೫. ಧೋತಕಮಾಣವಪುಚ್ಛಾ

೧೦೬೭. ‘‘ಪುಚ್ಛಾಮಿ ತಂ ಭಗವಾ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ತಂ, (ಇಚ್ಚಾಯಸ್ಮಾ ಧೋತಕೋ)

ವಾಚಾಭಿಕಙ್ಖಾಮಿ ಮಹೇಸಿ ತುಯ್ಹಂ;

ತವ ಸುತ್ವಾನ ನಿಗ್ಘೋಸಂ, ಸಿಕ್ಖೇ ನಿಬ್ಬಾನಮತ್ತನೋ’’.

೧೦೬೮. ‘‘ತೇನಹಾತಪ್ಪಂ ಕರೋಹಿ, (ಧೋತಕಾತಿ ಭಗವಾ) ಇಧೇವ ನಿಪಕೋ ಸತೋ;

ಇತೋ ಸುತ್ವಾನ ನಿಗ್ಘೋಸಂ, ಸಿಕ್ಖೇ ನಿಬ್ಬಾನಮತ್ತನೋ’’.

೧೦೬೯. ‘‘ಪಸ್ಸಾಮಹಂ ದೇವಮನುಸ್ಸಲೋಕೇ, ಅಕಿಞ್ಚನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಿರಿಯಮಾನಂ;

ತಂ ತಂ ನಮಸ್ಸಾಮಿ ಸಮನ್ತಚಕ್ಖು, ಪಮುಞ್ಚ ಮಂ ಸಕ್ಕ ಕಥಂಕಥಾಹಿ’’.

೧೦೭೦. ‘‘ನಾಹಂ ಸಹಿಸ್ಸಾಮಿ [ಸಮಿಸ್ಸಾಮಿ (ಸ್ಯಾ.), ಗಮಿಸ್ಸಾಮಿ (ಸೀ.), ಸಮೀಹಾಮಿ (ಪೀ.)] ಪಮೋಚನಾಯ, ಕಥಂಕಥಿಂ ಧೋತಕ ಕಞ್ಚಿ ಲೋಕೇ;

ಧಮ್ಮಞ್ಚ ಸೇಟ್ಠಂ ಅಭಿಜಾನಮಾನೋ [ಆಜಾನಮಾನೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)], ಏವಂ ತುವಂ ಓಘಮಿಮಂ ತರೇಸಿ’’.

೧೦೭೧. ‘‘ಅನುಸಾಸ ಬ್ರಹ್ಮೇ ಕರುಣಾಯಮಾನೋ, ವಿವೇಕಧಮ್ಮಂ ಯಮಹಂ ವಿಜಞ್ಞಂ;

ಯಥಾಹಂ ಆಕಾಸೋವ ಅಬ್ಯಾಪಜ್ಜಮಾನೋ, ಇಧೇವ ಸನ್ತೋ ಅಸಿತೋ ಚರೇಯ್ಯಂ’’.

೧೦೭೨. ‘‘ಕಿತ್ತಯಿಸ್ಸಾಮಿ ತೇ ಸನ್ತಿಂ, (ಧೋತಕಾತಿ ಭಗವಾ) ದಿಟ್ಠೇ ಧಮ್ಮೇ ಅನೀತಿಹಂ;

ಯಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಸತೋ ಚರಂ, ತರೇ ಲೋಕೇ ವಿಸತ್ತಿಕಂ’’.

೧೦೭೩. ‘‘ತಞ್ಚಾಹಂ ಅಭಿನನ್ದಾಮಿ, ಮಹೇಸಿ ಸನ್ತಿಮುತ್ತಮಂ;

ಯಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಸತೋ ಚರಂ, ತರೇ ಲೋಕೇ ವಿಸತ್ತಿಕಂ’’.

೧೦೭೪. ‘‘ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಸಮ್ಪಜಾನಾಸಿ, (ಧೋತಕಾತಿ ಭಗವಾ)

ಉದ್ಧಂ ಅಧೋ ತಿರಿಯಞ್ಚಾಪಿ ಮಜ್ಝೇ;

ಏತಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಸಙ್ಗೋತಿ ಲೋಕೇ, ಭವಾಭವಾಯ ಮಾಕಾಸಿ ತಣ್ಹ’’ನ್ತಿ.

ಧೋತಕಮಾಣವಪುಚ್ಛಾ ಪಞ್ಚಮೀ ನಿಟ್ಠಿತಾ.