೧೬. ಸಾರಿಪುತ್ತಸುತ್ತಂ

೯೬೧. ‘‘ನ ಮೇ ದಿಟ್ಠೋ ಇತೋ ಪುಬ್ಬೇ, (ಇಚ್ಚಾಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ)

ನ ಸುತೋ ಉದ ಕಸ್ಸಚಿ;

ಏವಂ ವಗ್ಗುವದೋ ಸತ್ಥಾ,

ತುಸಿತಾ ಗಣಿಮಾಗತೋ.

೯೬೨. ‘‘ಸದೇವಕಸ್ಸ ಲೋಕಸ್ಸ, ಯಥಾ ದಿಸ್ಸತಿ ಚಕ್ಖುಮಾ;

ಸಬ್ಬಂ ತಮಂ ವಿನೋದೇತ್ವಾ, ಏಕೋವ ರತಿಮಜ್ಝಗಾ.

೯೬೩. ‘‘ತಂ ಬುದ್ಧಂ ಅಸಿತಂ ತಾದಿಂ, ಅಕುಹಂ ಗಣಿಮಾಗತಂ;

ಬಹೂನಮಿಧ ಬದ್ಧಾನಂ, ಅತ್ಥಿ ಪಞ್ಹೇನ ಆಗಮಂ.

೯೬೪. ‘‘ಭಿಕ್ಖುನೋ ವಿಜಿಗುಚ್ಛತೋ, ಭಜತೋ ರಿತ್ತಮಾಸನಂ;

ರುಕ್ಖಮೂಲಂ ಸುಸಾನಂ ವಾ, ಪಬ್ಬತಾನಂ ಗುಹಾಸು ವಾ.

೯೬೫. ‘‘ಉಚ್ಚಾವಚೇಸು ಸಯನೇಸು, ಕೀವನ್ತೋ ತತ್ಥ ಭೇರವಾ;

ಯೇಹಿ ಭಿಕ್ಖು ನ ವೇಧೇಯ್ಯ, ನಿಗ್ಘೋಸೇ ಸಯನಾಸನೇ.

೯೬೬. ‘‘ಕತೀ ಪರಿಸ್ಸಯಾ ಲೋಕೇ, ಗಚ್ಛತೋ ಅಗತಂ ದಿಸಂ;

ಯೇ ಭಿಕ್ಖು ಅಭಿಸಮ್ಭವೇ, ಪನ್ತಮ್ಹಿ ಸಯನಾಸನೇ.

೯೬೭. ‘‘ಕ್ಯಾಸ್ಸ ಬ್ಯಪ್ಪಥಯೋ ಅಸ್ಸು, ಕ್ಯಾಸ್ಸಸ್ಸು ಇಧ ಗೋಚರಾ;

ಕಾನಿ ಸೀಲಬ್ಬತಾನಾಸ್ಸು, ಪಹಿತತ್ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ.

೯೬೮. ‘‘ಕಂ ಸೋ ಸಿಕ್ಖಂ ಸಮಾದಾಯ, ಏಕೋದಿ ನಿಪಕೋ ಸತೋ;

ಕಮ್ಮಾರೋ ರಜತಸ್ಸೇವ, ನಿದ್ಧಮೇ ಮಲಮತ್ತನೋ’’.

೯೬೯. ‘‘ವಿಜಿಗುಚ್ಛಮಾನಸ್ಸ ಯದಿದಂ ಫಾಸು, (ಸಾರಿಪುತ್ತಾತಿ ಭಗವಾ)

ರಿತ್ತಾಸನಂ ಸಯನಂ ಸೇವತೋ ಚೇ;

ಸಮ್ಬೋಧಿಕಾಮಸ್ಸ ಯಥಾನುಧಮ್ಮಂ,

ತಂ ತೇ ಪವಕ್ಖಾಮಿ ಯಥಾ ಪಜಾನಂ.

೯೭೦. ‘‘ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಧೀರೋ ಭಯಾನಂ ನ ಭಾಯೇ, ಭಿಕ್ಖು ಸತೋ ಸಪರಿಯನ್ತಚಾರೀ;

ಡಂಸಾಧಿಪಾತಾನಂ ಸರೀಸಪಾನಂ, ಮನುಸ್ಸಫಸ್ಸಾನಂ ಚತುಪ್ಪದಾನಂ.

೯೭೧. ‘‘ಪರಧಮ್ಮಿಕಾನಮ್ಪಿ ನ ಸನ್ತಸೇಯ್ಯ, ದಿಸ್ವಾಪಿ ತೇಸಂ ಬಹುಭೇರವಾನಿ;

ಅಥಾಪರಾನಿ ಅಭಿಸಮ್ಭವೇಯ್ಯ, ಪರಿಸ್ಸಯಾನಿ ಕುಸಲಾನುಏಸೀ.

೯೭೨. ‘‘ಆತಙ್ಕಫಸ್ಸೇನ ಖುದಾಯ ಫುಟ್ಠೋ, ಸೀತಂ ಅತುಣ್ಹಂ [ಅಚ್ಚುಣ್ಹಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ಅಧಿವಾಸಯೇಯ್ಯ;

ಸೋ ತೇಹಿ ಫುಟ್ಠೋ ಬಹುಧಾ ಅನೋಕೋ, ವೀರಿಯಂ ಪರಕ್ಕಮ್ಮದಳ್ಹಂ ಕರೇಯ್ಯ.

