರಿಯಂ ದಳ್ಹಂ.
೧೨೮. ‘‘‘ಥೀನಂ ಅದಾಸಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ, ಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ಯಾಚಿತೋ ಮಯಾ;
ತಸ್ಮಾ ಯಥಾಹಂ ನನ್ದಿಸ್ಸಂ, ತಥಾ ತಮನುತಿಟ್ಠಥ’.
೧೨೯. ‘‘ತಾ ಏವಮನುಸಾಸಿತ್ವಾ, ಭಿಕ್ಖುನೀಹಿ ಪುರಕ್ಖತಾ;
ಉಪೇಚ್ಚ ಬುದ್ಧಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ, ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವಿ.
೧೩೦. ‘‘‘ಅಹಂ ಸುಗತ ತೇ ಮಾತಾ, ತ್ವಞ್ಚ ವೀರ ಪಿತಾ ಮಮ;
ಸದ್ಧಮ್ಮಸುಖದ [ಸದ್ಧಮ್ಮಸುಖದೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ನಾಥ, ತಯಾ ಜಾತಾಮ್ಹಿ ಗೋತಮ.
೧೩೧. ‘‘‘ಸಂವದ್ಧಿತೋಯಂ ಸುಗತ, ರೂಪಕಾಯೋ ಮಯಾ ತವ;
ಅನಿನ್ದಿತೋ [ಆನನ್ದಿಯೋ (ಸ್ಯಾ.), ಅನಿನ್ದಿಯೋ (ಪೀ.)] ಧಮ್ಮಕಾಯೋ [ಧಮ್ಮತನು (ಸೀ. ಪೀ. ಕ.)], ಮಮ ಸಂವದ್ಧಿತೋ ತಯಾ.
೧೩೨. ‘‘‘ಮುಹುತ್ತಂ ತಣ್ಹಾಸಮಣಂ, ಖೀರಂ ತ್ವಂ ಪಾಯಿತೋ ಮಯಾ;
ತಯಾಹಂ ಸನ್ತಮಚ್ಚನ್ತಂ, ಧಮ್ಮಖೀರಞ್ಹಿ [ಧಮ್ಮಖೀರಮ್ಪಿ (ಸ್ಯಾ., ಕ.)] ಪಾಯಿತಾ.
೧೩೩. ‘‘‘ಬನ್ಧನಾರಕ್ಖನೇ ಮಯ್ಹಂ, ಅಣಣೋ [ಅನಣೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ತ್ವಂ ಮಹಾಮುನೇ;
ಪುತ್ತಕಾಮಾ ಥಿಯೋ ಯಾಚಂ, ಲಭನ್ತಿ ತಾದಿಸಂ ಸುತಂ.
೧೩೪. ‘‘‘ಮನ್ಧಾತಾದಿನರಿನ್ದಾನಂ, ಯಾ ಮಾತಾ ಸಾ ಭವಣ್ಣವೇ;
ನಿಮುಗ್ಗಾಹಂ ತಯಾ ಪುತ್ತ, ತಾರಿತಾ ಭವಸಾಗರಾ.
೧೩೫. ‘‘‘ರಞ್ಞೋ ಮಾತಾ ಮಹೇಸೀತಿ, ಸುಲಭಂ ನಾಮಮಿತ್ಥಿನಂ;
ಬುದ್ಧಮಾತಾತಿ ಯಂ ನಾಮಂ, ಏತಂ ಪರಮದುಲ್ಲಭಂ.
೧೩೬. ‘‘‘ತಞ್ಚ ಲದ್ಧಂ ಮಹಾವೀರ, ಪಣಿಧಾನಂ ಮಮಂ ತಯಾ;
ಅಣುಕಂ ವಾ ಮಹನ್ತಂ ವಾ, ತಂ ಸಬ್ಬಂ ಪೂರಿತಂ ಮಯಾ.
೧೩೭. ‘‘‘ಪರಿನಿಬ್ಬಾತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ, ವಿಹಾಯೇಮಂ ಕಳೇವರಂ;
ಅನುಜಾನಾಹಿ ಮೇ ವೀರ, ದುಕ್ಖನ್ತಕರ ನಾಯಕ.
೧೩೮. ‘‘‘ಚಕ್ಕಙ್ಕುಸಧಜಾಕಿಣ್ಣೇ, ಪಾದೇ ಕಮಲಕೋಮಲೇ;
ಪಸಾರೇಹಿ ಪಣಾಮಂ ತೇ, ಕರಿಸ್ಸಂ ಪುತ್ತಉತ್ತಮೇ [ಪುತ್ತಪೇಮಸಾ (ಸೀ. ಪೀ.), ಪುತ್ತಪೇಮಹಂ (ಸ್ಯಾ.)].
