೯. ಕಿಂಸೀಲಸುತ್ತಂ

೩೨೬. ‘‘ಕಿಂಸೀಲೋ ಕಿಂಸಮಾಚಾರೋ, ಕಾನಿ ಕಮ್ಮಾನಿ ಬ್ರೂಹಯಂ;

ನರೋ ಸಮ್ಮಾ ನಿವಿಟ್ಠಸ್ಸ, ಉತ್ತಮತ್ಥಞ್ಚ ಪಾಪುಣೇ’’.

೩೨೭. ‘‘ವುಡ್ಢಾಪಚಾಯೀ ಅನುಸೂಯಕೋ ಸಿಯಾ, ಕಾಲಞ್ಞೂ [ಕಾಲಞ್ಞು (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ಚಸ್ಸ ಗರೂನಂ [ಗರೂನಂ (ಸೀ.)] ದಸ್ಸನಾಯ;

ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಏರಯಿತಂ ಖಣಞ್ಞೂ, ಸುಣೇಯ್ಯ ಸಕ್ಕಚ್ಚ ಸುಭಾಸಿತಾನಿ.

೩೨೮. ‘‘ಕಾಲೇನ ಗಚ್ಛೇ ಗರೂನಂ ಸಕಾಸಂ, ಥಮ್ಭಂ ನಿರಂಕತ್ವಾ [ನಿರಾಕತ್ವಾ (?) ನಿ + ಆ + ಕರ + ತ್ವಾ] ನಿವಾತವುತ್ತಿ;

ಅತ್ಥಂ ಧಮ್ಮಂ ಸಂಯಮಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ, ಅನುಸ್ಸರೇ ಚೇವ ಸಮಾಚರೇ ಚ.

೩೨೯. ‘‘ಧಮ್ಮಾರಾಮೋ ಧಮ್ಮರತೋ, ಧಮ್ಮೇ ಠಿತೋ ಧಮ್ಮವಿನಿಚ್ಛಯಞ್ಞೂ;

ನೇವಾಚರೇ ಧಮ್ಮಸನ್ದೋಸವಾದಂ, ತಚ್ಛೇಹಿ ನೀಯೇಥ ಸುಭಾಸಿತೇಹಿ.

೩೩೦. ‘‘ಹಸ್ಸಂ ಜಪ್ಪಂ ಪರಿದೇವಂ ಪದೋಸಂ, ಮಾಯಾಕತಂ ಕುಹನಂ ಗಿದ್ಧಿ ಮಾನಂ;

ಸಾರಮ್ಭಂ ಕಕ್ಕಸಂ ಕಸಾವಞ್ಚ ಮುಚ್ಛಂ [ಸಾರಮ್ಭ ಕಕ್ಕಸ್ಸ ಕಸಾವ ಮುಚ್ಛಂ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)], ಹಿತ್ವಾ ಚರೇ ವೀತಮದೋ ಠಿತತ್ತೋ.

೩೩೧. ‘‘ವಿಞ್ಞಾತಸಾರಾನಿ ಸುಭಾಸಿತಾನಿ, ಸುತಞ್ಚ ವಿಞ್ಞಾತಸಮಾಧಿಸಾರಂ;

ನ ತಸ್ಸ ಪಞ್ಞಾ ಚ ಸುತಞ್ಚ ವಡ್ಢತಿ, ಯೋ ಸಾಹಸೋ ಹೋತಿ ನರೋ ಪಮತ್ತೋ.

೩೩೨. ‘‘ಧಮ್ಮೇ ಚ ಯೇ ಅರಿಯಪವೇದಿತೇ ರತಾ,

ಅನುತ್ತರಾ ತೇ ವಚಸಾ ಮನಸಾ ಕಮ್ಮುನಾ ಚ;

ತೇ ಸನ್ತಿಸೋರಚ್ಚಸಮಾಧಿಸಣ್ಠಿತಾ,

ಸುತಸ್ಸ ಪಞ್ಞಾಯ ಚ ಸಾರಮಜ್ಝಗೂ’’ತಿ.

ಕಿಂಸೀಲಸುತ್ತಂ ನವಮಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.