೯೭೩. ‘‘ಥೇಯ್ಯಂ ನ ಕಾರೇ [ನ ಕರೇಯ್ಯ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ನ ಮುಸಾ ಭಣೇಯ್ಯ, ಮೇತ್ತಾಯ ಫಸ್ಸೇ ತಸಥಾವರಾನಿ;

ಯದಾವಿಲತ್ತಂ ಮನಸೋ ವಿಜಞ್ಞಾ, ಕಣ್ಹಸ್ಸ ಪಕ್ಖೋತಿ ವಿನೋದಯೇಯ್ಯ.

೯೭೪. ‘‘ಕೋಧಾತಿಮಾನಸ್ಸ ವಸಂ ನ ಗಚ್ಛೇ, ಮೂಲಮ್ಪಿ ತೇಸಂ ಪಲಿಖಞ್ಞ ತಿಟ್ಠೇ;

ಅಥಪ್ಪಿಯಂ ವಾ ಪನ ಅಪ್ಪಿಯಂ ವಾ, ಅದ್ಧಾ ಭವನ್ತೋ ಅಭಿಸಮ್ಭವೇಯ್ಯ.

೯೭೫. ‘‘ಪಞ್ಞಂ ಪುರಕ್ಖತ್ವಾ ಕಲ್ಯಾಣಪೀತಿ, ವಿಕ್ಖಮ್ಭಯೇ ತಾನಿ ಪರಿಸ್ಸಯಾನಿ;

ಅರತಿಂ ಸಹೇಥ ಸಯನಮ್ಹಿ ಪನ್ತೇ, ಚತುರೋ ಸಹೇಥ ಪರಿದೇವಧಮ್ಮೇ.

೯೭೬. ‘‘ಕಿಂಸೂ ಅಸಿಸ್ಸಾಮಿ ಕುವಂ ವಾ [ಕುಧ ವಾ (ಕ.), ಕುಥ ವಾ (ನಿದ್ದೇಸ)] ಅಸಿಸ್ಸಂ, ದುಕ್ಖಂ ವತ ಸೇತ್ಥ ಕ್ವಜ್ಜ ಸೇಸ್ಸಂ;

ಏತೇ ವಿತಕ್ಕೇ ಪರಿದೇವನೇಯ್ಯೇ, ವಿನಯೇಥ ಸೇಖೋ ಅನಿಕೇತಚಾರೀ.

೯೭೭. ‘‘ಅನ್ನಞ್ಚ ಲದ್ಧಾ ವಸನಞ್ಚ ಕಾಲೇ, ಮತ್ತಂ ಸೋ ಜಞ್ಞಾ ಇಧ ತೋಸನತ್ಥಂ;

ಸೋ ತೇಸು ಗುತ್ತೋ ಯತಚಾರಿ ಗಾಮೇ, ರುಸಿತೋಪಿ ವಾಚಂ ಫರುಸಂ ನ ವಜ್ಜಾ.

೯೭೮. ‘‘ಓಕ್ಖಿತ್ತಚಕ್ಖು ನ ಚ ಪಾದಲೋಲೋ, ಝಾನಾನುಯುತ್ತೋ ಬಹುಜಾಗರಸ್ಸ;

ಉಪೇಕ್ಖಮಾರಬ್ಭ ಸಮಾಹಿತತ್ತೋ, ತಕ್ಕಾಸಯಂ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಿಯೂಪಛಿನ್ದೇ.

೯೭೯. ‘‘ಚುದಿತೋ ವಚೀಭಿ ಸತಿಮಾಭಿನನ್ದೇ, ಸಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀಸು ಖಿಲಂ ಪಭಿನ್ದೇ;

ವಾಚಂ ಪಮುಞ್ಚೇ ಕುಸಲಂ ನಾತಿವೇಲಂ, ಜನವಾದಧಮ್ಮಾಯ ನ ಚೇತಯೇಯ್ಯ.

೯೮೦. ‘‘ಅಥಾಪರಂ ಪಞ್ಚ ರಜಾನಿ ಲೋಕೇ, ಯೇಸಂ ಸತೀಮಾ ವಿನಯಾಯ ಸಿಕ್ಖೇ;

ರೂಪೇಸು ಸದ್ದೇಸು ಅಥೋ ರಸೇಸು, ಗನ್ಧೇಸು ಫಸ್ಸೇಸು ಸಹೇಥ ರಾಗಂ.

೯೮೧. ‘‘ಏತೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು ವಿನೇಯ್ಯ ಛನ್ದಂ, ಭಿಕ್ಖು ಸತಿಮಾ ಸುವಿಮುತ್ತಚಿತ್ತೋ;

ಕಾಲೇನ ಸೋ ಸಮ್ಮಾ ಧಮ್ಮಂ ಪರಿವೀಮಂಸಮಾನೋ,

ಏಕೋದಿಭೂತೋ ವಿಹನೇ ತಮಂ ಸೋ’’ತಿ.

ಸಾರಿಪುತ್ತಸುತ್ತಂ ಸೋಳಸಮಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.

ಅಟ್ಠಕವಗ್ಗೋ ಚತುತ್ಥೋ