೧೩೯. ‘‘‘ಸುವಣ್ಣರಾಸಿಸಙ್ಕಾಸಂ, ಸರೀರಂ ಕುರು ಪಾಕಟಂ;
ಕತ್ವಾ ದೇಹಂ ಸುದಿಟ್ಠಂ ತೇ, ಸನ್ತಿಂ ಗಚ್ಛಾಮಿ ನಾಯಕ’.
೧೪೦. ‘‘ದ್ವತ್ತಿಂಸಲಕ್ಖಣೂಪೇತಂ, ಸುಪ್ಪಭಾಲಙ್ಕತಂ ತನುಂ;
ಸಞ್ಝಾಘನಾವ ಬಾಲಕ್ಕಂ, ಮಾತುಚ್ಛಂ ದಸ್ಸಯೀ ಜಿನೋ.
೧೪೧. ‘‘ಫುಲ್ಲಾರವಿನ್ದಸಂಕಾಸೇ, ತರುಣಾದಿಚ್ಚಸಪ್ಪಭೇ;
ಚಕ್ಕಙ್ಕಿತೇ ಪಾದತಲೇ, ತತೋ ಸಾ ಸಿರಸಾ ಪತಿ.
೧೪೨. ‘‘‘ಪಣಮಾಮಿ ನರಾದಿಚ್ಚ, ಆದಿಚ್ಚಕುಲಕೇತುಕಂ;
ಪಚ್ಛಿಮೇ ಮರಣೇ ಮಯ್ಹಂ [ಸರಣಂ ಮಯ್ಹಂ (ಸ್ಯಾ.)], ನ ತಂ ಇಕ್ಖಾಮಹಂ ಪುನೋ.
೧೪೩. ‘‘‘ಇತ್ಥಿಯೋ ನಾಮ ಲೋಕಗ್ಗ, ಸಬ್ಬದೋಸಾಕರಾ ಮತಾ;
ಯದಿ ಕೋ ಚತ್ಥಿ ದೋಸೋ ಮೇ, ಖಮಸ್ಸು ಕರುಣಾಕರ.
೧೪೪. ‘‘‘ಇತ್ಥಿಕಾನಞ್ಚ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ, ಹಂ ತಂ ಯಾಚಿಂ ಪುನಪ್ಪುನಂ;
ತತ್ಥ ಚೇ ಅತ್ಥಿ ದೋಸೋ ಮೇ, ತಂ ಖಮಸ್ಸು ನರಾಸಭ.
೧೪೫. ‘‘‘ಮಯಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ವೀರ, ತವಾನುಞ್ಞಾಯ ಸಾಸಿತಾ;
ತತ್ರ ಚೇ ಅತ್ಥಿ ದುನ್ನೀತಂ, ತಂ ಖಮಸ್ಸು ಖಮಾಧಿಪ [ಖಮಾಧಿತಿ (ಸ್ಯಾ.), ಖಮಾಪಿತೋ (ಕ.)].
೧೪೬. ‘‘‘ಅಕ್ಖನ್ತೇ ನಾಮ ಖನ್ತಬ್ಬಂ, ಕಿಂ ಭವೇ ಗುಣಭೂಸನೇ;
ಕಿಮುತ್ತರಂ ತೇ ವಕ್ಖಾಮಿ, ನಿಬ್ಬಾನಾಯ ವಜನ್ತಿಯಾ.
೧೪೭. ‘‘‘ಸುದ್ಧೇ ಅನೂನೇ ಮಮ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇ, ಲೋಕಾ ಇತೋ ನಿಸ್ಸರಿತುಂ ಖಮನ್ತೇ;
ಪಭಾತಕಾಲೇ ಬ್ಯಸನಙ್ಗತಾನಂ, ದಿಸ್ವಾನ ನಿಯ್ಯಾತಿವ ಚನ್ದಲೇಖಾ’.
೧೪೮. ‘‘‘ತದೇತರಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಜಿನಗ್ಗಂ, ತಾರಾವ ಚನ್ದಾನುಗತಾ ಸುಮೇರುಂ;
ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕಚ್ಚ ನಿಪಚ್ಚ ಪಾದೇ, ಠಿತಾ ಮುಖನ್ತಂ ಸಮುದಿಕ್ಖಮಾನಾ.
೧೪೯. ‘‘‘ನ ತಿತ್ತಿಪುಬ್ಬಂ ತವ ದಸ್ಸನೇನ, ಚಕ್ಖುಂ ನ ಸೋತಂ ತವ ಭಾಸಿತೇನ;
ಚಿತ್ತಂ ಮಮಂ ಕೇವಲಮೇಕಮೇವ, ಪಪ್ಪುಯ್ಯ ತಂ ಧಮ್ಮರಸೇನ ತಿತ್ತಿ.
೧೫೦. ‘‘‘ನದತೋ ಪರಿಸಾಯಂ ತೇ, ವಾದಿತಬ್ಬಪಹಾರಿನೋ;
ಯೇ ತೇ ದಕ್ಖನ್ತಿ ವದನಂ, ಧಞ್ಞಾ ತೇ ನರಪುಙ್ಗವ.
೧೫೧. ‘‘‘ದೀಘಙ್ಗುಲೀ ತಮ್ಬನಖೇ, ಸುಭೇ ಆಯತಪಣ್ಹಿಕೇ;
ಯೇ ಪಾದೇ ಪಣಮಿಸ್ಸನ್ತಿ [ಪಣಮಾಯನ್ತಿ (ಸ್ಯಾ.)], ತೇಪಿ ಧಞ್ಞಾ ಗುಣನ್ಧರ.
೧೫೨. ‘‘‘ಮಧುರಾನಿ ಪಹಟ್ಠಾನಿ, ದೋಸಗ್ಘಾನಿ ಹಿತಾನಿ ಚ;
ಯೇ ತೇ ವಾಕ್ಯಾನಿ ಸುಯ್ಯನ್ತಿ, ತೇಪಿ ಧಞ್ಞಾ ನರುತ್ತಮ.
೧೫೩. ‘‘‘ಧಞ್ಞಾಹಂ ತೇ ಮಹಾವೀರ, ಪಾದಪೂಜನತಪ್ಪರಾ [ಮಾನಪೂಜನತಪ್ಪರಾ (ಕ.)];
ತಿಣ್ಣಸಂಸಾರಕನ್ತಾರಾ, ಸುವಾಕ್ಯೇನ ಸಿರೀಮತೋ’.
೧೫೪. ‘‘ತತೋ ಸಾ ಅನುಸಾವೇತ್ವಾ [ಅನುಮಾನೇ ತ್ವಾ (ಕ.)], ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಮ್ಪಿ ಸುಬ್ಬತಾ;
ರಾಹುಲಾನನ್ದನನ್ದೇ ಚ, ವನ್ದಿತ್ವಾ ಇದಮಬ್ರವಿ.
೧೫೫. ‘‘‘ಆಸೀವಿಸಾಲಯಸಮೇ, ರೋಗಾವಾಸೇ ಕಳೇವರೇ;
ನಿಬ್ಬಿನ್ದಾ ದುಕ್ಖಸಙ್ಘಾಟೇ, ಜರಾಮರಣಗೋಚರೇ.
೧೫೬. ‘‘‘ನಾನಾಕಲಿಮಲಾಕಿಣ್ಣೇ [ನಾನಾಕುಣಪಮಲಾಕಿಣ್ಣೇ (ಸ್ಯಾ.), ನಾನಾಕಾಳಮಲಾಕಿಣ್ಣೇ (ಕ.)], ಪರಾಯತ್ತೇ ನಿರೀಹಕೇ;
ತೇನ ನಿಬ್ಬಾತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ, ಅನುಮಞ್ಞಥ ಪುತ್ತಕಾ’.
೧೫೭. ‘‘ನನ್ದೋ ರಾಹುಲಭದ್ದೋ ಚ, ವೀತಸೋಕಾ ನಿರಾಸವಾ;
ಠಿತಾಚಲಟ್ಠಿತಿ ಥಿರಾ, ಧಮ್ಮತಮನುಚಿನ್ತಯುಂ.
೧೫೮. ‘‘‘ಧಿರತ್ಥು ಸಙ್ಖತಂ ಲೋಲಂ, ಅಸಾರಂ ಕದಲೂಪಮಂ;
ಮಾಯಾಮರೀಚಿಸದಿಸಂ, ಇತರಂ ಅನವಟ್ಠಿತಂ.
೧೫೯. ‘‘‘ಯತ್ಥ ನಾಮ ಜಿನಸ್ಸಾಯಂ, ಮಾತುಚ್ಛಾ ಬುದ್ಧಪೋಸಿಕಾ;
ಗೋತಮೀ ನಿಧನಂ ಯಾತಿ, ಅನಿಚ್ಚಂ ಸಬ್ಬಸಙ್ಖತಂ’.
೧೬೦. ‘‘ಆನನ್ದೋ ಚ ತದಾ ಸೇಖೋ, ಸೋಕಟ್ಟೋ [ಕನಿಟ್ಠೋ (ಸ್ಯಾ.)] ಜಿನವಚ್ಛಲೋ;
ತತ್ಥಸ್ಸೂನಿ ಕರೋನ್ತೋ ಸೋ, ಕರುಣಂ ಪರಿದೇವತಿ.
೧೬೧. ‘‘ಹಾ ಸನ್ತಿಂ [ಭಾಸನ್ತೀ (ಸ್ಯಾ.)] ಗೋತಮೀ ಯಾತಿ, ನೂನ ಬುದ್ಧೋಪಿ ನಿಬ್ಬುತಿಂ;
ಗಚ್ಛತಿ ನ ಚಿರೇನೇವ, ಅಗ್ಗಿರಿವ ನಿರಿನ್ಧನೋ.
೧೬೨. ‘‘ಏವಂ ವಿಲಾಪಮಾನಂ ತಂ, ಆನನ್ದಂ ಆಹ ಗೋತಮೀ;
ಸುತಸಾಗರಗಮ್ಭೀರ, ಬುದ್ಧೋಪಟ್ಠಾನತಪ್ಪರ.
೧೬೩. ‘‘‘ನ ಯುತ್ತಂ ಸೋಚಿತುಂ ಪುತ್ತ, ಹಾಸಕಾಲೇ ಉಪಟ್ಠಿತೇ;
ತಯಾ ಮೇ ಸರಣಂ ಪುತ್ತ, ನಿಬ್ಬಾನಂ ತಮುಪಾಗತಂ.
೧೬೪. ‘‘‘ತಯಾ ತಾತ ಸಮಜ್ಝಿಟ್ಠೋ, ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಅನುಜಾನಿ ನೋ;
ಮಾ ಪುತ್ತ ವಿಮನೋ ಹೋಹಿ, ಸಫಲೋ ತೇ ಪರಿಸ್ಸಮೋ.
೧೬೫. ‘‘‘ಯಂ ನ ದಿಟ್ಠಂ ಪುರಾಣೇಹಿ, ತಿತ್ಥಿಕಾಚರಿಯೇಹಿಪಿ;
ತಂ ಪದಂ ಸುಕುಮಾರೀಹಿ, ಸತ್ತವಸ್ಸಾಹಿ ವೇದಿತಂ.
೧೬೬. ‘‘‘ಬುದ್ಧಸಾಸನಪಾಲೇತ, ಪಚ್ಛಿಮಂ ದಸ್ಸನಂ ತವ;
ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಮಹಂ ಪುತ್ತ, ಗತೋ ಯತ್ಥ ನ ದಿಸ್ಸತೇ.
೧೬೭. ‘‘‘ಕದಾಚಿ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ, ಖಿಪೀ ಲೋಕಗ್ಗನಾಯಕೋ;
ತದಾಹಂ ಆಸೀಸವಾಚಂ, ಅವೋಚಂ ಅನುಕಮ್ಪಿಕಾ.
೧೬೮. ‘‘‘ಚಿರಂ ಜೀವ ಮಹಾವೀರ, ಕಪ್ಪಂ ತಿಟ್ಠ ಮಹಾಮುನೇ;
ಸಬ್ಬಲೋಕಸ್ಸ ಅತ್ಥಾಯ, ಭವಸ್ಸು ಅಜರಾಮರೋ.
೧೬೯. ‘‘‘ತಂ ತಥಾವಾದಿನಿಂ ಬುದ್ಧೋ, ಮಮಂ ಸೋ ಏತದಬ್ರವಿ;
‘ನ ಹೇವಂ ವನ್ದಿಯಾ ಬುದ್ಧಾ, ಯಥಾ ವನ್ದಸಿ ಗೋತಮೀ.
೧೭೦. ‘‘‘ಕಥಂ ಚರಹಿ ಸಬ್ಬಞ್ಞೂ, ವನ್ದಿತಬ್ಬಾ ತಥಾಗತಾ;
ಕಥಂ ಅವನ್ದಿಯಾ ಬುದ್ಧಾ, ತಂ ಮೇ ಅಕ್ಖಾಹಿ ಪುಚ್ಛಿತೋ.